Αποδοχή κληρονομιάς

"...Το ωραιότερο βιβλίο που έφτασε στα γραφεία μας φέτος, με την πλούσια γλώσσα του, την μπολιασμένη από ντοπιολαλιές, και τις ωραίες εικόνες του από τα αρκαδικά βουνά και τις παραλίες αυτής της χώρας που δεν έπαψε ποτέ να γεννά μύθους."

– Αναστασία Καμβύση, Marie Claire

"...Ο πεζογράφος Νικολακόπουλος, με το δεύτερο κιόλας βιβλίο του, πετυχαίνει όχι μόνο να ξεχωρίσει, όχι μόνο να μας δώσει ένα ευφάνταστο πόνημα, υπερβολικό και φαντασιακό, αλλά ένα πόνημα που θα σταθεί μέσα μας ακόμη και για την προαιώνια μάχη του ανθρώπου με τον λύκο, τους σκλάβους στην Αμερική, την αιμομιξία, τους μαστόρους των γεφυριών και το απίστευτο τέλος τους, τη μάχη ενάντια στον φασισμό στην Ισπανία."

"...Δεκαέξι ιστορίες σαν παραμύθια για το τέλος, από αυτά που θα διαβάζουμε στα αγαπημένα μας πρόσωπα για να κοιμηθούν με ασφάλεια και με την αίσθηση ότι ακούν κάτι ζεστό και ταυτόχρονα απόμακρο. Ας έχουμε στο μυαλό μας το όνομα του συγγραφέα. Θα μας απασχολήσει στο μέλλον."

– Φωτεινή Σίμου, Elle

"...Η έρευνα που έχει κάνει ο Ανδρέας Νικολακόπουλος, φαίνεται από τις πρώτες σελίδες. Έχει ψάξει γενικά τις διαλέκτους σε μικρά χωριά ανά την Ελλάδα. Ιδιωματισμοί και ντοπιολαλιά με «χωριάτικες» λέξεις απλών αγράμματων ανθρώπων, αλλά με πολλή δουλειά και πόνο στα χέρια και στη ζωή τους. Η σκιαγράφηση των τοπίων είναι καταπληκτική."

"...Ένα βιβλίο, δεκαέξι ανάσες, δουλεμένο στην κάθε λεπτομέρειά του με φαντασία και ευαισθησία, με μία χρήση γλώσσας που χωρίς να ανήκει στο σήμερα, μοιάζει με όνειρο παλιό, οικεία και γνώριμη, που ακτινοβολεί γεμάτη ζεστασιά και μας καλεί, γυρνώντας μας με μία γλυκιά νοσταλγία σε περασμένες εποχές, τότε που σαν μικρά παιδιά ακούγαμε ιστορίες γουρλώνοντας τα μάτια, με υλικά ιδιαίτερα, πλούσια, γεμάτα υφές, μυρωδιές, χρώματα και αναμνήσεις, με μία ποιητικότητα εντός του που διεγείρει το θυμικό του αναγνώστη."

"...Κινούμενος στο όριο του μύθου, των θρύλων και των δοξασιών, ο Νικολακόπουλος έχει γράψει ιστορίες δυνατές, που αναδεικνύουν τον ισχυρό κοινωνικό ιστό, μέσα στον οποίο το «χωριό» βρίσκει απαντήσεις σε κάθε προβληματισμό κι έναν μπούσουλα για να ζει, ενώ (πάντα) κάποιοι αισθάνονται τον ασφυκτικό περιορισμό και επαναστατούν. Το στοιχείο που ξεχωρίζει το βιβλίο και ενοποιεί το σύνολο των διηγημάτων είναι το μεστό αφηγηματικό ύφος που έχει επιτύχει ο Νικολακόπουλος, κι αυτό φανερώνει –εικάζω–, την ουσιαστική κληρονομιά, που η οικογένειά του και ο τόπος τού κληροδότησαν, καθώς και τη γλωσσική φροντίδα αυτού του ετερόκλητου υλικού (από τον ίδιο και την επιμελήτρια)."

"...Ο Νικολακόπουλος πλάθει ιστορίες παλιές, με λέξεις χαμένες, άγνωστες, με διαλέκτους ξεχασμένες, με κώδικες μυστικούς. Στρέφει το βλέμμα σε μύθους και δοξασίες, μάγια και στοιχειά, για να φτιάξει έναν κόσμο που ταλαντεύεται ανάμεσα στην αλήθεια, στην πραγματικότητα και το φαντασιακό κι αλλοπαρμένο. Και το πετυχαίνει περίφημα. Οι ιστορίες του ξετυλίγονται μπροστά μας αλλόκοτες και ταραγμένες, ξένες μα και δικές μας, αισθήματα κρυφά, ίσως αυτά που δεν αναγνωρίζουμε ή δεν αποδεχόμαστε κιόλας, γυρεύουν τη θέση τους μέσα από τις σελίδες του. Αγάπη κι ενοχή, μίσος και θυμός, εγωισμός κι εκδίκηση και μια λύπη που ταράζει."

