Η μορφή των λειψάνων

Υποψήφιο για το Βραβείο Ξένου Μυθιστορήματος The Athens Prize for Literature 2019
Ένα συναρπαστικό μυθιστόρημα και μια ιδιαίτερη ιστορική αναζήτηση για τις σχέσεις που δημιουργούμε σ’ έναν κόσμο γεμάτο με πληγές και συνωμοσίες της εξουσίας.
«Οι θεωρίες συνωμοσίας είναι σαν τα αναρριχώμενα φυτά, Βάσκες: πιάνονται από οτιδήποτε για ν’ ανέβουν, και συνεχίζουν ν’ ανεβαίνουν μέχρι να τους πάρεις αυτό που τα στηρίζει.»

Το 2014, ο Κάρλος Καρβάγιο συλλαμβάνεται σ’ ένα μουσείο της Μπογκοτά για την κλοπή του υφασμάτινου κοστουμιού του Χόρχε Ελιέσερ Γκαϊτάν, του φιλελεύθερου πολιτικού ηγέτη που δολοφονήθηκε το 1948.

Ο Καρβάγιο, με τα μυστήρια αυτά του παρελθόντος που τον στοιχειώνουν, αναζητά διαρκώς τα σημάδια που θα δώσουν νόημα στις αναζητήσεις του. Κανείς, όμως, ούτε ο πιο στενός του περίγυρος, μπορεί να υποπτευθεί τους βαθύτερους λόγους της εμμονής του.

Τι συνδέει τις δολοφονίες του Τζον Φ. Κένεντι και του Χόρχε Ελιέσερ Γκαϊτάν, ο θάνατος του οποίου καθόρισε την ιστορία της Κολομβίας; Πώς μπορεί ένα έγκλημα που έλαβε χώρα το 1914, αυτό του αρχηγού του Φιλελεύθερου Κόμματος Ραφαέλ Ουρίμπε Ουρίμπε, να σημαδέψει τη ζωή ενός ανθρώπου στον 21ο αιώνα;

Για τον Καρβάγιο, όλα συσχετίζονται και δεν υπάρχουν συμπτώσεις. O Χουάν Γκαμπριέλ Βάσκες, ως αφηγητής και κεντρικός ήρωας του μυθιστορήματος, αποφασίζει να διεισδύσει στα μυστικά των πιο σκοτεινών πτυχών από το παρελθόν της Κολομβίας.

Αφηγούμενος την ιστορία ενός εγκλήματος, ο συγγραφέας καταφέρνει να φωτίσει μια συλλογική ψευδαίσθηση, για να μας δείξει ότι το μυθιστόρημα δεν αποζητά να φανερώσει κάτι άλλο από αυτό που πραγματικά είμαστε.
Arturo García Ramos, ABC
  • Συγγραφέας Juan Gabriel Vásquez
  • Μετάφραση Αχιλλέας Κυριακίδης
  • Σχεδιασμός/εικονογράφηση εξωφύλλου Χρήστος Κούρτογλου
  • Σελίδες: 680
  • ISBN: 978-960-572-189-3
  • Έκδοση: 2018
  • Διαστάσεις: 13.3 x 20.5 εκ.
  • Κατηγορίες: Βιβλία, Ξένη Πεζογραφία

"...Το σίγουρο είναι ότι ο Βάσκες, από βιβλίο σε βιβλίο, σκάβει ολοένα και πιο βαθιά μέσα στα έγκατα του γενέθλιου τόπου. Ανήκει σε μια γενιά κολομβιανών συγγραφέων που έχει αποφασίσει να πει τα πράγματα με το όνομά τους, αποφεύγοντας να καλυφθεί κάτω από τη βαριά σκιά του μαγικού ρεαλισμού."

