Πάμε ξανά

Ο Γουίλι είχε ένα ελάφι. Δεν το είχε από πάντα. Το ελάφι είχε έρθει σ’ αυτόν πριν λίγο καιρό. Του Γουίλι του είχε περάσει από το μυαλό ότι, επειδή είχε έρθει σ’ αυτόν, δεν σήμαινε ότι είναι και δικό του. Παρόλα αυτά, σκέφτηκε να ονομάσει το ελάφι Μαρσέλ. Τις περισσότερες φορές ο Μαρσέλ ήταν πολύ υπάκουος και έμοιαζε να ακολουθεί σχεδόν κατά γράμμα τους «Κανόνες Καλής Συμπεριφοράς ενός Κατοικίδιου». Φαντάσου όμως την έκπληξη του Γουίλι όταν, μια μέρα, ενώ βρίσκονταν βαθιά στο δάσος, κάποιος του είπε ότι ο Μαρσέλ είχε άλλο όνομα κι ότι ανήκε σ’ εκείνον! Σε ποιον ανήκει τελικά ο Μαρσέλ (αν τον λένε μόνο Μαρσέλ); Μια υπέροχα εικονογραφημένη ιστορία από τον αγαπημένο συγγραφέα και εικονογράφο Όλιβερ Τζέφερς, που θα μας βάλει να σκεφτούμε αν, τελικά, υπάρχει κάτι στον κόσμο που μας ανήκει. Υπάρχει;...

Το αγοράκι της ιστορίας κάθε βράδυ κοιτούσε τον ουρανό από το παράθυρό του κι ευχόταν να είχε ένα δικό του αστέρι. Ονειρευόταν πώς θα ήταν η ζωή μαζί του, τα παιχνίδια που θα έπαιζαν, τους περιπάτους που θα έκαναν… Αποφάσισε, λοιπόν, ότι θα προσπαθούσε να πιάσει μόνος του ένα αστέρι, μόνο που έπρεπε πρώτα να καταστρώσει ένα σχέδιο. Μια μαγική ιστορία από τον αγαπημένο συγγραφέα και εικονογράφο Oliver Jeffers, που μιλάει για το πώς μπορούμε να πραγματοποιήσουμε τα πιο τρελά μας όνειρα.

Ήταν κάποτε ένα αγόρι. Μια μέρα βρήκε στην πόρτα του ένα πιγκουίνο. Το αγόρι δεν ήξερε από πού είχε έρθει ο πιγκουίνος και σε ποιον ανήκε. Επειδή όμως έδειχνε πολύ θλιμμένος, σκέφτηκε ότι μπορεί να είχε χαθεί. Έτσι αποφάσισε να τον βοηθήσει να επιστρέψει στο σπίτι του, ακόμα κι αν χρειαζόταν να κάνει κουπί ως τον Νότιο Πόλο… Η ιστορία του βιβλίου στηρίζεται σε ένα αληθινό γεγονός. Μια φορά, όταν ήταν μικρός, ο Όλιβερ είχε χαθεί και χρειάστηκε να διαβάσει κάποιος την ετικέτα στο πουκάμισό του, για να καταλάβει πού έπρεπε να τον πάει. Πάντως η αληθινή ιστορία δεν περιλαμβάνει ταξίδι στον Νότιο Πόλο. Αυτό είναι της φαντασίας του, όπως και ο πιγκουίνος.

Μια φορά ήταν δύο φίλοι που τους άρεσε να τα κάνουν όλα παρέα... Μέχρι που μια μέρα ο πιγκουίνος αποφάσισε ότι είχε φτάσει η στιγμή να ανοίξει τα φτερά του. Αν πέσει όμως, θα είναι εκεί το αγόρι για να τον πιάσει; Μια ευαίσθητη και συγκινητική ιστορία για τη σημασία της φιλίας, που απευθύνεται σε όλους αυτούς που δεν έχουν συναντήσει ακόμα το αγόρι και τον πιγκουίνο, αλλά και σε αυτούς που τους γνωρίζουν ήδη.

Όλα ξεκίνησαν όταν ο χαρταετός του Φλόιντ -ΟΥΠΣ!- σκάλωσε στα κλαδιά ενός δέντρου... Όμως τα πράγματα έγιναν πολύ χειρότερα όταν πέταξε ένα παπούτσι για να ρίξει το χαρταετό και -ΟΥΠΣ!- σκάλωσε κι αυτό. Ακολούθησε μια σκάλα, ένας κουβάς με μπογιά, ένας νεροχύτης, ένας ουρακοτάγκος, μια φάλαινα... Αυτό που χρειαζόταν επειγόντως ο Φλόιντ, ήταν μια έξυπνη ιδέα για να λύσει το πρόβλημα μια και καλή! Μια πανέξυπνη, χιουμοριστική ιστορία που μιλάει για την αποφασιστικότητα και την εφευρετικότητα του μικρού ήρωα, γραμμένη και εικονογραφημένη από τον περίφημο Oliver Jeffers.

