Με το ομώνυμο έργο, ο Κυριάκος Μαργαρίτης επιχειρεί μια μυθιστορηματική ανασυγκρότηση του χρονικού ως τρόπου αφήγησης στον 21ο αιώνα.
Όλες οι ιστορίες που αγάπησα ήταν ποτάμια, θα ήθελα, όμως, αυτήν που αποφάσισα να πω, να τη δείτε σαν θάλασσα: ποιος θα την εξαντλήσει; Οπωσδήποτε όχι εγώ. Tο έχω, όμως, καημό να τη φτάσω και να μπω στο ανεξάντλητο. Αναφέρομαι στο μυστήριο του Λόγου και πάω να το τελέσω στην αυλή μιας παιδικής ηλικίας. Εκεί παρατάσσω τα κάστρα μου, με στάχτες του Άουσβιτς, άμωμα δάκρυα του Τορίνο, χώμα της Πράσινης Γραμμής, στίχους της Σιβηρίας, προσκυνήματα αθωνικά και κάτι περιπάτους στις στοές της Αθήνας. Αν δεν κάνω λάθος, ο αφρός θα λέγεται Κρόνακα, τουτέστιν Χρονικό. Τα άλλα, πιθανώς η αιωνιότητα, ελπίζω να είναι ο βυθός μου.


Η έκδοση πραγματοποιείται με την ευγενική χορηγία του Κέντρου Τεχνών Κίμωνος.
  • Συγγραφέας Κυριάκος Μαργαρίτης
  • Σχεδιασμός/εικονογράφηση εξωφύλλου Χαράλαμπος Μαργαρίτης
  • Σελίδες: 480
  • ISBN: 978-960-572-178-7
  • Έκδοση: 2017
  • Διαστάσεις: 13,3 x 20,5 εκ.
  • Κατηγορίες: Βιβλία, Ελληνική Πεζογραφία

"...Διαπνεόμενος από μια μεταφυσική πολύ συγκεκριμένη και αναγνωρίσιμη, ο Κυριάκος Μαργαρίτης γράφει ένα πεζοτράγουδο, στο οποίο προσδίδει τεχνηέντως πλοκή και θυμοσοφικό χαρακτήρα, έντονο πατριωτικό συναίσθημα και μια κυρίαρχη διάθεση αναγνώρισης των πολιτιστικών του καταβολών."

– Νίκος Ξένιος, Bookpress.gr

"...Με εξαιρετικό ενδιαφέρον διαβάσαμε το _Κρόνακα_ του Κυριάκου Μαργαρίτη, ο οποίος μεταφέρει την αφήγησή του από τόπο σε τόπο βομβαρδίζοντάς μας με πληροφορίες, εικόνες, σκέψεις, αναμνήσεις, συνθέτοντας ένα βιβλίο για την ιστορία, τη λογοτεχνία, την Κύπρο, την Αθήνα, τον ίδιο, τον κόσμο όλο. Δεν είναι ακριβώς μυθιστόρημα, είναι αυτό που λέει ο τίτλος, ένα χρονικό."

– Άθως Δημουλάς, Περιοδικό Κ

"...Με ιδιόμορφο λόγο, τις δικές του λέξεις, τη δική του προσωπική μορφή, ο Κυριάκος Μαργαρίτης κατορθώνει να αντηχήσει πολύ διαφορετικά από ό,τι η πλειονότητα των σύγχρονων λογοτεχνών συμπατριωτών του. [...] Ο Κυριάκος Μαργαρίτης, με το νέο του βιβλίο _Κρόνακα_, απαιτεί επίμονα και κερδίζει δικαιωματικά τον χώρο του στο κενό που υπάρχει γύρω του."

