Η μορφή των λειψάνων
Ένα συναρπαστικό μυθιστόρημα και μια ιδιαίτερη ιστορική αναζήτηση για τις σχέσεις που δημιουργούμε σ’ έναν κόσμο γεμάτο με πληγές και συνωμοσίες της εξουσίας.
Το 2014, ο Κάρλος Καρβάγιο συλλαμβάνεται σ’ ένα μουσείο της Μπογκοτά για την κλοπή του υφασμάτινου κοστουμιού του Χόρχε Ελιέσερ Γκαϊτάν, του φιλελεύθερου πολιτικού ηγέτη που δολοφονήθηκε το 1948.
Ο Καρβάγιο, με τα μυστήρια αυτά του παρελθόντος που τον στοιχειώνουν, αναζητά διαρκώς τα σημάδια που θα δώσουν νόημα στις αναζητήσεις του. Κανείς, όμως, ούτε ο πιο στενός του περίγυρος, μπορεί να υποπτευθεί τους βαθύτερους λόγους της εμμονής του.
Τι συνδέει τις δολοφονίες του Τζον Φ. Κένεντι και του Χόρχε Ελιέσερ Γκαϊτάν, ο θάνατος του οποίου καθόρισε την ιστορία της Κολομβίας; Πώς μπορεί ένα έγκλημα που έλαβε χώρα το 1914, αυτό του αρχηγού του Φιλελεύθερου Κόμματος Ραφαέλ Ουρίμπε Ουρίμπε, να σημαδέψει τη ζωή ενός ανθρώπου στον 21ο αιώνα;
Για τον Καρβάγιο, όλα συσχετίζονται και δεν υπάρχουν συμπτώσεις. O Χουάν Γκαμπριέλ Βάσκες, ως αφηγητής και κεντρικός ήρωας του μυθιστορήματος, αποφασίζει να διεισδύσει στα μυστικά των πιο σκοτεινών πτυχών από το παρελθόν της Κολομβίας.
Αφηγούμενος την ιστορία ενός εγκλήματος, ο συγγραφέας καταφέρνει να φωτίσει μια συλλογική ψευδαίσθηση, για να μας δείξει ότι το μυθιστόρημα δεν αποζητά να φανερώσει κάτι άλλο από αυτό που πραγματικά είμαστε.
Arturo García Ramos, ABC
- Σελίδες: 680
- ISBN: 978-960-572-190-9
- Έκδοση: 2018
- Dimensions: 13,3 x 20,5 εκ.
- Κατηγορίες: eBooks, Ξένη Πεζογραφία
"...Το σίγουρο είναι ότι ο Βάσκες, από βιβλίο σε βιβλίο, σκάβει ολοένα και πιο βαθιά μέσα στα έγκατα του γενέθλιου τόπου. Ανήκει σε μια γενιά κολομβιανών συγγραφέων που έχει αποφασίσει να πει τα πράγματα με το όνομά τους, αποφεύγοντας να καλυφθεί κάτω από τη βαριά σκιά του μαγικού ρεαλισμού."
– Διονύσης Μαρίνος, Bookpress.gr"...Παρότι αναφέρεται σε πραγματικά ιστορικά γεγονότα η _Μορφή των λειψάνων_ δεν είναι καθαρόαιμο ιστορικό μυθιστόρημα. Ξεκινά ως αυτοβιογραφική εξομολόγηση του Βάσκες κι εξελίσσεται σε αστυνομικο-πολιτικό θρίλερ με εναλλασσόμενους αφηγητές και ισχυρές δόσεις σασπένς, στήνοντας διαρκώς γέφυρες ανάμεσα στο χθες και το σήμερα. Και ταυτόχρονα, είναι ένα στοχαστικό μυθιστόρημα για τα παλιά εγκλήματα που εξακολουθούν να μας στοιχειώνουν, για το πώς η βία περνάει από γενιά σε γενιά και για τα κειμήλια που μας επιτρέπουν να επικοινωνούμε μ' εκείνους που αγαπούσαμε και στερηθήκαμε."
– Σταυρούλα Παπασπύρου, LIFO"...«Δεν ξεφεύγεις από τη βία της Κολομβίας», λέει ο Χουάν Γκαμπριέλ Βάσκες, ο οποίος με το νέο μυθιστόρημα τον καταδύεται στην ιστορία τον 20ού αιώνα της χώρας του, μια ιστορία που τη σηματοδότησαν δύο πολιτικές δολοφονίες και η γιγάντωση της μαφίας των ναρκωτικών, που άκμασε γύρω από τον διαβόητο Πάμπλο Εσκομπάρ. Το παρελθόν, σύμφωνοι, λέει ο συγγραφέας, κληρονομείται. Αλλά άμα κοιτάς μπροστά, ποτέ δεν μένεις δέσμιος τον παρελθόντος."