Ήταν κάποτε ένα αγόρι που βρέθηκε μια μέρα στο φεγγάρι και δεν μπορούσε να γυρίσει πίσω. Δεν ήταν μόνο του όμως... Τι θα κάνει άραγε το αγόρι, ειδικά τώρα, που υποψιάζεται ότι κάπου μέσα στο σκοτάδι υπάρχει ένα πλάσμα που καραδοκεί για να τον φάει; Ευτυχώς, γρήγορα αντιλαμβάνεται ότι το πλάσμα είναι φιλικό, οπότε όλα αλλάζουν κι επιπλέον μπορεί ο ένας να βοηθήσει τον άλλον για να γυρίσει ο καθένας στο σπίτι του. Το τέταρτο βιβλίο στη σειρά των περιπετειών του αγοριού που ξεκίνησε με το Πώς να πιάσεις ένα αστέρι και συνεχίστηκε με τα Πιγκουίνος χάθηκε, Πιγκουίνος βρέθηκε και Πετάνε οι πιγκουίνοι;.

Ένα κορίτσι φτιαγμένο από βιβλία πλέει με τη σχεδία του σε μια θάλασσα λέξεων, ώσπου φτάνει στο σπίτι ενός αγοριού. Το προσκαλεί να ζήσουν μαζί μια περιπέτεια στον κόσμο των ιστοριών, εκεί όπου όλα μπορούν να συμβούν με τη δύναμη της φαντασίας. Οι χαρακτήρες του Oliver Jeffers, ξεκινάνε μαζί το ταξίδι τους, κινούνται και ανιχνεύουν τον δρόμο τους στο ιδιόμορφο τυπογραφικό τοπίο του Sam Winston, σε ένα βιβλίο-ύμνο στη δύναμη της αφήγησης. Στις φτιαγμένες από κείμενο εικόνες, περιλαμβάνονται σαράντα κλασικά έργα της παιδικής λογοτεχνίας, η μοναδική στο είδος της εικονογράφηση, προσφέρει μια αξέχαστη εμπειρία και οδηγεί τους αναγνώστες να εξερευνήσουν, να μάθουν και να εμπνευστούν δικές τους ιστορίες με αφορμή τις πρωτότυπες. «Ο Jeffers και ο εικαστικός Winston συνεργάζονται σε ένα βιβλίο-ύμνο για τη δύναμη της φαντασίας, στο οποίο τα ιδιαίτερα σκίτσα από στυλό και μελάνι συναντούν αντικείμενα φτιαγμένα από κείμενα κλασικών βιβλίων... Η δύναμη των εικόνων ξεπροβάλει από τις σελίδες, γιατί η φαντασία είναι όλων». Publishers Weekly «Η ιδιαίτερη καλλιτεχνική σύμπραξη του Jeffers και του Winston, με τον εφευρετικό συνδυασμό ακουαρέλας, μολυβιού και ψηφιακού κολλάζ, κερδίζει αμέσως την προσοχή των αναγνωστών. Τα ασύμμετρα κείμενα του Jeffers ζωγραφισμένα στο χέρι, έρχονται σε αντίθεση με τις ψηφιακές σχεδιαστικές γραμμές του Winston που εμπεριέχουν κείμενα από τα κλασικά έργα της παιδικής λογοτεχνίας... Μια πανέξυπνη αναζήτηση λογοτεχνικής απόλαυσης». Kirkus Reviews

Το μόνο που ήθελε ο καημένος ο Ντάνκαν, ήταν να ζωγραφίζει. Όταν όμως άνοιξε την κασετίνα του, βρήκε ένα σωρό γράμματα που όλα τους έλεγαν το ίδιο: τα παρατάμε! Το Μπεζ είχε κουραστεί να είναι η σκιά του Καφέ. Το Μπλε χρειαζόταν ένα διάλειμμα μετά από τόση δουλειά ενώ το Ροζ ζητούσε απλώς να χρησιμοποιηθεί. Το Πράσινο δεν είχε παράπονα αλλά ζητούσε να φιλιώσουν το Κίτρινο με το Πορτοκαλί. Τι μπορούσε να κάνει ο Ντάνκαν; Ο πρωτοεμφανιζόμενος Drew Daywalt και ο αγαπημένος εικονογράφος Oliver Jeffers δημιουργούν μια ολοζώντανη και ευφάνταστη ιστορία που θα κάνει τα παιδιά να ξεκαρδιστούν στα γέλια και να δουν με διαφορετικό μάτι τα κραγιόνια τους…