– Διονύσης Μαρίνος, Bookpress.gr

"...Παρότι αναφέρεται σε πραγματικά ιστορικά γεγονότα η _Μορφή των λειψάνων_ δεν είναι καθαρόαιμο ιστορικό μυθιστόρημα. Ξεκινά ως αυτοβιογραφική εξομολόγηση του Βάσκες κι εξελίσσεται σε αστυνομικο-πολιτικό θρίλερ με εναλλασσόμενους αφηγητές και ισχυρές δόσεις σασπένς, στήνοντας διαρκώς γέφυρες ανάμεσα στο χθες και το σήμερα. Και ταυτόχρονα, είναι ένα στοχαστικό μυθιστόρημα για τα παλιά εγκλήματα που εξακολουθούν να μας στοιχειώνουν, για το πώς η βία περνάει από γενιά σε γενιά και για τα κειμήλια που μας επιτρέπουν να επικοινωνούμε μ' εκείνους που αγαπούσαμε και στερηθήκαμε."

– Σταυρούλα Παπασπύρου, LIFO

"...«Δεν ξεφεύγεις από τη βία της Κολομβίας», λέει ο Χουάν Γκαμπριέλ Βάσκες, ο οποίος με το νέο μυθιστόρημα τον καταδύεται στην ιστορία τον 20ού αιώνα της χώρας του, μια ιστορία που τη σηματοδότησαν δύο πολιτικές δολοφονίες και η γιγάντωση της μαφίας των ναρκωτικών, που άκμασε γύρω από τον διαβόητο Πάμπλο Εσκομπάρ. Το παρελθόν, σύμφωνοι, λέει ο συγγραφέας, κληρονομείται. Αλλά άμα κοιτάς μπροστά, ποτέ δεν μένεις δέσμιος τον παρελθόντος."

– Μαρίλια Παπαθανασίου, The Books' Journal

"...Η απαράμιλλη αφηγηματική άνεση του Βάσκες, η ικανότητά του να ελίσσεται ανάμεσα στις υποϊστορίες που απαρτίζουν την ιστορία, ο τρόπος με τον οποίο επιχειρεί τα μπρος πίσω στον χρόνο, επιτρέπουν στον αναγνώστη μία απρόσκοπτη ανάγνωση, μέσα από την οποία αναδεικνύονται ξεκάθαρες οι προθέσεις του συγγραφέα, αλλά και το σημαντικότερο -μάλλον- όλων, η αυθύπαρκτη υπόσταση του μυθιστορήματος ως πραγματικότητας παράλληλης με την πραγματικότητα του αναγνώστη."

– NO14me

"...Το πρόσφατο έργο του Βάσκες «Η μορφή των λειψάνων» ξεκινά ως τεκμηριωτική μυθοπλασία, εξελίσσεται σε πολιτικό νουάρ για να καταλήξει σε υπαρξιακό δράμα."

– Νίκος Δαββέτας, Καθημερινή

"...Ο ίδιος ο Βάσκες έχει δηλώσει ότι πέρασαν χρόνια πριν τολμήσει να αναμετρηθεί με την ιστορία της πατρίδας του. Στη _Mορφή των λειψάνων_ βουτάει βαθιά στην ιστορία της Κολομβίας και μας χαρίζει ένα ακόμα εξαιρετικό μυθιστόρημα που επιβεβαιώνει για ακόμα μια φορά την αφηγηματική του δεινότητα."

– Αγγελική Μποζίκη, Ogdoo.gr

"...Από τις ιδιαίτερες αυτές αντικειμενικές συστοιχίες που επιλέγει ο Vásquez να τοποθετήσει στο έργο του προκύπτει ότι αυτό δεν είναι ένα απλό πολιτικό θρίλερ, αλλά ένα εκπόνημα που φαίνεται να συνιστά υποχρέωση και δήλωση του συγγραφέα απέναντι στο κολομβιανό λαό. Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, που ο ίδιος ο πρωταγωνιστής -αφηγητής, μιλώντας στο πρώτο ενικό πρόσωπο και παρουσιάζοντας πολλά αυτοβιογραφικά στοιχεία του συγγραφέα, εντοπίζει και στον εαυτό του τα σημάδια ενός πολύ βίαιου παρελθόντος της χώρας του."

– Smassing Culture

"...Εγκλήματα του 20ού αιώνα σημαδεύουν ζωές στο σήμερα, σε αυτή την εκρηκτική ιστορία συνωμοσιών που εξαπλώνονται σαν αναρριχώμενα φυτά."

