Το κατέβασμα του φεγγαριού

"Καταπραϋντικά νοσταλγικό, γοητευτικά μυστηριώδες, αλλά και ευστόχως κοινωνικά ευαίσθητο, Το Κατέβασμα του Φεγγαριού είναι ένα σύγχρονο παραμύθι για το ακαταμάχητο κάλεσμα του βουνού, την λαχτάρα της επιστροφής στους τόπους των παιδικών μας χρόνων, και τον διακαή πόθο να αποδειχθούν όσο μυθικοί φάνταζαν τότε. Μια έκκληση, αν θέλετε, για επαναμάγευση της ασφυκτικά ορθολογικής ενήλικης ζωής μας."

– Theo Prasidis

"…μια ατμοσφαιρική ιστορία, με γοητευτικά στοιχεία από τον μύθο και το παραμύθι – ο μύθος του Ωρίωνα γεννά το θεσσαλικό παραμύθι που ακούει η Κίρκη και το παραμύθι γεννά το μυθιστόρημα του Τσαπραΐλη. Ο συγγραφέας προσαρμόζει την τεχνοτροπία του, ώστε να μιλήσει και στους νεαρούς αναγνώστες, χωρίς εκπτώσεις ή αστοχίες – άλλωστε, τα παραμύθια, όσο γκροτέσκα κι αν είναι, όπως αυτά των αδερφών Γκριμ, καταλήγουν πάντα στα αυτιά και στις καρδιές των παιδιών."

"Ομολογουμένως, το εγχείρημα της σύνδεσης του σήμερα με την παράδοση και την αναβίωσή της είναι πετυχημένο, τολμηρό, τοποθετημένο, όπως το διάλεξε ο συγγραφέας, σε μια μυθιστορηματική ατμόσφαιρα εντελώς σκοτεινή. Πιστεύω ότι το πάντρεμα «γκόθικ-μυστήριο- σήμερα» θα φέρει κοντά τους νεαρούς αναγνώστες σ’ αυτό το εξαιρετικά γραμμένο ανάγνωσμα. Ευελπιστώ πως δεν θα τους ξενίσει, αλλά πως θα τους παρασύρει σε άγνωστα γι’ αυτούς λογοτεχνικά πεδία."

"Υπάρχει μια σταδιακή κορύφωση της ανησυχίας που ξεκινά από αχνή απειλή και κλιμακώνεται έντεχνα σε τρόμο. Με μαεστρία ο συγγραφέας ανεβάζει σιγά σιγά την ένταση χτίζοντας καθηλωτικά σκηνικά. Το αρχικά καθησυχαστικό παλιό σπίτι αρχίζει κάποια στιγμή να μοιάζει απροσδιόριστα απειλητικό, ενώ το κοντινό δάσος προσφέρεται κατεξοχήν για δημιουργία ατμόσφαιρας."

Ο Χρυσόστομος Τσαπραΐλης αντιμετωπίζει όντως με σοβαρότητα το φολκλόρ ως «μυθολογικό» εφαλτήριο, αλλά αποφεύγει επιμελώς τις παρεκκλίσεις στη νουβέλα _Το κατέβασμα του φεγγαριού_, που ως ένα σημείο λειτουργεί ως ευχάριστο ξάφνιασμα για τη σύγχρονη ελληνική βιβλιοπαραγωγή.

"Στην ατμοσφαιρική και ζυγισμένη αυτή νουβέλα λαογραφικού τρόμου το απόκοσμο κάνει κρότο.[…] Μας παίρνει από το χέρι και μας οδηγεί με την αφήγησή του σε μέρη άγνωστα, μακριά από τα γνώριμα λημέρια της εκδοτικής παραγωγής."

– Γιώργος Ψωμιάδης, Περιοδικό Κ

"Η νεαρή Κίρκη σε περιπέτειες που συνδυάζουν την παράδοση με το σήμερα, τον τρόμο με τον θρύλο και τη γεωγραφία με το μυστήριο είναι ο κεντρικός χαρακτήρας του Χρυσόστομου Τσαπραΐλη. Όπου όλα είναι λογικά και πιθανά και τα πάντα μοιάζουν χαώδη και απίστευτα. Με τις αφηγήσεις που κόβουν την ανάσα μα και έλκουν τα μάλα με την πρωτοτυπία τους."

– Το Βήμα

"...από τις πολύ όμορφες αφηγήσεις που έχω διαβάσει τον τελευταίο καιρό. Ο Τσαπραΐλης γνωρίζει πολύ καλά τον λαογραφικό τρόμο αλλά και την ελληνική επαρχία. Αυτό το τελευταίο δίνει στο σκοτεινό του γράψιμο απαράμιλλη αλήθεια."