– Βίβιαν Αβρααμίδου-Πλούμπη, Amagi

"...ένα υβρίδιο μεταμοντέρνας κοπής, κάτι ανάμεσα σε λογοτεχνία και χρονικό, ανάμεσα σε εξομολόγηση και σε εθνική μυθ-ιστορία. Πραγματεύεται την κυπριακότητα με διαδοχικά παλίμψηστα ατομικής και συλλογικής πραγματικότητας, κείμενα και διακείμενα, ιστορικές και μυθολογικές αναφορές. Με άλλα λόγια φτιάχνει ένα υφαντό πλεγμένο με τα νήματα του μύθου, της ιστορίας και της ατομικής ζωής."

– Γιώργος Ν. Περαντωνάκης, Bookpress.gr

"...Σαν σπουδαστής και εργάτης της θεολογίας, χαμογελώ με ικανοποίηση για το βιβλίο του φίλου μου πια Κυριάκου Μαργαρίτη και ως συγγραφέας εμπνέομαι από αυτό, καθώς είμαι σίγουρος πως θα συμβεί και σε άλλους. Παίρνω έτσι απ’ τον Αρσένιο Θησέα της τέχνης τη σκυτάλη."

– Παναγιώτης Θωμά, Litart.gr

"...ο συγγραφέας μοιάζει να γνωρίζει πολύ καλά για τι μιλάει, έχοντας στις αποσκευές του ένα μεγάλο απόθεμα καλά αφομοιωμένης γνώσης περί την αφήγηση. Οι διακειμενικές αναφορές είναι διάσπαρτες, αποσπάσματα από όλα τα είδη του λόγου προτάσσονται σε κάθε υποκεφάλαιο και οδηγούν το χρονικό, ενώ υπάρχουν σταδιακές «αποκαλύψεις» του υλικού που ο υπαρξιακός ντετέκτιβ καλείται να αποκρυπτογραφήσει για λογαριασμό και του αναγνώστη. Ο Μαργαρίτης δεν είναι εύκολος συγγραφέας. Και το Χρονικό του, η «Κρόνακα», είναι μυθιστόρημα, είναι αφήγηση, οι ιστορίες που λέμε, που έχουμε ακούσει, που μας είπαν, που μάθαμε και, εντέλει, που ζήσαμε."

– Βασιλική Χρίστη, diavasame.gr

"...το ταξίδι που μας επιφυλάσσει ο συγγραφέας είναι μεγάλο και χορταστικό, όχι επιφανειακό. Όμως συνυφασμένο με τη στόφα ενός λαού, με τα πάθη της Κύπρου, με την ιστορία ,την λαογραφία, την μυθολογία της. Όλα αυτά τα στοιχεία τα «δένει» ο Μαργαρίτης μαγικά σκάβοντας στο παρελθόν και έχοντας επίγνωση του πόσο όμορφο είναι να τιμά κανείς τις ρίζες του."

– Ασημίνα Ξηρογιάννη, Fractalart.gr

"...Η _Κρόνακα_ και το _Εννέα_ του Κυριάκου Μαργαρίτη, όπως και οι _Πρωτόπλαστοι_ του Σωφρόνη Σωφρονίου, είναι γιγαντογραφίες που δημιουργούν τεράστια παλίμψηστα, κυρίως διακειμενικής φύσεως ο πρώτος, ιστορικής ο δεύτερος, ώστε να εντάξουν τη σύγχρονη μεταπολεμική ιστορία του νησιού στο ευρύτερο πανόραμα του κυπριακού παρελθόντος."