– Athens Voice

"...Ο Βάσκες στο μεγάλο αυτό αφήγημα φτιάχνει μαζί με τον Καρβάγιο τη δική του «μεταϊστορία». Ενα έργο που απαρτίζεται από πλήθος ντοκουμέντων (μάλιστα στις σελίδες του ο Βάσκες παραθέτει φωτογραφίες αποδεικτικών στοιχείων), αλλά που δεν αφήνει ούτε στιγμή τον αναγνώστη να αισθανθεί ότι δεν διαβάζει ένα λογοτέχνημα. Τούτο γίνεται γιατί ο συγγραφέας πίσω από τη συλλογική μνήμη και την κληρονομητέα ιστορία προσπαθεί να ανιχνεύει τα ατομικά κίνητρα."

– Χρήστος Βασματζίδης, Εφημερίδα των Συντακτών

"...H _Mορφή των λειψάνων_ είναι, με απλά λόγια, ένα εκρηκτικό πολιτικό θρίλερ που απαιτεί την απόλυτη αφοσίωσή σου, για να μπορέσεις να γίνεις ένα με την συναρπαστική εξέλιξη και κορύφωση των γεγονότων και να απολαύσεις την κρυφή δύναμη των λέξεων του αφηγητή."

– Κέλλη Κρητικού, Athens Voice

"...Ο Βάσκες φαίνεται να νιώθει πως είναι η στιγμή που οι διανοούμενοι της Κολομβίας δεν πρέπει να νιώσουν βολεμένοι στη σιωπή τους. Πρέπει να μιλήσουν για την ιστορία τους. Τα λείψανα των δικών τους νεκρών έχουν μνήμη και μορφή. Διότι η Ιστορία επαναλαμβάνεται. Όπως και οι δολοφονίες."

– Έρικα Αθανασίου, Diastixo.gr

"...Μαθήματα κολομβιανής ιστορίας και μαζί μια υποδειγματική μελέτη της ψυχολογίας των θεωριών συνωμοσίας στο βιβλίο του ταλαντούχου Κολομβιανού συγγραφέα που μας παρασύρει σε ένα πραγματικό-μυθοπλαστικό ταξίδι στο παρελθόν της πατρίδας του αλλά και σε ένα λογοτεχνικό παιχνίδι με διαπλεκόμενες αναφορές ριζωμένο στην λατινοαμερικανική λογοτεχνική παράδοση."

– Δέσποινα Ζευκιλή, Αθηνόραμα

"...Με αφορμή πολιτικές δολοφονίες συμπατριωτών του πολιτικών του 20ού αιώνα, αλλά και του προέδρου των ΗΠΑ Τζον Φ. Κένεντι, ο κολομβιανός συγγραφέας επινοεί τον εαυτό του ως αφηγητή και κεντρικό πρόσωπο του βιβλίου του, συσχετίζοντας τα πάντα με τα πάντα. Με τον ισχυρισμό πως «δεν υπάρχουν συμπτώσεις» αναπτύσσει και ταυτόχρονα υπονομεύει θεωρίες συνωμοσίας. Ο προσεκτικός αναγνώστης θα βρει και κάποιες αναλογίες με την προ του 1974 Ελλάδα."

– Δημήτρης Φύσσας, Athens Voice

"...Το βιβλίο του Vásquez είναι εξαιρετικό. Ο όγκος του δεν το βαραίνει. Η άγνωστη Κολομβία γίνεται γνωστή και υποβάλλει σκέψεις ανάλογες με της δικής μας Ιστορίας. Ο εγκιβωτισμός των δύο δολοφονιών και η εναλλαγή τους με το σήμερα δίνει νέες διαστάσεις και εξιτάρει. Πανάξιο!"

– Πάππισα Ιωάννα, in2life.gr

"...Ο συγγραφέας ξετυλίγει τον μίτο της συνωμοσίας όχι για να φτάσει στην αρχή του κουβαριού, αλλά για να εντοπίσει τα μονοπάτια που εκείνο ακολούθησε σε μια προσπάθεια να εντοπίσει τη διαφορά ανάμεσα στην αφορμή και τα αίτια που οδηγούν στο ξαφνικό ξέσπασμα σημαντικών γεγονότων, γεγονότων που στο πέρασμα του χρόνου καταγράφονται ως ιστορικές στιγμές, μπαίνουν στις επίσημες σελίδες της Ιστορίας και ορθώνονται σαν τείχη που σκιάζουν τα συμβάντα που προηγήθηκαν."

