Τα φιλιά

"...Γιατί τα Φιλιά δεν είναι κυρίως ένα μυθιστόρημα για τη συνθήκη της πανδημίας, αλλά μια ποιητική ελεγεία, για το παρελθόν και τη μνήμη, αυτήν που επεκτείνει τρόπον τινά τον άνθρωπο, έτσι ώστε όσα έζησε και έγιναν λόγια και φιλιά να διαβρώνουν τα φράγματα του χρόνου."

"..Ένας έρωτας που ανθίζει σε καιρό πανδημίας. Μια ενδιαφέρουσα καταγραφή των ανθρώπινων σχέσεων σε μια σκοτεινή περίοδο, κατά την οποία οι καρδιές τυλίγονται με μια στρώση απελπισίας, μοναξιάς και αμφιβολίας."

– Φωτεινή Σίμου, ELLE

"Στα «Φιλιά», το νέο του βιβλίο που κυκλοφορεί πλέον και στα ελληνικά σε υπέροχη μετάφραση της Νάννας Παπανικολάου, κάνει από τις πρώτες σελίδες εντελώς σαφή τη σχέση του με τον ιό. Στο ταξίδι του για μια κοντινή στην ισπανική πρωτεύουσα εξοχή, το μέρος που θα περνούσε την πρώτη δύσκολη περίοδο, απολαμβάνουμε έναν από τους πολλούς υπαινικτικούς του ύμνους για τη ζωή, πολύ γνώριμους στον αναγνώστη της «Ορδέσας»: «Ναι, τα ανθρώπινα όντα και οι υπάρξεις τους, οι βίαιες παρουσίες τους αποχωρούσαν απ’ τον κόσμο, ή μάλλον εξαερώνονταν. Κάτι σαν την αποχώρηση των στρατευμάτων από τη ζωή, τη χαρά, το φως, τη γιορτή»."

"Αλήθεια, πώς ερωτεύονται δύο άνθρωποι που δεν βρίσκονται στην πρώτη νιότη, άρα είναι πλέον αρκετά υποψιασμένοι; Όταν συναντιούνται οι ήρωες του Μανουέλ Βίλας έχουν ήδη χτίσει μια ολόκληρη ζωή ο καθένας, έχουν βιώσει μεγάλες χαρές αλλά και πολύ μεγάλες απώλειες, έχουν προσπαθήσει να διαχειριστούν τα πένθη τους και γνωρίζουν τον εαυτό τους τόσο καλά ώστε να έχουν αποδεχθεί τις ευθύνες των επιλογών τους. Μπορούν όσοι έχουν δει όλες τις όψεις της ζωής να εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν τον έρωτα σαν επαναστατική πράξη; Και όταν τους τελειώνει ο έρωτας μπορεί να τους σώσει η αγάπη;"

"Προσπαθούσαμε να βρούμε μια παρομοίωση που να λειτουργεί ταιριαστά με τη διαδικασία της ανάγνωσης του βιβλίου του Manuel Vilas και δεν βρίσκουμε καλύτερη από ένα τρυφερό χάδι στο πρόσωπο. Κάπως έτσι κυλά η ιστορία που σκαρφίστηκε ο Vilas, μαγνητίζοντας το ενδιαφέρον μας όσο σκιαγραφεί το πορτρέτο του ερωτικού διδύμου που πρωταγωνιστεί στις σελίδες του. Άλλοτε αυθάδης κι απελπισμένος κι άλλοτε φλογερός κι αντισυμβατικός μα ποτέ μεγαλόστομος ο έρωτας που εκτυλίσσεται στα _Φιλιά_ έχει μια και μόνο αποστολή. Να αλλάξει μια για πάντα τις ζωές των ηρώων αλλά και των αναγνωστών του."

"Ένα τρυφερό ερωτικό μυθιστόρημα, συχνά αστείο όσο και δραματικό, στις συνθήκες της πανδημίας. Κοφτός, πυκνός λόγος, σε μια σύνθεση για τη μνήμη και το παρελθόν, για τη λυτρωτική δύναμη του έρωτα και τις ψευδαισθήσεις της αγάπης."

