News
News List, News Categories, Events
-
Translation Workshop
Χαρά Σκιαδέλλη | Μεταφράζοντας το μυθιστόρημα «Η πρόποση» του Fabrice Caro
This post is only available in Greek.H Χαρά Σκιαδέλλη φιλοξενείται στο blog του Ίκαρου, στη στήλη «Το εργαστήρι της μετάφρασης», και μας μιλάει για το ολοκαίνουργιο βιβλίο του Fabrice Caro, Η πρόποση.Πότε ξεκίνησε η μεταφραστική ιστορία του βιβλίου; Και ποια τα συναισθήματα που της προκάλεσε η ανάγνωση, που την οδήγησε στη μετάφρασή του;Η μεταφραστική ιστορία της Πρόποσης ξεκινάει περίπου τρία χρόνια πριν, μερικές εβδομάδες μετά το ξέσπασμα της πανδημίας. Ο χρόνος παγώνει και βρίσκομαι, όπως πολύς κόσμος, χωρίς δουλειά για μια απροσδιόριστη περίοδο κι ελαφρώς αποπροσανατολισμένη με όλα τα πρωτόγνωρα που ζούμε. Ένα κυριακάτικο πρωινό του Απριλίου, χαζεύω την εφημερίδα και πέφτω πάνω σ’ ένα άρθρο με τίτλο «Δεκαοχτώ βιβλία που θα νιώσουμε ωραία να τα (ξανα)διαβάσουμε κατά τη διάρκεια της καραντίνας: οι επιλογές της Le Monde». Το πρώτο που προτείνεται είναι η Πρόποση του Φαμπρίς Καρό και παρουσιάζεται ως εξής: σε ένα οικογενειακό τραπέζι που εξελίσσεται σε Γολγοθά, ο κεντρικός ήρωας, Αντριάν, ο οποίος υποφέρει από ερωτική απογοήτευση, μαθαίνει πως πρέπει να κάνει μια πρόποση στον γάμο της αδελφής του και μας διηγείται νοερά τα βάσανά του. Τούτη η περιγραφή κάτι μου θυμίζει και συνειδητοποιώ ότι, πράγματι, πριν από λίγο καιρό, ένας συνονόματος φίλος μου μού είχε εκμυστηρευτεί πως η αδελφή του παντρευόταν σύντομα, ενώ ο ίδιος δεν περνούσε την καλύτερη φάση συναισθηματικά και είχε την εντύπωση ότι ήταν το μαύρο πρόβατο της οικογένειας.Βρίσκοντας τη σύμπτωση απίθανη, αγοράζω το βιβλίο και πέφτω με τα μούτρα στην ανάγνωση. Δεν είναι απλώς η ιστορία ενός συμπαθητικού απροσάρμοστου, αλλά ένας συγγραφικός χείμαρρος με χιουμοριστικά στιγμιότυπα που σκάνε διαδοχικά σαν πυροτεχνήματα στον ουρανό, μια σταντ απ παράσταση σε μυθιστόρημα. Με παίρνουν τα γέλια κυριολεκτικά σε κάθε σελίδα, και αντιλαμβάνομαι ότι έχει να μου συμβεί πολλά χρόνια με ένα βιβλίο. Το διαβάζω μονορούφι και ανακαλύπτω μια ριζοσπαστική αφήγηση για ένα «αγόρι της διπλανής πόρτας», με περιστατικά που όλοι έχουμε ζήσει και δημιουργούν μια αίσθηση οικειότητας και θαλπωρής· μια απολαυστική γραφή με εντελώς πρωτότυπο στιλ, ένα κείμενο φαινομενικά απλό μα, στην πραγματικότητα, κεντημένο λέξη λέξη για να επιτευχθεί ένα υπέροχο αποτέλεσμα φαιδρότητας και συγκίνησης, ελαφρότητας και αισιοδοξίας. «Ένα βιβλίο που απευθύνεται σε όλους», σκέφτηκα όταν το τελείωσα, και ένιωσα αμέσως μια επιτακτική ανάγκη να το μεταφράσω.Έτσι πέρασα την πρώτη καραντίνα παρέα με τον Αντριάν, και ήταν μία από εκείνες τις ευτυχείς και ανατρεπτικές συναντήσεις. Διότι, όπως λέει κι ο ίδιος, «αυτό είναι η ζωή, να βρίσκεις μερικές σταγόνες καύσιμο για να μπορέσεις να προχωρήσεις, ελάχιστα, αργά, στη λωρίδα έκτακτης ανάγκης, αλλά να προχωρήσεις». Ελπίζω, λοιπόν, ότι το έργο του Φαμπρίς Καρό θα αγγίξει και τους Έλληνες αναγνώστες και θα τους οδηγήσει ενδεχομένως σε μονοπάτια που δεν είχαν φανταστεί, όπως το έκανε για εμένα.Learn more