– Αφροδίτη Δημοπούλου, Diavasame.gr

"...Αν θέλει κανείς να καταλάβει γιατί η ίδια η ιστορία ενός τόπου αποκαλύπτει τις πιο συναρπαστικές και συνάμα οδυνηρές περιπτώσεις αγωνίας και τρόμου, πρέπει να διαβάσει Βάσκες."

– Τίνα Μανδηλαρά, LIFO

Juan Gabriel Vásquez

Ο Juan Gabriel Vásquez (Χουάν Γκαμπριέλ Βάσκες) γεννήθηκε στην Μπογκοτά της Κολομβίας, το 1973, και σπούδασε Λατινοαμερικανική Λογοτεχνία στη Σορβόνη. Έχει εκδώσει οκτώ μυθιστορήματα, τρεις συλλογές διηγημάτων, καθώς και τέσσερις συλλογές φιλολογικών δοκιμίων.

Στα ελληνικά, κυκλοφορούν, από τις εκδόσεις Ίκαρος, τα βιβλία του: Ο ήχος των πραγμάτων όταν πέφτουν (2014), Οι πληροφοριοδότες (2015), Η μορφή των λειψάνων (2018), Οι υπολήψεις (2019), Τραγούδια για την πυρκαγιά (2020) και Γυρίζοντας το βλέμμα πίσω (2021).

Έχει τιμηθεί με πολλά διεθνή βραβεία, σημαντικότερα των οποίων είναι το Premio Alfaguara (2011), το English Pen Award (2012), το Prix Roger Caillois (2012), το Premio Von Rezzori (2013), το IMPAC Dublin Literary Award (2014), το Premio Real Academia Española (2014) και το Βραβείο Biblioteca de Narrativa Colombiana (2020).

Τα βιβλία του έχουν εκδοθεί σε 28 γλώσσες και σε περισσότερες από 40 χώρες. To 2016 του απονεμήθηκε ο τίτλος του Ιππότη του Τάγματος Γραμμάτων και Τεχνών από τη Γαλλική Δημοκρατία.

Ο ήχος των πραγμάτων όταν πέφτουν

Ο ήχος των πραγμάτων όταν πέφτουν

Juan Gabriel Vásquez

Κολομβία, 2009. Ο αφηγητής της ιστορίας, ο νεαρός καθηγητής της Νομικής, Αντόνιο Γιαμάρα, διαβάζει σ’ ένα περιοδικό την εξόντωση ενός ιπποπόταμου που είχε δραπετεύσει από τον ζωολογικό κήπο του διαβόητου Πάμπλο Εσκομπάρ. Το άρθρο τον πηγαίνει πίσω στα μέσα της δεκαετίας του 1990, όταν ο πόλεμος της κολομβιανής κυβέρνησης με το καρτέλ κοκαΐνης του Εσκομπάρ μαινόταν στους δρόμους, τα δάση και τον ουρανό της Κολομβίας. Εκείνη την εποχή, ο Γιαμάρα γνωρίζεται μ’ έναν μοναχικό μπιλιαρδόρο, «πρώην πιλότο» κατά δήλωσή του, η δολοφονία του οποίου ωθεί τον αφηγητή σ’ έναν αγώνα εξιχνίασής της, αλλά και σε μια διαδικασία αναπροσδιορισμού της ίδιας της ταυτότητάς του και των σχέσεών του με τους ανθρώπους του. Οι έρευνές του θα τον οδηγήσουν ώς την τρομερή δεκαετία του 1960 που άλλαξε τον κόσμο, λίγο πριν το εμπόριο ναρκωτικών παγιδέψει μια ολόκληρη γενιά σ’ έναν ζωντανό εφιάλτη, σ’ έναν κύκλο βίας και φόβου.

