Η φωνή στα χέρια της

[…] Τα διαλογικά τμήματα, που είναι αρκετά, διακρίνονται από αληθοφάνεια. Η Παπαλιού αποφεύγει τις δραματικές, κινηματογραφικές ή «τηλεοπτικές» συζητήσεις. Η ρέουσα γραφή, ο λιτός, με περιοδικές ποιητικές εξάρσεις λόγος, η πολύπλευρη σκιαγράφηση ακόμα και των δευτερευόντων χαρακτήρων, η εστίαση στο υπόγειο εσωτερικό δράμα της ηρωίδας και οι περιγραφές που δημιουργούν εξαιρετικά ζωντανές εικόνες δίνουν στο μυθιστόρημα μια κινηματογραφική αισθητική που ελκύει τον αναγνώστη από την πρώτη ώς την τελευταία σελίδα. […]

"Φαντάστηκε ένα «κορίτσι» με μια λευκή θήκη βιολιού στον ώμο, να περπατά μέσα στον κόσμο ενός πολυσύχναστου δρόμου του Λονδίνου, για τo οποίo δεν γνώριζε τίποτα, αλλά ήθελε να μάθει τα πάντα. Και εγώ φαντάστηκα μια νέα γυναίκα να με πλησιάζει σε ένα καφέ του κέντρου της Αθήνας, για την οποία δεν γνωρίζω τίποτα, αλλά θέλω να μάθω τα πάντα. Θέλω, γιατί η ηρωίδα και οι μελωδίες της είχαν τρυπώσει στο μυαλό μου από μέρες. Στο κάνουν αυτό τα καλά βιβλία."

"Ένα σύνθετο μυθιστόρημα για τον παράξενο δεσμό ζωής και τέχνης και τις συνέπειες της καλλιτεχνικής ανέλιξης."

– Νίκος Κουρμουλής, Τα Νέα

"Μυστικά και απωθημένες φιλοδοξίες στήνουν μια στιβαρή και περίτεχνη μυθοπλασία."

"Ένα πολυεπίπεδο μυθιστόρημα για τους κινδύνους που ενέχει η άνευ όρων αφοσίωση στην τέχνη."

– Madame Figaro

"Η συγγραφέας χειρίζεται το υλικό της με σοβαρότητα. Η έκταση του μυθιστορήματος είναι απόλυτα δικαιολογημένη. Η Παπαλιού επιδεικνύει μυθοπλαστική οξύνοια, όταν δείχνει να μην φείδεται καθόλου στις λεπτομέρειες που εντάσσει στην κατασκευή του πλούσιου μυθιστορηματικού ορίζοντα, που πλαισιώνει την ηρωίδα της."

"Η Παπαλιού καταφέρνει με αξιοθαύμαστη λεπτότητα να αποδώσει τους χαρακτήρες της με ψυχολογικό βάθος, ειδικά την κεντρική ηρωίδα, η οποία παλεύει να ισορροπήσει ανάμεσα στον εξωτερικό κόσμο και τις εσωτερικές της συγκρούσεις. Η συγγραφέας χρησιμοποιεί μια σχεδόν ψυχαναλυτική προσέγγιση στην κατασκευή της προσωπικότητας της πρωταγωνίστριας, αναδεικνύοντας τα διαδοχικά στάδια αυτογνωσίας και αυτοκαταστροφής. Οι σκέψεις της είναι συχνά αντιφατικές, αντικατοπτρίζοντας την αμφιταλάντευση ανάμεσα στην αποδοχή και την απόρριψη του εαυτού, καθώς και τον διαρκή αγώνα να ελέγξει τη φωνή που την καθοδηγεί."

"Η Παπαλιού δημιουργεί μια ευμετάβλητη ατμόσφαιρα και με αυτήν «ντύνει» την ταραχώδη αφήγησή της. Οι συναισθηματικές μεταπτώσεις της ηρωίδας περνάνε στον αναγνώστη και μαζί με τις συνειδησιακές δοκιμασίες κερδίζουν την προσοχή και το νοιάξιμο αυτού που διαβάζει. [...] «Η φωνή στα χέρια της» είναι ένα γεμάτο ευαισθησία, λεπτότητα και περηφάνια μυθιστόρημα."

"Το μυθιστόρημα, μέσα από συνεχείς αναδρομές στο παρελθόν, αποτυπώνει την ιδιαίτερη ψυχοσύνθεση μιας σολίστ του βιολιού που προσπαθεί με τις δικές της δυνάμεις να πετύχει την αναγνώριση."

"Η Ντορίνα Παπαλιού, σε αυτό το στιβαρό, καλογραμμένο μυθιστόρημα, περιγράφει με «μαεστρία» μουσικού τον ξεχωριστό κόσμο της τέχνης αλλά και την εμπορευματοποίηση και τον σκληρό ανταγωνισμό που παρατηρείται στον χώρο. Θέτει ερωτήματα για σύγχρονα κοινωνικά θέματα, όπως η εμμονική χρήση των κοινωνικών δικτύων, η εξάρτηση στον σκοπό, αλλά και για βαθιές, βασικές ανθρώπινες ανάγκες, όπως η επαφή, η κατανόηση και η αλήθινη σύνδεση με τους άλλους."

"Η Ντορίνα Παπαλιού εισέρχεται με θαυμαστή διεισδυτικότητα μέσω της βιολονίστριας πρωταγωνίστριας του βιβλίου σε έναν κόσμο απροσπέλαστο, εν πολλοίς αθέατο για την κοινωνία, και φωτίζει, θεωρώ, άπλετα κάθε γωνία του."

– Γιώργος Χρ. Παπαχρήστου, Τα Νέα

"Ο τρόπος με τον οποίο είναι γραμμένο όλο το βιβλίο, διακρίνεται από την εσωτερικότητα μιας αυθεντικής φωνής που μου φαίνεται πως, πέρα από όλα τα υπόλοιπα –δομή καλά χωνεμένη στην αφήγηση και στα γεγονότα, χαρακτήρες, στοχαστικότητα– αποτελεί για μένα το μεγάλο κατόρθωμα της Ντορίνας Παπαλιού."