-
Interviews
Ο Ανδρέας Νικολακόπουλος γράφει μερικά από τα πιο σκοτεινά ελληνικά διηγήματα | Συνέντευξη στο ΟΝΕΜΑΝ
This post is only available in Greek.Διαβάστε τη συνέντευξη που παραχώρησε ο Ανδρέας Νικολακόπουλος στον Γιώργο Ρομπόλα για το ONEMAN, με αφορμή τη συλλογή διηγημάτων του, Σάλτος.Τι δουλειά έχει ο λογοτεχνικός τρόμος με την ελληνική πολιτική ιστορία; Γιατί ένας μάγειρας δε γράφει για φαγητό; Τελικά, ο μισθός είναι ή όχι τυραννία; Μία συζήτηση με τον καταξιωμένο μάγειρα και ανερχόμενο συγγραφέα με αφορμή τη νέα, σκοτεινή -και εξαιρετική- συλλογή διηγημάτων που ακούει στο χαρακτηριστικό όνομα Σάλτος. Η συλλογή ξεκινά με πολύ σκληρές εικόνες και αναφορές σε έναν ιερέα που μαγάριζε την κόρη του. Πόσα πράγματα μπορούν να χωρέσουν σε μία πρόταση τελικά;Πιστεύω πως μπορούν να χωρέσουν πολλά σε δύο ή τρεις λέξεις. Η σύμπτυξη, η πύκνωση και ο υπαινιγμός –δε θα κουραστώ να το λέω– με ιντριγκάρουν. Αντιθέτως, νομίζω πως με τις πολλές αναλύσεις και το πλάτιασμα των λέξεων χάνονται πολλά όσον αφορά το συγκινησιακό ύφος αν δεν είσαι ο Herman Melville ή ο Φιόντορ Ντοστογιέφσκι.Θυμάμαι πάντα την τελευταία φράση ενός διηγήματος του Charles Bukowski με τίτλο Η ομορφότερη γυναίκα στην πόλη που τελείωνε με το «η νύχτα προχωρούσε και δεν μπορούσα να κάνω τίποτε για αυτό». Ε, μια τέτοια φράση χωράει πολλές αναγνώσεις και μια τεράστια κοσμοθεωρία ή οπτική πίσω της.Η ιδέα για τον «Σάλτο», τον βράχο από όπου γκρεμίζονται άνθρωποι και ζώα, πώς προέκυψε;Ο Σάλτος είναι ένας υπαρκτός βράχος στο χωριό μου. Φυσικά, δεν έχει αυτό το όνομα ή δεν το είχε μέχρι να γραφτεί το βιβλίο. Όταν ήμουν μικρός ο πατέρας μου μού είχε δείξει εκείνο τον γκρεμό ή ένα διπλανό και μου είχε πει ότι από εκεί πέταγαν τα γέρικα άλογα ή τα σκυλιά.Αυτό προφανώς αποθηκεύτηκε μέσα μου, και όταν με βασάνιζε το ερώτημα αν η λύση είναι να φύγεις γενικά μακριά από τους ανθρώπους εκείνη η μνήμη ξαναήρθε. Μαζί με το γεγονός πως ήθελα ένα κεντρικό σημείο να γίνει ο άξονας της ιστορίας και γύρω του να χτίζεται η πλοκή και να συμβαίνουν παράδοξα γεγονότα σε σημείο που να μπαίνει στο τραπέζι η ερώτηση αν το αντικείμενο ή το μέρος είναι ζωντανό και επηρεάζει τους γύρω του.