"Να μου το θυμηθείτε, θα γράψει ιστορία στην λογοτεχνία. Είναι συγκλονιστικός. [...]Περιγράφει τις τραγικές ζωές και καταλήξεις ανώνυμων ανθρώπων του περασμένου αιώνα που έζησαν σε μεγάλα ιστορικά γεγονότα και την εκκωφαντική σιωπή αυτών που ζούσαν δίπλα τους και δεν αναρωτήθηκαν για την απώλειά τους. [...] Μπράβο στον Ανδρέα. Τα υπόλοιπα θα τα ανακαλύψετε διαβάζοντας γιατί η έρευνα όχι μόνο η ιστορική, αλλά η γλωσσική, η ηθογραφία, η μυθολογία, είναι παρούσα."

"...Ο διηγηματογράφος, αξιοποιώντας τοπικές φήμες αλλά και συνδυάζοντας το χριστιανικό με το παγανιστικό, αναδεικνύει τους μύχιους φόβους των ανθρώπων, οι οποίοι βρίσκουν εξήγηση στο μεταφυσικό της αρχαιοελληνικής μυσταγωγίας και θεραπεία στον θάνατο. Έτσι, όπως και πολλοί άλλοι σύγχρονοι συγγραφείς, κυρίως διηγηματογράφοι, μετατρέπει τον χώρο του χωριού σε ένα παλίμψηστο εποχών και θρύλων, μέσα στο οποίο ο άνθρωπος συχνά νιώθει ανήμπορος."

"...Επιστροφή στο υλικό που φέρνει η λαϊκή παράδοση, η καταβύθιση σε μύθους, η φύση που ως μοίρα καθορίζει και την ανθρώπινη τύχη είναι οι «γραμμές» που συγκινούν και εμπνέουν σειρά νέων πεζογράφων. Ο Ανδρέας Νικολακόπουλος διαλέγει τις θεματικές πολύ προσεκτικά ώστε στο σύνολό τους η συλλογή αυτών των διηγημάτων να αποκτά ενιαίο ύφος μέσα από τον πληθωρικό λόγο στηριγμένο σε ντοπιολαλιές."

"...Οι αναφορές σε ελληνικούς μύθους, στην αρχαία και τη σύγχρονη ελληνική Ιστορία είναι πολλές στα διηγήματα, από τον Πούσκιν ώς τον Χουάν Ρούλφο. Πρόκειται για αναφορές αφομοιωμένες, απολύτως ενταγμένες στο γλωσσικό ιδίωμα του συγγραφέα, προσωπικό και καλοδουλεμένο."

– Μαρίλια Παπαθανασίου, The books' journal

"...Ένα ταξίδι μέχρι το τέλος της διαδρομής. Δεκαέξι ιστορίες, δεκαέξι διηγήματα που έχουν για συνεπιβάτες ένα μπουκέτο από παράξενες μορφές, που μόνο η σύγχρονη Αθήνα γεννά και ό,τι της μοιάζει. Μέχρι την άκρη της νύχτας από το ταξίδι αποκαλύπτει έναν συγγραφέα που έχει φρέσκια ματιά και γραφή. Ένας άπατρις ζωγράφος, ένα άλογο τίγκα στα παράσημα, ένα σκιάχτρο, ένας καλλιεργητής γης μέσα στους κροταλίες, ένας χιονάνθρωπος που έχει επαναπατριστεί. Διαβάστε άφοβα."

"...Μια συλλογή διηγημάτων που αξίζει να διαβαστεί…"

"...ο συγγραφέας δίνει φωνή σε μυθοπλαστικούς χαρακτήρες της ελληνικής υπαίθρου του 20ου αιώνα, οι ζωές των οποίων χαρακτηρίζονται από έναν σκληρό ρεαλισμό, υπό το βάρος του οποίου μετατρέπονται σε διαχρονικούς τραγικούς ήρωες. Είναι σαφές ότι ο νεαρός συγγραφέας Ανδρέας Νικολακόπουλος με την _Αποδοχή Κληρονομίας_ μας προσέφερε ένα απ’ τα πιο αξιόλογα βιβλία που κυκλοφόρησαν στα ελληνικά το 2020 και επιπλέον μία ισχυρή προσδοκία για το μέλλον του στη σύγχρονη ελληνική πεζογραφία."

"...Στη δεύτερη συλλογή διηγημάτων του ο Ανδρέας Νικολακόπουλος αναμετριέται με θρύλους, δοξασίες, ανώνυμους ήρωες και επώνυμα γεγονότα αλλά κυρίως, και πάνω απ` όλα, με τον ίδιο τον άνθρωπο ως κατασκευαστή ή ανατροπέα της μοίρας του. Κουβαλώντας τις λογοτεχνικές αρετές των κλασικών και το προσωπικό στυλ ενός τεχνίτη, μας στροβιλίζει σε διαχρονικές κραυγές, ανθρώπινες καταχνιές, χαμένες – με γενναιότητα-μάχες. Στο φόντο σταθερά ο άνθρωπος και η αναμέτρησή του με τον θάνατο αλλά τελικά η νίκη του επί της ζωής."

"...Ένα συγκινητικό βιβλίο που εκκινεί από την αγάπη του συγγραφέα για την φύση υπενθυμίζοντας στον αναγνώστη πως το μόνο που έχει να κάνει είναι να αποδεχτεί την «κληρονομιά» του."

"...Κάθε διήγημα είναι το ίδιο έξυπνο, ενδιαφέρον και καταλήγει με έναν αναστεναγμό και ένα σφίξιμο στο στήθος. Και από κάθε ένα κάτι μένει στη σκέψη, ένα αποτύπωμα. Μοναδικό, υπέροχο και βαθιά συγκινητικό."