Κάρολος Κουν

Ο Κάρολος Κουν γεννήθηκε το 1908 στην Προύσα. Κορυφαίος σκηνοθέτης και παιδαγωγός του θεάτρου ταύτισε το όνομά του με την ίδρυση του «Θεάτρου Τέχνης» και με την εδραίωση του μοντερνισμού στη νεοελληνική σκηνή.

Το 1928 παρακολουθεί μαθήματα αισθητικής στη Σορβόννη και τον επόμενο χρόνο εγκαθίσταται οριστικά στην Αθήνα. Ως καθηγητής Αγγλικών στο Κολέγιο Αθηνών, ο Κάρολος Κουν δραστηριοποιείται αμέσως στο ερασιτεχνικό θέατρο των καθηγητών της Αγγλοαμερικανικής παροικίας και το 1930 υπογράφει την πρώτη σκηνοθεσία του.

Έπειτα από την καθοριστική συνάντησή του με τον Φώτη Κόντογλου, ιδρύει, μαζί με τον Γιάννη Τσαρούχη και τον Διονύσιο Δεβάρη, την ημιεπαγγελματική «Λαϊκή Σκηνή» (1934-1936).

Το 1938 εγκαταλείπει το Κολέγιο και συνεργάζεται με τους θιάσους της Κυρίας Κατερίνας και της Μαρίκας Κοτοπούλη. Αλλά το όραμά του ήταν να δημιουργήσει τη δική του σταθερή, αφοσιωμένη ομάδα, με ηθοποιούς που θα βλέπουν το θέατρο ως λειτούργημα. Το όραμά του αυτό πραγματώθηκε το 1942, ιδρύοντας εν μέσω της Γερμανικής Κατοχής, το «Θέατρο Τέχνης». Με πρώτη επιλογή του την παράσταση της Αγριόπαπιας του Ίψεν (7 Οκτωβρίου 1942). Από τότε και στις επόμενες δεκαετίες, μαζί με έργα των μεγάλων Τραγωδών και του Αριστοφάνη, ο Κουν θα παρουσιάσει στη Σκηνή σπουδαίους θεατρικούς συγγραφείς: Σαίξπηρ, Τσέχωφ, Ουίλλιαμς, Πιραντέλλο, Λόρκα, Μίλλερ, Ιονέσκο, Μπέκετ, Άλμπυ, Πίντερ. Συνέβαλε, επίσης, καθοριστικά και στην επιβολή των Ελλήνων θεατρικών συγγραφέων: Κορομηλά, Καπετανάκη, Ξενόπουλο αλλά και των νεώτερων: Καμπανέλλη, Μουρσελά, Κεχαΐδη, Λ. Αναγνωστάκη, Σκούρτη, Αρμένη.

Απεβίωσε στην Αθήνα στις 14 Φεβρουαρίου 1987.