– Ευγενία Μπογιάνου, Αυγή

"Ο Vilas γράφει συνδυάζοντας ένα πολύ γήινο και κατανοητό στιλ που μπορεί να εναλλαχθεί πολύ εύκολα με τον ποιητικό λόγο. Μάστορας της γραφής καταφέρνει ακόμη και με ένα βραδυφλεγές βιβλίο που το απογειώνει στις τελευταίες 100-150 σελίδες του να μιλήσει για τα πάντα χωρίς να κουράσει με περιττά: Για τον έρωτα, τη φιλοσοφία, την ερωτική αυταπάτη και για το σκοτάδι που μας περιβάλλει(;) και το οποίο δεν ξεκαθαρίζει αν είναι η έλλειψη πίστης, ο θάνατος ή απλά η σκιά της αγάπης. Ένα βιβλίο έκπληξη με το οποίο εύκολα μπορεί να ταυτιστεί ο αναγνώστης και ενδεχόμενα αρκετοί να αναγνωρίσουν επεισόδια ή σκηνές της δικής τους ζωής."

"Αυτή η ρεαλιστική ατζέντα θεμάτων, μαζί με το ιδεαλιστικό πάθος για τη Μονσεράτ, οδηγούν τον Σαλβαδόρ σε μια σειρά αφορισμών, ρητορικών τεχνασμάτων γεμάτα χιούμορ και πικρία, καθώς και σε μια ιδιότυπη εφευρετικότητα πνεύματος που γεννιέται εν μέσω εγκλωβισμού στο ενδιαίτημά του. Ακόμη και σε σημεία που ο μανιερισμός του Βίλας οδηγεί τα πράγματα σε ένα αδιέξοδο, είναι η φιλοσοφική διάσταση του μυθιστορήματος που σε ξανακερδίζει. Φυσικά, και τα φιλιά που ακόμη και όταν δεν δίνονται, θάλλουν μέσα του με την ελπίδα της απόδοσης."

"Τα _Φιλιά_ είναι ένα μυθιστόρημα ερωτικό, τρυφερό, μελαγχολικό. Η εξαιρετική μετάφραση της Νάννας Παπανικολάου μεταφέρει στο έπακρο το ύφος του συγγραφέα διατηρώντας τον άμεσο, λιτό και ζωντανό λόγο του Vilas."

"Αναπτύχθηκαν παραπάνω μόνο μερικές σκέψεις για το νέο βιβλίο του Βίλας που έτσι όπως είναι χορταστικό και χυμώδες στις εκφράσεις του παρασέρνει τον αναγνώστη σε μια όαση ερωτισμού και σκέψης, ο αναγνώστης εμπνέεται και ζει με όλο του το είναι αυτό που εισπράττει από τον Σαλβαδόρ και την Αλτισιδόρα, δηλαδή την Μονσεράτ."

"Ο Μανουέλ Βίλας περιγράφει ολοκληρωμένα τους χαρακτήρες του κι ας έχουμε μόνο τα ελάχιστα στοιχεία για το παρελθόν τους. Με τις αναφορές στον «Δον Κιχώτη» μας «τσιγκλάει» να αναρωτηθούμε τι αντιπροσωπεύει για τον καθένα μας, ενώ οι προβληματισμοί του ήρωα είναι μια διαρκής υπόμνηση της ικανότητας του ανθρώπου να σκέφτεται, να κρίνει, να αμφισβητεί, ακόμη και στις πιο περιοριστικές συνθήκες, και να χαράσσει τον δρόμο του."

"Τι κι αν ο έρωτάς τους δεν θα ευδοκιμήσει όταν τα πράγματα θα ομαλοποιηθούν; Ποιος έρωτας, άλλωστε, έχει ευτυχή κατάληξη; Για τον Σαλβαδόρ αυτή η γυναίκα είναι σαν την Αλτισιδόρα του Δον Κιχώτη. Μια ονειρική γυναίκα. Ναι, είναι ένα ερωτικό μυθιστόρημα από αυτά, όμως, που δεν προσφέρουν ιδανικές και έτοιμες λύσεις."

"Η ανάγνωση του βιβλίου μοιάζει με ένα απαλό, επίμονο χάδι που παρατείνει τη μνήμη του συναισθήματος ακόμη κι όταν η τελευταία σελίδα έχει κλείσει. Και κάπως έτσι, ο Βίλας παραδίδει ένα από τα πιο συγκινητικά και αληθινά μυθιστορήματα των τελευταίων ετών, βαθιά τρυφερό και επί της ουσίας ρομαντικό χωρίς να είναι καθόλου εύπεπτο."