Οι Κυριακές, το καλοκαίρι

"...Μια μέρα και εκατό σελίδες φτάνουν και περισσεύουν για να ειπωθεί μια ιστορία. Σε αντίθεση με το ωκεανώδες μυθιστόρημα, η νουβέλα είναι η λίμνη που φανερώνει τον βυθό της σε όσους σταθούν να τον θαυμάσουν. Ήδη από τον τίτλο η Σεμιτέκολου κάνει αισθητή την πρόθεσή της να δημιουργήσει κάτι διαφορετικό σε αυτό το πρώτο της και τόσο όμορφο βιβλίο. Μέσα από την Μαρίνα, την μοναχική πρωταγωνίστριά της, ο αφηγηματικός προτζέκτορας προβάλλει την μοναξιά ενός ανθρώπου της εποχής, όμοια με αυτή της ερειπωμένης πόλης τις Κυριακές, το καλοκαίρι."

"...Διαβάζοντας το βιβλίο _Οι Κυριακές, το καλοκαίρι_ συναντούμε μια πολύ ισχυρή γυναικεία παρουσία, τη Μαρίνα, η οποία κατακλύζει κάθε αράδα. Οι εικόνες όλες δικές της, μοναδική σκηνοθέτιδα του καλοκαιρινού τοπίου μέσα στο οποίο βρίσκεται εγκλωβισμένη."

"...Δεν είμαι καθόλου σίγουρη για το αν αυτή η ιστορία μιλάει για κάτι όμορφο ή κάτι άσχημο. Δεν μπορώ με σιγουριά να αποφασίσω αν η ηρωίδα υποφέρει ή όχι κι ας είναι η απάντηση προφανής. Δεν είμαι καν σίγουρη για το αν αυτή την ιστορία την διάβασα ή την έζησα. Αρκούμαι ακριβώς σε αυτή την πληρότητα που ένιωσα γυρνώντας την τελευταία σελίδα."

"...Το χρώμα που ένα λογοτεχνικό έργο κατέχει και που δεν είναι άλλο από την άσκηση του ύφους, στο παρόν βιβλίο χωρίς υπερβολή αντικαθιστά, χωρίς να προσπαθεί ιδιαίτερα, τη δημιουργό με τη βασική ηρωίδα, τις βιωμένες εμπειρίες με την πεζογραφική τους μετατροπή και εν κατακλείδι –και το κυριότερο– τη βασική επιμονή της συγγραφέως να δείξει μια γυμνή γυναίκα και από ρούχα αλλά και από σημαντικά ερεθίσματα που την κρατούν στη ζωή, μια ζωή η οποία δεν παρουσιάζει την παραμικρή ηδονή."

"...Στη νουβέλα _Οι Κυριακές, το καλοκαίρι_ της Μαριαλένας Σεμιτέκολου μας παρασύρει η ραθυμία του τίτλου, υπνωτιζόμαστε μεθοδικά μέσα από τις σκέψεις και τις αναμνήσεις της πρωταγωνίστριας, η οποία βέβαια στο τέλος του κειμένου έχει μετατραπεί σε ένα πρόσωπο οικείο. Σε αυτό το πρώτο της βιβλίο η συγγραφέας περιγράφει τη βαθιά εσωτερική μοναξιά και τη μελαγχολία στη σημερινή Ελλάδα."

Διαβάστε τη συνέντευξη της Μαριαλένας Σεμιτέκολου στη Σοφία Πολίτου-Βερβέρη των βιβλιοπωλείων Νάκας, με αφορμή την έκδοση την έκδοση του βιβλίου της «Οι Κυριακές, το καλοκαίρι».

"Είναι πολύ σημαντικό σε εποχές δράσης και ακατάπαυστης πλοκής, που τελικά ισοδυναμούν με ακινησία, τα βιβλία να μην προσπαθούν να μιμηθούν κάτι πέρα από τον εαυτό τους. Γιατί ο μόνος τρόπος για να αντισταθεί κανείς στην άσκοπη δράση είναι η σκέψη, ακόμα και αν είναι αναγκαστικές οι συνθήκες που το επιβάλλουν. Κάτι τέτοιο συμβαίνει στην περίπτωση της Μαρίνας, η οποία είτε από ανάγκη, είτε από κατάθλιψη, είτε γιατί κάτι τέτοιο προστάζει ο καιρός μένει μόνη στο σπίτι, σε ένα μηδενικό, δηλαδή, τοπίο δράσης, θυμίζοντας τι ακριβώς σημαίνουν «οι Κυριακές, το καλοκαίρι»."

"...Τι συμβαίνει όταν η φαντασία αφήνεται αχαλίνωτη να αναστηλώσει νέους κόσμους μέσα από τους ήδη υπαρκτούς; Τότε έχουμε μια ηρωίδα που μένει στο σπίτι της την Κυριακή, τη Μαρίνα. Ένα ευρηματικό μυθιστόρημα που αφήνεται να μιλήσει μέσα από απρόβλεπτες σκέψεις. Από ένα δωμάτιο από το οποίο ανοίγεται ο κόσμος όλος. Μαρκαρισμένες από την απώλεια ψυχές που δένουν μέσα από μια ελκυστική αφήγηση σ' ένα γαϊτανάκι αισθήσεων, με την πόλη απέξω να αλυχτά για έναν ακόμη γύρο όμορφων παραισθήσεων."