«Βαστώ από ράτσα που τραγούδησε στα βασανιστήρια» είναι η φράση στο νέο Σύνταγμα που καταρτίζουν οι γυναίκες, οι οποίες εξεγείρονται ενάντια στο άντρες στο Οι Κόρες της Αιθάλης. Πρόκειται για μία διαφορετική Λυσιστράτη, για μία εκδοχή του πιο ακραίου φεμινισμού ή είναι πολύ επιφανειακή αυτή η ανάγνωση;Αυτή είναι μια αγαπημένη μου φράση από τον Αρθούρω Ρεμπώ. Οι Κόρες της Αιθάλης γράφτηκαν με σκοπό να καταδείξουν την επιρρεπή προς τη διαφθορά φύση του ανθρώπου. Ειδικά του εκμεταλλευομένου όταν γίνεται εκμεταλλευτής και χωρίς να το καταλάβει μεταμορφώνεται σε αυτό που πολεμούσε. Ο ακραίος φεμινισμός είναι στα μάτια μου το ίδιο φαιδρός με τη φαλλοκρατία και γενικά όλα τα στρατόπεδα και οι παρατάξεις με βρίσκουν αντίθετο και αποσβολωμένο μπροστά στην ανάγκη του ανθρώπου να κερδίσει με όποιο τρόπο η δική του αλήθεια ή να κερδίσει γενικά και αν είναι δυνατόν να εξαφανίσει την αντίθετη γνώμη αντί να την πείσει για το δίκαιο της στάσης του.Τι ρόλο έχουν παίξει τα ταξίδια στη ζωή σου;Δεν είμαι σίγουρος για τα ταξίδια γιατί πάντα πίστευα πως τα ταξίδια είναι ο παράδεισος των αφελών και των καταπιεσμένων. Σίγουρα όμως έπαιξε ρόλο το ότι έζησα και εργάστηκα σε άλλες χώρες. Αν θες να μάθεις μια κουλτούρα ή κερδίσεις το στοίχημα με τον εαυτό σου πρέπει να ζήσεις σε ένα μέρος. Να εργαστείς εκεί, να έρθεις σε επαφή με το κρατικό σύστημα, να δεις το μέρος σε πολλές εποχές και σε διάφορες συνθήκες, να αγαπήσεις, να ταλαιπωρηθείς, να κάνεις φίλους και εχθρούς και μετά να μάθεις να μη δραματοποιείς τα γεγονότα ή να λειτουργείς με πανικό και ενθουσιασμό. Το να ζήσεις και αλλού σε μαθαίνει να μην το κάνεις θέμα. Αυτό είναι το μεγαλύτερο μάθημα.Έχεις σπουδές στη ζωγραφική, εργάζεσαι ως επαγγελματίας μάγειρας, έχεις εκδώσει τρία βιβλία. Με ποια σειρά ήρθαν στη ζωή σου και πώς τα ιεραρχείς σήμερα;Πρώτα ήρθε η Ζωγραφική. Μετά με έπιασε όμηρο η Μαγειρική και τελικά με απελευθέρωσε το Γράψιμο. Η ζωγραφική ήταν κάτι το πηγαίο από μικρή ηλικία πριν βομβαρδιστώ από επιλογές, εργασιακά διλήμματα και άγχη. Η μαγειρική ήρθε και έγινε το σταθερό μου που με έκανε να δω τον κόσμο, να πειθαρχήσω και να γλιτώσω από πολλούς κινδύνους που με περίμεναν στη γωνία. Της χρωστάω τα πάντα και τη βιολογική μου ύπαρξη. Το γράψιμο ήρθε απρόσμενα όπως κάποτε η ζωγραφική και βγήκε το ίδιο αβίαστα σαν έκφραση. Απαιτώντας φυσικά την ίδια πειθαρχία, ταπεινότητα και σεβασμό. Όσον αφορά την ιεραρχία νομίζω πως η ζωγραφική θα είναι πάντα μέσα μου πάνω από όλα και οδηγός αποφυγής λαθών στα άλλα δύο. Το γράψιμο όμως είναι σίγουρα το πιο λυτρωτικό εκ των τριών και η μαγειρική το πιο χρήσιμο για άτομα σαν εμένα.