Η μορφή των λειψάνων

Η μορφή των λειψάνων

Juan Gabriel Vásquez

«Οι θεωρίες συνωμοσίας είναι σαν τα αναρριχώμενα φυτά, Βάσκες: πιάνονται από οτιδήποτε για ν’ ανέβουν, και συνεχίζουν ν’ ανεβαίνουν μέχρι να τους πάρεις αυτό που τα στηρίζει.» Το 2014, ο Κάρλος Καρβάγιο συλλαμβάνεται σ’ ένα μουσείο της Μπογκοτά για την κλοπή του υφασμάτινου κοστουμιού του Χόρχε Ελιέσερ Γκαϊτάν, του φιλελεύθερου πολιτικού ηγέτη που δολοφονήθηκε το 1948. Ο Καρβάγιο, με τα μυστήρια αυτά του παρελθόντος που τον στοιχειώνουν, αναζητά διαρκώς τα σημάδια που θα δώσουν νόημα στις αναζητήσεις του. Κανείς, όμως, ούτε ο πιο στενός του περίγυρος, μπορεί να υποπτευθεί τους βαθύτερους λόγους της εμμονής του. Τι συνδέει τις δολοφονίες του Τζον Φ. Κένεντι και του Χόρχε Ελιέσερ Γκαϊτάν, ο θάνατος του οποίου καθόρισε την ιστορία της Κολομβίας; Πώς μπορεί ένα έγκλημα που έλαβε χώρα το 1914, αυτό του αρχηγού του Φιλελεύθερου Κόμματος Ραφαέλ Ουρίμπε Ουρίμπε, να σημαδέψει τη ζωή ενός ανθρώπου στον 21ο αιώνα; Για τον Καρβάγιο, όλα συσχετίζονται και δεν υπάρχουν συμπτώσεις. O Χουάν Γκαμπριέλ Βάσκες, ως αφηγητής και κεντρικός ήρωας του μυθιστορήματος, αποφασίζει να διεισδύσει στα μυστικά των πιο σκοτεινών πτυχών από το παρελθόν της Κολομβίας. Αφηγούμενος την ιστορία ενός εγκλήματος, ο συγγραφέας καταφέρνει να φωτίσει μια συλλογική ψευδαίσθηση, για να μας δείξει ότι το μυθιστόρημα δεν αποζητά να φανερώσει κάτι άλλο από αυτό που πραγματικά είμαστε. Arturo García Ramos, ABC

Οι υπολήψεις

Οι υπολήψεις

Juan Gabriel Vásquez

Ο Χαβιέρ Μαγιαρίνο είναι ένας ζωντανός μύθος. Είναι ο πολιτικός γελοιογράφος με τη μεγαλύτερη επιρροή στη χώρα, ένας άνθρωπος που μπορεί να προκαλέσει την απόσυρση ενός νόμου, την ανατροπή μιας δικαστικής απόφασης ή την έκπτωση ενός δημάρχου, ή να κλονίσει σοβαρά τα θεμέλια ενός υπουργείου ― κι όλα αυτά, με μόνα όπλα το χαρτί και τη σινική μελάνη. Οι πολιτικοί τον φοβούνται και η κυβέρνηση τον τιμά. Στα εξήντα πέντε του χρόνια, μετά από τέσσερις δεκαετίες λαμπρής καριέρας, μπορεί να πει ότι έχει τη χώρα στα πόδια του. Όλα θ’ αλλάξουν, όμως, όταν τον επισκεφθεί απροσδόκητα μια νέα γυναίκα. Μαζί θ’ ανακαλέσουν κάποιες οδυνηρές αναμνήσεις, που θ’ αναγκάσουν τον Μαγιαρίνο να επανεκτιμήσει ολόκληρη τη ζωή του και ν’ αμφισβητήσει τη θέση του σ’ αυτόν τον κόσμο. Στο απαιτητικό είδος της νουβέλας, που έχει δώσει τόσα σημαντικά έργα στη λατινοαμερικανική γραμματεία, ο Βάσκες μας προσφέρει ένα βιβλίο για κάποιες όχι και τόσο τυχαίες συναντήσεις, που μπορεί ν’ αλλάξουν για πάντα όσα πιστεύουμε για τον εαυτό μας.

