Σοφοκλής

Γεννήθηκε στον αττικό δήμο του Κολωνού στα 496 π.Χ., σε πλούσια οικογένεια. Μορφώθηκε άρτια και από παιδί πρώτευε στους αγώνες της μουσικής και της γυμναστικής. Κατά τα Επινίκια, μετά από τη Ναυμαχία της Σαλαμίνας, ο Σοφοκλής, παιάνιζε πρώτος στην Πομπή.

Με την τετραλογία του Τριπτόλεμος (πρώτη εμφάνισή του ως δραματικός ποιητής, το 468 π. Χ.) και με κριτές τον Κίμωνα και τους συστράτηγούς του, νίκησε τον διδάσκαλο του Αισχύλο. Επί δέκα έτη, οι δύο αυτοί μεγαλοφυείς τραγικοί, κυριαρχούσαν στο θέατρο. Ο Σοφοκλής ενδιαφέρθηκε για τα πολιτικά πράγματα και τιμήθηκε από τους Αθηναίους. Έπειτα από την παρουσίαση της Αντιγόνης, τον εξέλεξαν στρατηγό στον πόλεμο κατά των Σαμίων (441-439 π. Χ.). Στα 443-442 π. Χ. τιμήθηκε και με άλλα αξιώματα. Ίδρυσε το ιερό του Μηνυτού Ηρακλέους και έγραψε και μελοποίησε παιάνα αφιερωμένο στον Ασκληπιό.

Κατά τον γραμματικό Αριστοφάνη τον Βυζάντιο, ο Σοφοκλής έγραψε 123 δράματα, και επίσης ελεγείες και παιάνες. Στους Δραματικούς Αγώνες, καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής του, κέρδισε περισσότερες νίκες και από τον Αισχύλο και από τον Ευριπίδη. Πέθανε σε ηλικία 90 ετών, το φθινόπωρο του 406 π. Χ. Σώθηκαν μόνον επτά τραγωδίες του: Φιλοκτήτης, Αντιγόνη, Ηλέκτρα, Τραχίνιαι, Αίας, Οιδίπους Τύραννος, Οιδίπους επί Κολωνώ.