Αυτό έκανες πάντα

"Ο Ιατρού ολοκληρώνει μια καθηλωτική αφήγηση που συνομιλεί με τη λογοτεχνική και στοχαστική παράδοση του υπαρξισμού∙ μια σύγχρονη ελεγεία με στοιχεία σωματικότητας και ποιητικής μετάπλασης∙ ένα ανάγλυφο ψυχογράφημα γι’ αυτούς που ρίχτηκαν μέσα στον κόσμο απροετοίμαστοι –μέρη ενός συλλογικού σπαραγμού."

"Ένας αγωνιώδης εσωτερικός μονόλογος εκ βαθέων ενός πατέρα που τριγυρνάει στην πόλη καθώς ψάχνει να βρει τον εξαφανισμένο γιο του. Μια συγκινητική ειλικρινής αναζήτηση ευθυνών και λαθών, ένας απολογισμός όπου όλοι, αν και το απευχόμαστε να χρειαστεί να τον κανουμε, θα αναγνωρίσουμε κομμάτια του μέσα μας!"

"Ο Νίκος Ιατρού, στην νουβέλα του «Αυτό έκανες πάντα» αναλύει την αγωνία ενός πατέρα όταν ο ενήλικος γιος του εξαφανίζεται. Πρόκειται για τον εσωτερικό μονόλογο ενός ανθρώπου που ανασκάπτει το παρελθόν αξιολογώντας τη σχέση με το γιο του, την παρουσία του ως πατέρα και συζύγου. Ο Ιατρού παραδίδει ένα κείμενο συμπαγές, που δεν πλατειάζει υπεραναλύοντας μα επικεντρώνεται στην έκθεση προβληματισμών και στην αναμέτρηση με τον εαυτό."

"Εξεταστική, εμβριθής, ιατρική θα έλεγε κανείς κατά στιγμές, η ματιά του Νίκου Ιατρού διεισδύει πολύ πειστικά στην ψυχοσύνθεση του ήρωά του, δεν του (σου) χαρίζεται, δεν έρχεται να σε λυτρώσει αλλά μάλλον να σε κάνει να κοιτάξεις μέσα σου."

"Μια υπαρξιακή εξομολόγηση που μας παραδίδεται μέσω του πατρικού μονολόγου."

– Διονύσης Μαρίνος, Περιοδικό Κ

"ο Ιατρού στήνει έναν εσωτερικό μονόλογο που ακούγεται τελικά από πολλούς. Με ευαισθησία και καθαρή πρόζα, αποτυπώνει την εσωτερική φθορά που συχνά συνοδεύει την αγάπη [...] Ο λόγος του είναι τόσο ουσιαστικός που δεν χρειάζεται καμία λογοτεχνική επίδειξη. Αφήνει το συναίσθημα να αναπνέει μέσα στις σιωπές, στις απλές φράσεις, στα βλέμματα που δεν ειπώθηκαν."

"Η αφήγηση είναι λιτή, σχεδόν ψιθυριστή – και γι’ αυτό ακριβώς ακόμη πιο διεισδυτική. Δεν πρόκειται για χρονικό αγωνίας, αλλά για μια σταδιακή κατάδυση στη μνήμη, την ενοχή και τις ανοιχτές πληγές μιας σχέσης. Ενα οδοιπορικό σπαρακτικό αλλά εξαιρετικά ανθρώπινο, που στοχάζεται με τρυφερότητα και εσωτερική καθαρότητα τη γονεϊκή ευθύνη."

"Η νουβέλα του Νίκου Ιατρού είναι μια σπαρακτική άσκηση αυτογνωσίας· μια εσωτερική πορεία γεμάτη σιωπές και την προσπάθεια για συγχώρεση. Γραμμένη με λιτότητα, τρυφερότητα και απόλυτη ειλικρίνεια, το «Αυτό έκανες πάντα» φωτίζει το δύσκολο μονοπάτι του να μεγαλώνεις ένα παιδί χωρίς συνταγές και χωρίς εγγυήσεις."

"Στην ενδοσκοπική νουβέλα του Ιατρού, ξεχωρίζει μια αντίθεση. Από τη μία, το εξομολογητικό ύφος δημιουργεί την αίσθηση ενός προσωπικού ξεγυμνώματος. Υπάρχει το αυτομαστίγωμα και η αυτολύπηση, από την άλλη, όμως, πολλά στην ιστορία παραμένουν ελλειπτικά, αινιγματικά, η οπτική μας είναι αυτή του γονιού, δεν θα δοθεί ποτέ του γιου. Αυτή η διττότητα προσιδιάζει στον ρόλο του γονέα, καταδικασμένου στο βάρος της μονόπλευρης ευθύνης, της αέναης ανησυχίας και αυτοκριτικής. Μέσα από αυτό το χάσμα, η αφήγηση του Ιατρού θέτει υπό αμφισβήτηση το κυρίαρχο μοντέλο σχέσης και δυναμικής γιου-πατέρα, υπογραμμίζοντας την ανάγκη για πιο ουσιαστική και τρυφερή επικοινωνία."

"Ο Νίκος Ιατρού με πρωταγωνιστή έναν μικρό πατέρα που καλείται να αναμετρηθεί με τις ενοχές του υπογράφει μια σύγχρονη ελεγεία με στοιχεία σωματικότητας και ποιητικής μετάπλασης."

– Εφημερίδα των Συντακτών