– Μαρίλια Παπαθανασίου, The Books' Journal
"...Η απαράμιλλη αφηγηματική άνεση του Βάσκες, η ικανότητά του να ελίσσεται ανάμεσα στις υποϊστορίες που απαρτίζουν την ιστορία, ο τρόπος με τον οποίο επιχειρεί τα μπρος πίσω στον χρόνο, επιτρέπουν στον αναγνώστη μία απρόσκοπτη ανάγνωση, μέσα από την οποία αναδεικνύονται ξεκάθαρες οι προθέσεις του συγγραφέα, αλλά και το σημαντικότερο -μάλλον- όλων, η αυθύπαρκτη υπόσταση του μυθιστορήματος ως πραγματικότητας παράλληλης με την πραγματικότητα του αναγνώστη."
– NO14me"...Το πρόσφατο έργο του Βάσκες «Η μορφή των λειψάνων» ξεκινά ως τεκμηριωτική μυθοπλασία, εξελίσσεται σε πολιτικό νουάρ για να καταλήξει σε υπαρξιακό δράμα."
– Νίκος Δαββέτας, Καθημερινή"...Ο ίδιος ο Βάσκες έχει δηλώσει ότι πέρασαν χρόνια πριν τολμήσει να αναμετρηθεί με την ιστορία της πατρίδας του. Στη _Mορφή των λειψάνων_ βουτάει βαθιά στην ιστορία της Κολομβίας και μας χαρίζει ένα ακόμα εξαιρετικό μυθιστόρημα που επιβεβαιώνει για ακόμα μια φορά την αφηγηματική του δεινότητα."
– Αγγελική Μποζίκη, Ogdoo.gr"...Από τις ιδιαίτερες αυτές αντικειμενικές συστοιχίες που επιλέγει ο Vásquez να τοποθετήσει στο έργο του προκύπτει ότι αυτό δεν είναι ένα απλό πολιτικό θρίλερ, αλλά ένα εκπόνημα που φαίνεται να συνιστά υποχρέωση και δήλωση του συγγραφέα απέναντι στο κολομβιανό λαό. Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, που ο ίδιος ο πρωταγωνιστής -αφηγητής, μιλώντας στο πρώτο ενικό πρόσωπο και παρουσιάζοντας πολλά αυτοβιογραφικά στοιχεία του συγγραφέα, εντοπίζει και στον εαυτό του τα σημάδια ενός πολύ βίαιου παρελθόντος της χώρας του."
– Smassing Culture"...Εγκλήματα του 20ού αιώνα σημαδεύουν ζωές στο σήμερα, σε αυτή την εκρηκτική ιστορία συνωμοσιών που εξαπλώνονται σαν αναρριχώμενα φυτά."
– Athens Voice"...Ο Βάσκες στο μεγάλο αυτό αφήγημα φτιάχνει μαζί με τον Καρβάγιο τη δική του «μεταϊστορία». Ενα έργο που απαρτίζεται από πλήθος ντοκουμέντων (μάλιστα στις σελίδες του ο Βάσκες παραθέτει φωτογραφίες αποδεικτικών στοιχείων), αλλά που δεν αφήνει ούτε στιγμή τον αναγνώστη να αισθανθεί ότι δεν διαβάζει ένα λογοτέχνημα. Τούτο γίνεται γιατί ο συγγραφέας πίσω από τη συλλογική μνήμη και την κληρονομητέα ιστορία προσπαθεί να ανιχνεύει τα ατομικά κίνητρα."
– Χρήστος Βασματζίδης, Εφημερίδα των Συντακτών"...Ο Βάσκες φαίνεται να νιώθει πως είναι η στιγμή που οι διανοούμενοι της Κολομβίας δεν πρέπει να νιώσουν βολεμένοι στη σιωπή τους. Πρέπει να μιλήσουν για την ιστορία τους. Τα λείψανα των δικών τους νεκρών έχουν μνήμη και μορφή. Διότι η Ιστορία επαναλαμβάνεται. Όπως και οι δολοφονίες."
