Στα ΔΑΣΗ

"...Ένα πρωτότυπο ημερολόγιο δασικής οικολογίας που μπορεί να διαβαστεί σαν αποσπασματικό μυθιστόρημα. Η ημερολογιακή καταγραφή ‒αληθινή ή επινοημένη, δεν έχει σημασία‒ μας οδηγεί στην καρδιά της επικράτειας που είναι το δάσος, μια επικράτεια που είναι πρωτίστως φυσική, αλλά επίσης φαντασιακή, συναισθηματική, ποιητική, λογοτεχνική, ιερή, θρησκευτική, δαιμονική, μεταφορική, μετωνυμική."

"...Μοναδική σύλληψη του Ιορδάνη Παπαδόπουλου να καταθέσει ένα ημερολόγιο που δεν μοιάζει ακριβώς με ημερολόγιο και χωράει τα πάντα, ποίηση, ζωή, αναφορές και φυσικά τα ΔΑΣΗ, πάντα με κεφαλαία. Ίσως επειδή «στα ΔΑΣΗ, περισσότερο από καθετί άλλο, εύχεσαι»."

– Άθως Δημουλάς, Περιοδικό Κ

"..."Η γραφή του Ιορδάνη είναι σαν δέντρο. Εχει μαλακά και σκληρά κομμάτια· φύλλα, κλαδιά, καρπούς, κορμό, ρίζα. Ξεκινά ήπια, γλυκά, ώσπου άξαφνα γίνεται μεταλλική και αγριεύει. Ειδικά μάλιστα όταν οι σημειώσεις του γλιστράνε στο πεδίο του δοκιμίου και βρίσκει χώρο ν’ αναφερθεί στις αγάπες του (Χάντκε, Μαρκέρ, Γκιμπέρ), τότε σαν να επιτρέπει στον εαυτό του τη μέγιστη γκάμα εργαλείων. Είναι αλήθεια πως έχει την ηθική ευελιξία να είναι τρυφερός ή ειρωνικός, μα νομίζω πως η γραφή του κορυφώνεται όταν συμβαίνουν και τα δύο ταυτόχρονα. Που σημαίνει: τίποτα από τα δύο."

"...Με πλάτη τον Λυκαβηττό, ο συγγραφέας σκέφτεται τα δάση γύρω του, σε Καισαριανή, Χαϊδάρι, Πεντέλη, Πάρνηθα… Θυμάται το δάσος σε παιδικά παραμύθια, αποδελτιώνει λογοτεχνικές αναφορές στον Φλομπέρ, στον Χάντκε, στον Μπέρνχαρντ, στον Ζέμπαλντ ή στον Μαντελστάμ. Σκέφτεται το δάσος ως πρωταγωνιστή, κυρίως, ταινιών τρόμου και περιπέτειας στον κινηματογράφο. Μετρά δεκαοκτώ χρώματα των δασών, από το σμαραγδί και το καφέ ως το κροκί και το λευκό του χιονιού, ακούει τους ήχους στα δάση, μελετά τη γλώσσα των δέντρων, παρατηρεί την κοινωνική ζωή στα δάση και σχολιάζει την παρουσία του ανθρώπου μέσα σ’ αυτά για να καταλήξει, σε αυτό το ποιητικού ύφους «πανοραμικό ημερολόγιο / μυθιστορηματική περιδιάβαση», όπως το χαρακτηρίζει, σε μια τρυφερή έκκληση οικολογικής ευαισθησίας: στην ανταπόκριση στην κραυγή των δασών για βοήθεια."

– Λαμπρινή Κουζέλη, Το Βήμα