Το νυχτολούλουδο

"...Η Μασετσάμπα περνώντας μέσα από τα βαθύτερα σκοτάδια της ανθρώπινης ύπαρξης κατορθώνει να παραμείνει Άνθρωπος μέσα σ ένα κόσμο που της έδειξε κυνικά το πιο σκληρό του πρόσωπο. Πετυχαίνει να διατηρήσει το «Δώρο» της ζωής, διακρίνοντας την «οδυνηρή» του ομορφιά. Μήπως είναι αυτός ο προορισμός της ζωής;"

"...Τρυφερό αλλά συγχρόνως σκληρό βιβλίο για το τι σημαίνει ξένος, τι σημαίνει το χρώμα του δέρματος, τι σημαίνει να είσαι άνδρας ή γυναίκα."

"...Η ιστορία της Μασετσάμπα και η κατάθεση ψυχής από το μέτωπο του συστήματος υγείας της Νότιας Αφρικής καταδεικνύει τον πόνο και την οδύνη του σύγχρονου ανθρώπου. Η ίδια βιώνει τόσο την φρίκη ενός απαρχαιωμένου και άδικου συστήματος παροχής βοήθειας όσο και το μίσος των συμπατριωτών της απέναντι σε κάθε τι διαφορετικό. Παράλληλα, η ίδια θα πληρώσει ακριβά το τίμημα της μη υποταγής σε ένα απαρτχάιντ που καθίσταται όλο και πιο σκληρό, όλο και πιο βίαιο, όλο και πιο απάνθρωπο."

"...Ένα μικρό σε μέγεθος βιβλίο αλλά με τόσο μεγάλο αντίκτυπο στη συνείδηση μας, στην αντίληψη μας, στη σκέψη μας. Ένα κείμενο που παρ’ όλη την τραγικότητα του κρατάει για το τέλος μια αχτίδα ελπίδας. Σαν ένα νυχτολούλουδο που ανθίζει στο σκοτάδι για να θεραπεύσει τις πληγές της ψυχής με το γλυκό του άρωμα."

"...Γραμμένο υπό τύπον ημερολογίου, με κοφτές σύντομες φράσεις και χωρισμένο σε πολλά μικρά κεφάλαια το μυθιστόρημα αυτό (στα όρια της νουβέλας) σε κερδίζει με την καθαρότητα της γραφής του."

"...Λάτρεψα τον τρόπο που η συγγραφέας αφήνει να φανεί, ότι ακόμη και στο μεγαλύτερο σκοτάδι, μπορεί να υπάρξει αχτίδα φωτός. Κι αυτή όμως θα πρέπει να θέλουμε να την δούμε, να την αξιολογήσουμε."

"...Σπάνια συναντάμε τόσο πλούτο συναισθημάτων και εικόνων, βάθος εσωτερικού κόσμου και ρηχότητα μιας ρημαγμένης κοινωνίας σε ένα τόσο σύντομο μυθιστόρημα. Ακόμα πιο σπάνια ο προβληματισμός που δημιουργείται κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης συνεχίζει να ακολουθεί τον αναγνώστη και πολύ μετά το τέλος του βιβλίου."

"...Η Kopano Matlwa Mabaso αναλύει με ρεαλισμό και ειλικρίνεια δύσκολα ζητήματα, όπως ο ρατσισμός, η κάθε μορφής βία και η εγκατάλειψη, αλλά στο τέλος καταφέρνει να αναδείξει την ομορφιά στην ψυχή της κακοποιημένης Μασετσάμπα για να περάσει ένα μήνυμα ελπίδας στις επόμενες γενιές."

"...Η συγγραφέας περιγράφει την οδυνηρή θέση της γυναίκας και κυρίως την κάθε μορφή της βίας. Σκληρό αλλά συνάμα αληθινό βιβλίο που προβληματίζει. Η συγγραφέας δίδει στον αναγνώστη την δυνατότητα να παίρνει μια ανάσα από το σκληρό κείμενο επιλέγοντας μικρά κείμενα στις σελίδες. Είναι μια κατάθεση ψυχής που έχει την μορφή ενός Ημερολογίου Ζωής."