– Γιώργος Ν. Περαντωνάκης, Bookpress.gr

Κυριάκος Μαργαρίτης

Ο Κυριάκος Μαργαρίτης γεννήθηκε στην Κύπρο το 1982. Το 1996 δημοσίευσε σε τοπική εφημερίδα το μυθιστόρημα επιφυλλίδων Ο Γιωρκής ο Καρπασίτης, που κυκλοφόρησε σε μορφή βιβλίου το 1998. Το 2014 έγραψε το μυθιστόρημα Κρόνακα (Ίκαρος 2017) με το οποίο κλείνει η πρώτη συγγραφική του εποχή. Έκτοτε συντάσσει ένα πολύτομο έργο υπό τον γενικό τίτλο Νέα Κρόνακα, που απαρτίζεται από έντεκα τριλογίες. Η έκδοση της πρώτης από αυτές, που περιέχει επίσης τα μυθιστορήματα Εννέα (Ίκαρος 2021) και Σαμψών (Ίκαρος 2023), ολοκληρώνεται με το Συμβάν 74. Παράλληλα, αναπτύσσει μια σειρά από αφηγηματικά δοκίμια, τα οποία κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Αρμός, με πιο πρόσφατο τον Άνω βυθό (2023), σχετικά με το έργο του σκηνοθέτη Φίλιππου Κουτσαφτή. Περισσότερα για τον συγγραφέα: k-margaritis.com

Εννέα

Εννέα

Κυριάκος Μαργαρίτης

L. S. 8605 SPECIAL LETTER BY ORDER 13.3.1957. Ώρα 7.30 μ.μ. Η πιο όμορφη μέρα της ζωής μου. _Η πιο όμορφη ώρα. / Μη ρωτάτε γιατί. / Αγγελούδι δεν είναι μ’ αγγελούδι όμως μοιάζει· / μια μικρή μπεμπεκούλα δέστε πώς με κοιτάζει! / Στην αθώα ματιά της κάποια αχτίδα πλανιέται / κι’ έν’ αστέρι καινούργιο λες μαζί της γεννιέται. / Ναι το ξέρω – καθένας μας έτσι αθώος γεννήθηκε· / μα… καθένας πλανήθηκε στα πυκνά τα σκοτάδια / κι όταν –φευ– το θυμήθηκε η καρδιά του ήταν άδεια· / κι ίσως νάταν αργά._ Έτσι αρχίζει η τελευταία επιστολή του τελευταίου αγωνιστή της ΕΟΚΑ που απαγχονίστηκε από τους Βρετανούς στις Κεντρικές Φυλακές Λευκωσίας, τις πρώτες ώρες της 14ης Μαρτίου 1957. Το όνομά του ήταν Ευαγόρας Παλληκαρίδης. Ήταν 19 ετών. Ήταν ο ένατος νεκρός της αγχόνης. Έτσι τελειώνει η τελευταία επιστολή: Σας φιλώ όλους… γραπτώς και εξ αποστάσεως. Ευαγόρας. Σε αυτή την απόσταση αντιγράφω μερικά πράγματα.

Σαμψών

Σαμψών

Κυριάκος Μαργαρίτης

Παρίσι 1986. Μια νύχτα του χειμώνα δυο άντρες συναντιούνται σε ένα μπιστρό. Ο ένας είναι ο δημοσιογράφος Γιώργος Ηλιάδης. Ο άλλος είναι πολλοί. Ο δημοσιογράφος λέει: «Κύριε Σαμψών, η ζωή σας μέχρι τώρα υπήρξε πολυτάραχη και αμφιλεγόμενη. […] Ο ίδιος λαός σάς αποκάλεσε ήρωα αλλά και προδότη. Στη ζωή σας κυριαρχούν δύο κυρίως περίοδοι. Του ’55 και του ’74. Πιστεύετε ότι ο Σαμψών του ’74 αμαύρωσε τη δόξα του Σαμψών του ’55;» Ο Σαμψών του ’86 απαντά το ’98, μιλώντας για τον εαυτό του στο τρίτο πρόσωπο: «Στη συνείδηση του κόσμου ο Νίκος ο Σαμψών παραμένει εκείνος που ήταν το 1955 και το 1963». Πόσοι είναι, λοιπόν, οι Σαμψών; Κυρίως: ποιοι είναι; Κοιτάξτε να δείτε: Αλλάξτε την κουβέντα αυτή και δεν είν’ ώρα / το μυστικό μου να σας πω, μα όσο μπορώ / να το φυλάξω πιο βαθιά. Γιατί μόνο φυλάγοντάς το / θα λυτρωθώ από τ’ άπρεπα δεσμά και τα δεινά μου. Έτσι μίλησε ο ήρωας του Αισχύλου, ο Τιτάνας, με το όνομα του οποίου υπέγραψε μια προκήρυξη κάποτε κι ο Νίκος Σαμψών: ΠΡΟΜΗΘΕΥΣ. Δεν ξέρω αν είναι σωστό (μάλλον όχι), αλλά οι ως άνω στίχοι μού θυμίζουν εκείνο το τραγούδι της Βουγιουκλάκη, που έχει ένα μυστικό κρυμμένο στης καρδιάς τα βάθη και ποτέ δεν θα το πει. Μπορεί να είναι ο μυστικός γάμος της με τον δημοσιογράφο Ηλιάδη κατά το 1982, που η μεγάλη σταρ τον αποκάλυψε το 1993 λέγοντας: «Σας την έσκασα». Το ίδιο λογαριάζω να κάνω κι εγώ.

