Ανοιχτά χαρτιά
Πρώτα- πρώτα η ποίηση
Η αληθινή φυσιογνωμία και η λυρική τόλμη του Ανδρέα Κάλβου
Τέχνη- τύχη- τόλμη
Τα κορίτσια
Τα όνειρα
Ο ζωγράφος Θεόφιλος
Το χρονικό μιάς δεκαετίας [πρόλογος]
Τα κείμενα:
Οι κίνδυνοι της ημιμάθειας
Ένα γράμμα γύρω από τον υπερρεαλισμό
Ένα γράμμα για τη σύγχρονη τέχνη
Ποιητική νοημοσύνη
Νόημα και αλληλουχία στη νέα μας ποίηση
Τα σύγχρονα ποιητικά και καλλιτεχνικά προβλήματα
Απολογισμός και νέο ξεκίνημα
ΕΠΙΜΕΤΡΟ: Α:
Οι εικονογραφίες του Στρατηγού Μακρυγιάννη και ο λαϊκός τεχνίτης Παναγιώτης Ζωγράφος
Η σύγχρονη ελληνική τέχνη και ο ζωγράφος Ν.Χατζηκυριάκος Γκίκας
Γιάννης Τσαρούχης
Τα επιθαλάμια του Γιάννη Μόραλη
Οι θαλασσινές πέτρες του Νικολάου
Ο γλύπτης Χρήστος Καπράλος
Ο Φασιανός που αγαπούμε
Β: Equivalences chez Picasso
Ο Κάρολος Κουν και η εποχή του
John Veltri Γ: Arthur Rimbaud
Lautreamont
Paul Eluard
Pierre-Jean Jouve
Federico Garcia Lorca
Guiseppe Ungaretti
O Pierre Reverdy ανάμεσα στην Ελλάδα και στο Solesmes
- Σελίδες: 667
- ISBN: 978-960-7233-97-4
- Έκδοση: 1982
- Διαστάσεις: 25 x 16
- Κατηγορίες: Βιβλία, Δοκίμιο
"Αδιαμφισβήτητα, αν υπάρχει ένας Έλληνας ποιητής συνυφασμένος με το ελληνικό καλοκαίρι και τις ερωτικές του προεκτάσεις, αυτός είναι ο Οδυσσέας Ελύτης. Δεν είναι του παρόντος να εξετάσουμε πόσο και αν περιορίζει αυτή η ταύτιση το έργο του ποιητή, τουλάχιστον για ένα μεγάλο εύρος αναγνωστών, είναι όμως μία καλή ευκαιρία να προταθεί μία λιγότερο γνωστή πλευρά του, εξίσου θερινή, εξίσου ερωτική και εγγενώς ποιητική. Το δοκίμιο «Τα κορίτσια», το ερωτικότερο από όσα περιλαμβάνονται στα _Ανοιχτά χαρτιά_, αποτελεί μία ποίηση πίσω από την ποίηση του Ελύτη, με ερμηνείες, αποδόσεις, πρωτοπρόσωπες εξομολογήσεις, γραμμένο σε δύο χρονικές περιόδους [1944 και 1972] μέσα από το οποίο αναβρύζει η ποίηση ως μία πράξη βαθιά ερωτική την ίδια στιγμή που αναδύεται ο έρωτας, ως ποιητική κατοίκηση του κόσμου."
– Έφη Κατσουρού, Ο ΑναγνώστηςΟδυσσέας Ελύτης
Ο Οδυσσέας Ελύτης γεννήθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης στις 2 Νοεμβρίου 1911. Έζησε στην Αθήνα, όπου εγκαταστάθηκε η οικογένειά του το 1914
Η καταγωγή του από τη Λέσβο, η γέννησή του στην Κρήτη, τα καλοκαίρια των παιδικών του χρόνων στις Σπέτσες και τις Κυκλάδες, διαμόρφωσαν μια βαθύτατα νησιωτική συνείδηση, που αργότερα στη διασταύρωσή της με τον υπερρεαλισμό δημιούργησε μια ποίηση πρωτότυπη, γεμάτη πλήθος λυρικών εικόνων, αλλά και επαναστατικών δυνάμεων. Μια ποίηση που με άξονα το φως ζήτησε να αποκρυπτογραφήσει το μυστήριο της ύπαρξης.
Τελειώνοντας το γυμνάσιο στην Αθήνα, ακολούθησε νομικές σπουδές, ενώ υπηρέτησε ως ανθυπολοχαγός στον πόλεμο της Αλβανίας. Εγκαταστάθηκε δύο φορές στο Παρίσι, (1948- 1951 και 1969-1971) οπού παρακολούθησε μαθήματα φιλολογίας στη Σορβόννη και ήρθε σε επαφή με τους κυριότερους ποιητές και ζωγράφους του εικοστού αιώνα. Το 1979 τιμήθηκε με το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας. Έζησε ως το τέλος του βίου του (18 Μαρτίου 1996) αφοσιωμένος στην ποίηση.
ΕΡΓΟΓΡΑΦΙΑ
- Προσανατολισμοί (1940),
- Ήλιος ο πρώτος (1943),
- Άσμα ηρωικό και πένθιμο για τον χαμένο ανθυπολοχαγό της Αλβανίας (1945),
- Άξιον Εστί (1959),
- Έξι και μία τύψεις για τον ουρανό (1960),
- Το φωτόδεντρο και η δέκατη τέταρτη ομορφιά (1971),
- Ο Ήλιος ο ηλιάτορας (1971),
- Το Μονόγραμμα (1971),
- Τα ρω του έρωτα (1972),
- Ο ζωγράφος Θεόφιλος (1973),
- Ανοιχτά χαρτιά (1974),
- Τα ετεροθαλή (1974),
- Δεύτερη γραφή (1976),
- Η μαγεία του Παπαδιαμάντη (1976),
- Σηματολόγιον (1977),
- Μαρία Νεφέλη (1978),
- Αναφορά στον Ανδρέα Εμπειρίκο (1978),
- Τρία ποιήματα με σημαία ευκαιρίας (1982),
- Ημερολόγιο ενός αθέατου Απριλίου (1984),
- Σαπφώ (1984), Αποκάλυψη του Ιωάννη (1985),
- Ο Μικρός Ναυτίλος (1985), Κριναγόρας (1987),
- Τα δημόσια και τα ιδιωτικά (1990),
- Ιδιωτική οδός (1990),
- Τα ελεγεία της Οξώπετρας (1991),
- Εν λευκώ (1992),
- Δυτικά της λύπης (1995),
- Ο Κήπος με τις αυταπάτες (1995),
- 2 χ 7 ε (1996),
- Εκ του πλησίον (1998),
- Αυτοπροσωπογραφία σε λόγο προφορικό (2000),
- Ποίηση (2002).