"...ένα βιβλίο που διαβάζεται αργά. Που σε κάθε παράγραφό του σταματάς, όχι μόνον για να εκτιμήσεις την ιδιαίτερη γραφή της συγγραφέως και να ρουφήξεις τις εικόνες (ανάγνωση, θέαμα, γεύση: όλα ένα συνονθύλευμα), μα και γιατί αυτές οι εικόνες ξυπνούν άλλες τόσες δικές σου. [...]αξίζει να διαβαστεί και το προτείνω ανεπιφύλακτα."

"Η Μαριαλένα Σεμιτέκολου συστήνεται στο ελληνικό κοινό με ένα προσεγμένο βιβλίο γεμάτο τρυφερότητα. Η γραφή της είναι παιγνιώδης και σαγηνευτική με ενάργεια και αμεσότητα. Επιχειρεί να παρουσιάσει κάθε πτυχή και λεπτομέρεια των Κυριακών το καλοκαίρι, αναμετριώμενη με τις δικές της αναμνήσεις και τα δικά της καλοκαίρια."

"...Το κυρίαρχο στοιχείο είναι οι σκέψεις και οι μνήμες της. Όχι νοσταλγικές, ούτε τυραννικές ή με κάποια πρόσκαιρη επίδραση τής στιγμής πάνω της. Τις ανασύρει, τις καταμετρά: έρωτες, φιλίες, παιδική ηλικία, εφηβικά ξεσπάσματα σα να τα βλέπει τον εαυτό της σε ταινία, να καθρεφτίζεται απέναντί της. Η ζωή περνά σαν ντοκιμαντέρ μπροστά της και η Μαρίνα την παρατηρεί σα να βλέπει τη ζωή μιας άλλης. [...] Σύντομη, συνεκτική αφήγηση με λογοτεχνικές αξιοπρόσεκτες αρετές αν και πρωτοεμφανιζόμενη στα γράμματα."

"...Η συγγραφέας, με το σύντομο αλλά εξαιρετικά πυκνό, συγκινητικό χωρίς να γίνεται ποτέ δραματικό, βαθύ στον τρόπο με τον οποίο διεισδύει στον γυναικείο ψυχισμό, γλωσσικά αισθαντικό της μυθιστόρημα, δίνει μια, έξοχη λογοτεχνικά, σπουδή στην ακηδία και συνάμα ένα χρονικό της αποξένωσης, της συρρίκνωσης του εαυτού σε έναν κόμβο συμβατικών αντιδράσεων, που σφαδάζει ψυχικά επιζητώντας διέξοδο. Μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα πρώτη πεζογραφική εμφάνιση."

Συνέντευξη της Μαριαλένας Σεμιτέκολου στο ένθετο Βιβλιοδρόμιο της Εφημερίδας _Τα Νέα_.

"...με την εντυπωσιακή πρώτη της νουβέλα _Οι Κυριακές, το καλοκαίρι_ τρυπώνει, με σίγουρο ύφος, στη νεοελληνική πεζογραφία με ένα αντι-οδοιπορικό της ηρωίδας της στη ραστώνη μιας οποιασδήποτε πνιγηρής αθηναϊκής Κυριακής."

"...Η δράση είναι ανύπαρκτη όπως συμβαίνει τις Κυριακές το καλοκαίρι, στην πόλη. Η Μαρίνα περιφέρεται από το κρεβάτι στην κουζίνα, από κει στο σαλόνι και έπειτα στο μπάνιο και το μπαλκόνι χωρίς να σκέφτεται κάτι σοβαρό και συγκεκριμένο. _«Ανοίγει το ψυγείο, παίρνει τα τρία κομμάτια πίτσα που έμειναν από χθες, τα βάζει πάνω στο ξύλο κοπής και τα τρώει λαίμαργα, περιφερόμενη με βλέμμα απλανές από το ένα δωμάτιο στο άλλο. Στέκεται αφηρημένη μπροστά από την μπαλκονόπορτα.»_ Η απραξία της Μαρίνας εσωτερική και εξωτερική, δημιουργούν κάποιες φορές στον αναγνώστη αισθήματα τόσο ανησυχίας όσο και συμπάθειας."

"...Μια σταλιά αντικείμενο και όμως χωράει όλη τη μαγεία της ζωής, τα καλά και τα κακά της, τις χαρές και τις μελαγχολίες της. Το πρώτο από τα πολλά βιβλία που εύχομαι να γράψει η Μαριαλένα Σεμιτέκολου… Μικρό, γοητευτικό και ίσως λιγάκι μελαγχολικό όπως το τελευταίο Σαββατοκύριακο των διακοπών μας."