Τραγούδια για την πυρκαγιά

Τραγούδια για την πυρκαγιά

Juan Gabriel Vásquez

Μια φωτογράφος, ιχνηλατώντας την αλήθεια, αντιλαμβάνεται κάτι που θα προτιμούσε ν’ αγνοεί. Ένας βετεράνος του Πολέμου της Κορέας έρχεται αντιμέτωπος με το παρελθόν του, στη διάρκεια μιας συνάντησης που αρχικά φαινόταν ακίνδυνη. Ο αφηγητής, παίζοντας κομπάρσος στο γύρισμα μιας ταινίας του Πολάνσκι, παρατηρεί το πρόσωπο του σκηνοθέτη, ψάχνοντας για σημάδια στον απόηχο της δολοφονίας της Σάρον Τέιτ. Η διαδικτυακή αναζήτηση ενός βιβλίου που είχε εκδοθεί το 1887, οδηγεί έναν συγγραφέα ν’ ανακαλύψει τη ζωή μιας παθιασμένης γυναίκας. Οι χαρακτήρες του βιβλίου είναι άνδρες και γυναίκες που έχουν υποστεί βία με άμεσο ή έμμεσο τρόπο, και η ζωή τους αλλάζει ολοκληρωτικά από μια τυχαία συνάντηση ή τη δράση ακατανόητων δυνάμεων. «Σπουδαίο βιβλίο. Εννέα στιγμές του παρελθόντος που αντιστέκονται στη λήθη. [...] Ένα συνεκτικό, σπονδυλωτό, σχεδόν τέλειο βιβλίο». ―El Cultural

Γυρίζοντας το βλέμμα πίσω

Γυρίζοντας το βλέμμα πίσω

Juan Gabriel Vásquez

«…σκέφτηκε πως οι αναμνήσεις είναι αόρατες όπως το φως, κι έτσι όπως ο καπνός έκανε το φως να φαίνεται, θα ’πρεπε να υπάρχει κάποιος τρόπος να γίνονται ορατές και οι αναμνήσεις». Τον Οκτώβριο του 2016, ο κολομβιανός σκηνοθέτης Σέρχιο Καμπρέρα, που παρευρίσκεται σ’ ένα αναδρομικό αφιέρωμα των ταινιών του στη Βαρκελώνη, αντιμετωπίζει μια δύσκολη προσωπική στιγμή: ο πατέρας του μόλις πέθανε, ο γάμος του περνάει κρίση, ο λαός της Κολομβίας απέρριψε τις ειρηνευτικές συμφωνίες που θ’ άνοιγαν το δρόμο για τη λήξη ενός πενηντάχρονου αιματηρού εμφυλίου, κι όλα αυτά τον ωθούν να ξανακάνει νοερά τη διαδρομή τριών γενεών της οικογένειάς του. Από τον Ισπανικό Εμφύλιο ώς την αυτοεξορία του παππού του στη Λατινική Αμερική, και από την Πολιτιστική Επανάσταση της Κίνας ώς τα ένοπλα αντάρτικα κινήματα της δεκαετίας του 1970, ο αναγνώστης θ’ ανακαλύψει μια περιπετειώδη ζωή μισού αιώνα. Το Γυρίζοντας το βλέμμα πίσω είναι ένα συναρπαστικό αφήγημα και, ταυτόχρονα, μια εμβριθής πολιτικοκοινωνική μελέτη. Στα χέρια ενός αριστοτέχνη μυθιστοριογράφου όπως ο Vásquez, η απλή εξιστόρηση αληθινών γεγονότων μετατρέπεται στο σκοτεινό πορτρέτο μιας οικογένειας στη δίνη της Iστορίας. Ο Juan Gabriel Vásquez επανεφηύρε τη λατινοαμερικανική λογοτεχνία στον 21o αιώνα. ―Jonathan Franzen [Διαβάστε όσα μας έγραψε στο blog μας ο Αχιλλέας Κυριακίδης για τη μετάφραση του βιβλίου.](https://ikarosbooks.gr/blog/o-achilleas-kiriakidis-gia-ti-metafrasi-tou-girizontas-to-vlemma-piso-tou-neou-mithistorimatos-tou-juan-gabriel-vasquez)