Συμβάν 74

Συμβάν 74

Κυριάκος Μαργαρίτης

Στις 20 Ιουλίου 1974 το Γενικό Επιτελείο Στρατού της Τουρκίας εξέδωσε ένα διάγγελμα για την εισβολή στην Κύπρο, η κατακλείδα του οποίου σαν να προλογίζει την εργασία μου: «Διά της σημερινής επιχειρήσεώς μας ηνοίξαμεν μίαν αλησμόνητον σελίδαν εις την ηρωικήν ιστορίαν μας και εις εκείνην της Ανθρωπότητος». Επειδή αγαπώ τις ηρωικές ιστορίες, σκέφτηκα να μεταφράσω αυτή τη σελίδα στα ελληνικά, και στις υπόλοιπες γλώσσες που μιλούν οι νεκροί, και να τη μοιραστώ με την ανθρωπότητα. Για να το κάνω σωστά, βασίστηκα σε ένα μυθιστόρημα του κοσμοπολίτη συγγραφέα Γιόζεφ Ροτ, που έτσι το σχολιάζει ο ίδιος σε επιστολή του: «Είναι η πρώτη και τελευταία φορά που γράφω κάτι ιστορικό. Ο διάβολος να το πάρει. Ο Αντίχριστος ο ίδιος με έσπρωξε να το κάνω αυτό. Είναι ντροπή, ντροπή να θέλει κανείς να δώσει ξανά σχήμα και μορφή σε γεγονότα που έχουν ήδη συμβεί – ντροπή και ασέβεια». Η επιστολή είναι χωρίς ημερομηνία, και ίσως θυμίζει τον τίτλο Συμβάν 74, χωρίς την απόστροφο της χρονολογίας μπροστά από τον αριθμό. Κάτι θα σημαίνει αυτό. Ο Ροτ κλείνει με τη φράση: «Υπάρχει κάτι ανόσιο εδώ – δεν ξέρω τι ακριβώς». Άραγε να είναι το βιβλίο μου βλάσφημο; Ένας τρόπος υπάρχει για να το μάθουμε, θα έλεγα και ένας πολύ συγκεκριμένος χρόνος, ώρα, καιρός, ο ακόλουθος: όταν όλα γίνουν καπνός (διδάσκει ο Ηράκλειτος), θα τα αναγνωρίσουν τα ρουθούνια μας. Στις 20 Ιουλίου τιμάται ασφαλώς ο προφήτης Ηλίας – ο Προφήτης, δηλαδή, της Φωτιάς. Κ.Μ.

NEWSLETTER

Καλάθι αγορών

(0)

Το καλάθι σας είναι άδειο.

Ξεκινήστε τις αγορές

Κρόνακα

Ref. 978-960-572-178-7

Λεπτομέρειες

Στοιχεία αποστολής