Το Ψαλτήριον του Δαυίδ
Μεταφρασθέν υπό του Α. Κάλβου-Ιωαννίδου του Ζακυνθίου
Εισαγωγή – Σχόλια: Γιάννης Δάλλας
Εισαγωγή – Σχόλια: Γιάννης Δάλλας
Πρόκειται για μια νέα παρουσίαση του Ψαλτηρίου του Δαυίδ απο τον καθηγητή Γιάννη Δάλλα. Η έκδοση περιλαμβάνει τους Ψαλμούς του Δαυίδ σε δύο γλώσσες, την κοινή των Εβδομήκοντα, και την νεοελληνική μετάφραση του Ανδρέα Κάλβου φωτογραφικά (αναστατική έκδοση) από την οκτάγλωσση έκδοση του Samuel Bagster, Λονδίνο, 1825.
Ο Γιάννης Δάλλας στον εκτενή του πρόλογο στη νέα έκδοση, καθώς και στο κείμενο Ιδεολογική Ζύμωση και Γλωσσική προετοιμασία των Ωδών, φωτίζει με νέα στοιχεία τη σχέση του Ανδρέα Κάλβου με τα εκκλησιαστικά κείμενα και αναλύει πως η μετάφραση των Ψαλμών λειτούργησε για τον Κάλβο σαν γλωσσικός και εκφραστικός καταλύτης.
Ο τόμος, περιλαμβάνει ακόμα την ενότητα Παράλληλα χωρία - Φραστικά προανακρούσματα των Ωδών και γλωσσάρι.
Ο Γιάννης Δάλλας στον εκτενή του πρόλογο στη νέα έκδοση, καθώς και στο κείμενο Ιδεολογική Ζύμωση και Γλωσσική προετοιμασία των Ωδών, φωτίζει με νέα στοιχεία τη σχέση του Ανδρέα Κάλβου με τα εκκλησιαστικά κείμενα και αναλύει πως η μετάφραση των Ψαλμών λειτούργησε για τον Κάλβο σαν γλωσσικός και εκφραστικός καταλύτης.
Ο τόμος, περιλαμβάνει ακόμα την ενότητα Παράλληλα χωρία - Φραστικά προανακρούσματα των Ωδών και γλωσσάρι.
- Σελίδες: 488
- ISBN: 978-960-9527-09-5
- Έκδοση: 2011
- Κατηγορίες: Βιβλία, Θρησκεία
Γιάννης Δάλλας
Ο Γιάννης Δάλλας γεννήθηκε το 1924 στη Φιλιππιάδα. Είναι ποιητής, νεοελληνιστής και μεταφραστής έργων της αρχαίας γραμματείας. Σπούδασε κλασική φιλολογία στην Αθήνα. Υπηρέτησε στη μέση και στην ανώτατη εκπαίδευση (καθηγητής της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων και του Τμήματος Ιστορίας του Ιονίου Πανεπιστημίου). Eξέδωσε δεκατρείς ποιητικές συλλογές από τις οποίες οι δέκα πρώτες περιέχονται στη συγκεντρωτική τους επανέκδοση "Ποιήματα 1948-1988" (Νεφέλη, 1990) και οι τρεις επόμενες είναι οι: "Αποθέτης" (1993), "Στοιχεία ταυτότητας" (1999) και "Γεννήτριες" (2004). Επίσης σειρά συγκεντρωτικών μελετημάτων ("H δημιουργική δεκαετία στην ποίηση του Βάρναλη" και "Κωνσταντίνος Θεοτόκης, κριτική σπουδή μιας πεζογραφικής πορείας"), φιλολογικές εκδόσεις των πεζών του Κωνσταντίνου Θεοτόκη (Διηγήματα, Oι σκλάβοι στα δεσμά τους), των συνθετικών συλλογών του K. Βάρναλη ("Σκλάβοι πολιορκημένοι" και "Tο φως που καίει") και των έργων του A. Κάλβου ("Ωδαί", "H Ιωνιάς", "Oι Ψαλμοί του Δαβίδ").
Δημοσίευσε ακόμη δύο κριτικά βιβλία γύρω από το θέμα της ποιητικής και το θέμα του κλασικισμού του Κάλβου και άλλα τέσσερα για την ποίηση του Καβάφη (από τα οποία, τα σημαντικότερα είναι τα: "Καβάφης και ιστορία" και "Ο Καβάφης και η δεύτερη σοφιστική"). Αρκετά δοκίμια που αναφέρονται σε θέματα και κείμενα της παλαιότερης, της μεσοπολεμικής και της μεταπολεμικής λογοτεχνίας ("Εποπτείες A΄", 1954, "Υπερβατική Συντεχνία", 1958, "Πλάγιος λόγος", 1989, "Ο ποιητής Μίλτος Σαχτούρης", 1997, "Ευρυγώνια", 2000, "Μανόλης Αναγνωστάκης - Ποίηση και ιδεολογία", 2000). Tο 2002 κυκλοφόρησε στις εκδόσεις "Άγρα" το βιβλίο του "Σκαπτή ύλη - Από τα σολωμικά μεταλλεία". Είναι επίσης συστηματικός μεταφραστής των αρχαίων λυρικών και των Αλεξανδρινών ποιητών: "Αρχαίοι λυρικοί" ("Χορικολυρικοί", "Μελικοί", "Ελεγειακοί", "Ιαμβογράφοι"), τα "Επιγράμματα" του Καλλίμαχου και "Tα δημώδη των αρχαίων" και "Αττικά συμποτικά", 2001). Τιμήθηκε με τη διάκριση του πρώτου Κρατικού Βραβείου Κριτικής και Δοκιμίου (1987) και του Μεγάλου Βραβείου Λογοτεχνίας για το σύνολο του έργου του (1999).