"...ένα βιβλίο τρόμου, χωρίς όμως σπλάτερ εικόνες και αιματηρές περιγραφές. Ο τρόμος είναι εσωτερικός και αγγίζει τα όρια του ψυχολογικού θρίλερ. Η αίσθηση της αγωνίας έγκειται στο τι ελλοχεύει λίγο παραπέρα, οι χαρακτήρες τρέμουν περισσότερο αυτό που αισθάνονται και μαντεύουν παρά αυτό που αντιλαμβάνονται με τις αισθήσεις τους. Παρότι το βιβλίο δεν ανήκει ξεκάθαρα στην κατηγορία της νεανικής λογοτεχνίας, θα είναι ιδιαίτερα γοητευτικό σε αναγνώστες των 15 ετών και άνω που αγαπούν το σασπένς και τον τρόμο, χωρίς να αγγίζει βαριά ενήλικα θέματα. Είναι όμως αρκούντως τρομακτικό να διαβαστεί και από ενήλικες που αγαπούν το είδος."

"...Αξιοσημείωτη η ατμοσφαιρική εικονογράφηση από τον Kanellos Cob αλλά και η συγγραφική μαεστρία του Τσαπραΐλη, ο οποίος μέσα σε λίγες μόνο σελίδες καταφέρνει να κερδίσει τον αναγνώστη με ένα πολύ ιδιαίτερο αφήγημα, μακριά από τα γνώριμα λογοτεχνικά μονοπάτια."

"Μολονότι το βιβλίο του Τσαπραΐλη απευθύνεται σε εφήβους, δεν διαφέρει σε τίποτα από την «ενήλικη» πεζογραφία του. Και εδώ κυριαρχεί η γοτθική αισθητική του μυθοπλαστικού διακόσμου, κατάσπαρτου με καταχνιά, σκιές και νεκρικά σύμβολα. Η μόνη διακριτή διαφοροποίηση αφορά τη γλώσσα, η οποία έχει ελαφρύνει από τα λεκτικά πλουμίδια του τρόμου, προς πρόκριση της πλοκής. Ωστόσο, δεν πρόκειται για λογοτεχνική εκχώρηση. Το βιβλίο συνιστά αναπόσπαστο μέλος της πεζογραφίας του Τσαπραΐλη, όπου οι τοπικές δοξασίες ανάγονται στο μείζον στοιχείο των μυθοπλασιών του."

"Ο συγγραφέας υπηρετεί επάξια το είδος της λαογραφικής λογοτεχνίας τρόμου"

"...Ο παιδικός τρόμος των παραμυθιών γίνεται τρομακτική πραγματικότητα: κάτι ανάμεσα σε όνειρο και ζωντανή παραίσθηση. [...]Ο Χρυσόστομος Τσαπραΐλης επιστρατεύει μια ποιητική έκφραση η οποία προσδίδει στη μακρά νύχτα ένα αδιάγνωστο βάθος."

– Βαγγέλης Χατζηβασιλείου, Το ΒΗΜΑ

"Απήλαυσα τη νουβέλα του Τσαπραΐλη με όλες μου τις αισθήσεις, έδωσα χρόνο να την τελειώσω, πλησίασα για μια ακόμη φορά το συγκεκριμένο είδος λογοτεχνίας και εν τέλει το συστήνω ανεπιφύλακτα σε όλους, ακόμη και σε εκείνους που συγκινούνται από άλλα είδη πεζού λόγου[…]. Εκείνο όμως που με εντυπωσίασε περισσότερο είναι η διάρθρωση ενός κειμένου τόσο απαιτητικού, η εξαιρετική δομή του και η απίστευτη ευαισθησία που χαρακτηρίζει τους ήρωες, αλλά πρωτίστως την Κίρκη."

"Ο Τσαπραΐλης χτίζει τη γοητευτική ιστορία του με μια κατοπτρική δομή, στην οποία μετέχουν μαστορικά, πέραν των δομών που δημιουργούν οι επαναλήψεις, και οι περιγραφές του ουρανού και του νερού. Και γενικά όλη η δουλειά του στη νουβέλα αυτή φανερώνει ότι βρίσκει όλο και καλύτερα τα πατήματά του στο μονοπάτι του λαογραφικού (ή λαϊκού εντέλει) τρόμου, συνομιλεί όλο και πιο γόνιμα και με τη λογοτεχνική παράδοση και παίρνει σαφή θέση ως προς την κατεύθυνση της ανάπτυξής του."