Η μετάφραση του κόσμου

Η μετάφραση του κόσμου

Juan Gabriel Vásquez

Τον Οκτώβριο και τον Νοέμβριο του 2022, ο Χουάν Γκαμπριέλ Βάσκες προσκλήθηκε να δώσει διαλέξεις στην έγκριτη Έδρα Συγκριτικής Ευρωπαϊκής Λογοτεχνίας Weidenfeld του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, η οποία, κατά το παρελθόν, είχε φιλοξενήσει τους Μάριο Βάργας Γιόσα, Τζορτζ Στάινερ, Ουμπέρτο Έκο, Χαβιέρ Θέρκας και Άλι Σμιθ. Στις τέσσερις παρουσιάσεις, που συγκεντρώθηκαν σ’ αυτό το βιβλίο, ο Βάσκες διερευνά το αν η λογοτεχνική μυθοπλασία αποτελεί έναν τρόπο κατανόησης της ζωής που δεν συναντάται σε κανένα άλλο γνωστικό ή δημιουργικό πεδίο· το αν η λογοτεχνία μπορεί να μεταφράσει, να ερμηνεύσει και, συνεπώς, να φωτίσει τον κόσμο· το αν έχει τη μοναδική ικανότητα να διασαφηνίζει την πολυπλοκότητα της ανθρώπινης εμπειρίας –το μυστήριο κάθε ζωής, τη σύνδεσή μας με το παρελθόν, την τεταμένη σχέση μας με την πολιτική– και να μετατρέπει αυτή την ερμηνεία σε γνώση. Δοκίμια που μας ζητούν να επαναπροσδιορίσουμε τον ρόλο της μυθοπλασίας, την κατανόηση των μηχανισμών της και τους λόγους για τους οποίους είναι πιο απαραίτητη από ποτέ, και, παράλληλα, αποδεικνύουν το μεγάλο πνευματικό ανάστημα και τη μαεστρία του πολυβραβευμένου συγγραφέα. Ένας εξαιρετικά προικισμένος συγγραφέας [...]. Ένας από τους κορυφαίους συγγραφείς της ισπανικής λογοτεχνίας ―Le Figaro

Τα ονόματα της Φελίσας

Τα ονόματα της Φελίσας

Juan Gabriel Vásquez

Στις 8 Ιανουαρίου 1982, η Κολομβιανή γλύπτρια Φελίσα Μπουρστίν πεθαίνει ξαφνικά σε ένα εστιατόριο του Παρισιού. Κατά τη στιγμή του θανάτου της συνοδεύεται από τον σύζυγό της και τέσσερις φίλους. Ένας από αυτούς, ο συγγραφέας Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες, λίγες μέρες αργότερα δημοσιεύει ένα άρθρο που περιλαμβάνει τρεις φαινομενικά απλές αλλά επώδυνα αινιγματικές λέξεις: «Πέθανε από θλίψη». Αυτή τη φράση χρησιμοποιεί ως απαρχή ο βραβευμένος Χουάν Γκαμπριέλ Βάσκες για να διερευνήσει την άγνωστη ιστορία αυτής της σημαντικής δημιουργού που έζησε όλη της τη ζωή με την επαναστατική επιθυμία να είναι κυρίαρχη του εαυτού της. _Στο βιβλίο «Τα ονόματα της Φελίσας», ο Bάσκες συνδυάζει αριστοτεχνικά τη βιογραφία, την πραγματικότητα και τη φαντασία συνθέτοντας μια σπαρακτική αφήγηση για τον τρόπο που η προσωπική ζωή αναπόφευκτα συνθλίβεται από τις δυνάμεις της πολιτικής και της Ιστορίας._ [Διαβάστε όσα μας έγραψε στο blog μας ο Αχιλλέας Κυριακίδης για τη μετάφραση του βιβλίου.](https://ikarosbooks.gr/blog/achilleas-kiriakidis-metafrazontas-ta-onomata-tis-felisas-tou-juan-gabriel-vasquez)

NEWSLETTER

Καλάθι αγορών

(0)

Το καλάθι σας είναι άδειο.

Ξεκινήστε τις αγορές

Η μορφή των λειψάνων

Ref. 978-960-572-189-3

Λεπτομέρειες

Στοιχεία αποστολής