– Έρικα Αθανασίου, Diastixo.gr"...Μαθήματα κολομβιανής ιστορίας και μαζί μια υποδειγματική μελέτη της ψυχολογίας των θεωριών συνωμοσίας στο βιβλίο του ταλαντούχου Κολομβιανού συγγραφέα που μας παρασύρει σε ένα πραγματικό-μυθοπλαστικό ταξίδι στο παρελθόν της πατρίδας του αλλά και σε ένα λογοτεχνικό παιχνίδι με διαπλεκόμενες αναφορές ριζωμένο στην λατινοαμερικανική λογοτεχνική παράδοση."
– Δέσποινα Ζευκιλή, Αθηνόραμα"...Με αφορμή πολιτικές δολοφονίες συμπατριωτών του πολιτικών του 20ού αιώνα, αλλά και του προέδρου των ΗΠΑ Τζον Φ. Κένεντι, ο κολομβιανός συγγραφέας επινοεί τον εαυτό του ως αφηγητή και κεντρικό πρόσωπο του βιβλίου του, συσχετίζοντας τα πάντα με τα πάντα. Με τον ισχυρισμό πως «δεν υπάρχουν συμπτώσεις» αναπτύσσει και ταυτόχρονα υπονομεύει θεωρίες συνωμοσίας. Ο προσεκτικός αναγνώστης θα βρει και κάποιες αναλογίες με την προ του 1974 Ελλάδα."
– Δημήτρης Φύσσας, Athens Voice"...Το βιβλίο του Vásquez είναι εξαιρετικό. Ο όγκος του δεν το βαραίνει. Η άγνωστη Κολομβία γίνεται γνωστή και υποβάλλει σκέψεις ανάλογες με της δικής μας Ιστορίας. Ο εγκιβωτισμός των δύο δολοφονιών και η εναλλαγή τους με το σήμερα δίνει νέες διαστάσεις και εξιτάρει. Πανάξιο!"
– Πάππισα Ιωάννα, in2life.gr"...Ο συγγραφέας ξετυλίγει τον μίτο της συνωμοσίας όχι για να φτάσει στην αρχή του κουβαριού, αλλά για να εντοπίσει τα μονοπάτια που εκείνο ακολούθησε σε μια προσπάθεια να εντοπίσει τη διαφορά ανάμεσα στην αφορμή και τα αίτια που οδηγούν στο ξαφνικό ξέσπασμα σημαντικών γεγονότων, γεγονότων που στο πέρασμα του χρόνου καταγράφονται ως ιστορικές στιγμές, μπαίνουν στις επίσημες σελίδες της Ιστορίας και ορθώνονται σαν τείχη που σκιάζουν τα συμβάντα που προηγήθηκαν."
– Αφροδίτη Δημοπούλου, Diavasame.gr"...Αν θέλει κανείς να καταλάβει γιατί η ίδια η ιστορία ενός τόπου αποκαλύπτει τις πιο συναρπαστικές και συνάμα οδυνηρές περιπτώσεις αγωνίας και τρόμου, πρέπει να διαβάσει Βάσκες."
– Τίνα Μανδηλαρά, LIFOJuan Gabriel Vásquez
Ο Juan Gabriel Vásquez (Χουάν Γκαμπριέλ Βάσκες) γεννήθηκε στην Μπογκοτά της Κολομβίας, το 1973, και σπούδασε Λατινοαμερικανική Λογοτεχνία στη Σορβόνη. Έχει εκδώσει οκτώ μυθιστορήματα, τρεις συλλογές διηγημάτων, καθώς και τέσσερις συλλογές φιλολογικών δοκιμίων.
Στα ελληνικά, κυκλοφορούν, από τις εκδόσεις Ίκαρος, τα βιβλία του: Ο ήχος των πραγμάτων όταν πέφτουν (2014), Οι πληροφοριοδότες (2015), Η μορφή των λειψάνων (2018), Οι υπολήψεις (2019), Τραγούδια για την πυρκαγιά (2020) και Γυρίζοντας το βλέμμα πίσω (2021).
Έχει τιμηθεί με πολλά διεθνή βραβεία, σημαντικότερα των οποίων είναι το Premio Alfaguara (2011), το English Pen Award (2012), το Prix Roger Caillois (2012), το Premio Von Rezzori (2013), το IMPAC Dublin Literary Award (2014), το Premio Real Academia Española (2014) και το Βραβείο Biblioteca de Narrativa Colombiana (2020).
Τα βιβλία του έχουν εκδοθεί σε 28 γλώσσες και σε περισσότερες από 40 χώρες. To 2016 του απονεμήθηκε ο τίτλος του Ιππότη του Τάγματος Γραμμάτων και Τεχνών από τη Γαλλική Δημοκρατία.