Η χρήση παλαιών τύπων, ντοπιολαλιάς αλλά και σχεδόν λησμονημένων επιθετικών προσδιορισμών τι πιστεύεις ότι προσφέρει στα κείμενα;Πέρα από τον τοπικό προσδιορισμό, τη συγκεκριμενοποίηση της εποχής και της κοινωνικής τάξης προσφέρει μια ένωση με κάτι παλιότερο και είναι μια πράξη σεβασμού και απόλυτης αγάπης σε έναν κόσμο που χάνεται ολοταχώς. Πολλοί λένε «μα πάλι για την ελληνική επαρχία μιλάτε». Ότι είναι μόδα και τάση. Αναρωτήθηκαν ποτέ αν συμβαίνει το ίδιο διαβάζοντας William Faulkner, Flannery O’Connor, Juan Rulfo ή Λέων Τολστόι; Γιατί η αμερικάνικη, η μεξικάνικη ή η ρώσικη επαρχία μπορεί να προσφέρει στη λογοτεχνία και η δική μας όχι; Συστήνω σε όλους μια βραδινή βόλτα σε κάποιο εγκαταλελειμμένο ορεινό χωριό ως προς απάντηση του τι συναισθήματα μπορούν να γεννηθούν ακόμα και σήμερα.Εκτός από αναφορές στον ευρωπαϊκό ρομαντισμό και συμβολισμό διακρίνω και την επιρροή της λογοτεχνίας του τρόμου στη συλλογή. Τι ρόλο έχουν παίξει ο Edgar Allan Poe και H.P. Lovecraft στο έργο σου;Προφανώς, ο Poe και ο Lovecraft υπήρξαν μεγάλες επιρροές μου από πολύ νωρίς. Το ότι δεν τους διαβάζω τόσο συχνά όπως κάποτε μα μπορούν και διακρίνονται οι αναφορές τους στα γραπτά μου αποδεικνύουν το μεγάλο στίγμα που μου άφησαν.Το Παραπέτασμα του μύλου είναι από τις πιο ενδιαφέρουσες, πιο έξυπνες ιστορίες δύο σελίδων που έχω διαβάσει τα τελευταία χρόνια. Μήπως τέτοιες αφηγήσεις έχουν μεγαλύτερη τύχη στον κόσμο του ίντερνετ;Για να είμαι ειλικρινής δεν ξέρω ποιος είναι ο κόσμος του ίντερνετ σχετικά με τη λογοτεχνία. Είμαι αρκετά αναλογικό άτομο για αυτή την εποχή. Πιστεύω όμως πως έχω περισσότερη ανάγκη σαν αναγνώστης από τέτοιες μικρές ιστορίες από ότι δύσπεπτα βιβλία των 800 σελίδων.Τι δουλειά έχει ο λογοτεχνικός τρόμος με την πολιτική ιστορία της Ελλάδας και πιο συγκεκριμένα την εμφύλια διαμάχη; (Αναφέρομαι στο διήγημα Η άσφαλτος που καίει)Πιστεύω πως η λογοτεχνία δεν πρέπει να είναι αποκομμένη από την κοινωνία. Δε μιλάω για στράτευση μα για θέση ή καλύτερα αισθητική και ηθική. Αυτό το διήγημα γράφτηκε κυρίως για να φωτίσει τα σκοτεινά σημεία των μικρών κοινωνιών, τα κλειστά στόματα, τις παθογένειες της Ελλάδας που τα βάζει όλα κάτω από το χαλί αρνούμενη να κοιτάξει τα γεγονότα κατάματα με κριτική διάθεση και απλά επιστρατεύει μια κοντή και επιλεκτική μνήμη με σκοπό να νιώσει καλύτερα μπροστά στις αισχρές πράξεις της. Ώσπου τελικά καταλήγει να ξαναζεί την ιστορία και για μια ακόμα φορά και να κάνει πως δε γνώριζε μήπως και νιώσει λιγότερες ενοχές. Αν γνωρίζει αυτό το συναίσθημα, που όσο πάω και αμφιβάλω.Οι ήρωές σου ζουν σε ένα μάλλον άχρονο κόσμο, συνήθως βρίσκονται πολύ κοντά στη φύση και φλερτάρουν με την τρέλα. Πόσο κοντινοί είναι στον σύγχρονο άνθρωπο των μεγαλουπόλεων;Πιο κοντά από όσο φαίνεται. Πιστεύω ότι σήμερα οι ψυχικές διαταραχές είναι πολλαπλασιασμένες μα καλύπτονται επαρκώς πίσω από ιατρικές συνταγές, ξεσπάσματα στα κοινωνικά δίκτυα (λυτρωτικά για πολλούς) και κυρίως μέσα στη γενική διαταραχή της εποχής που πλέον όλα αυτά μοιάζουν λογικά. Για να είμαι ειλικρινής μου φαίνεται πιο εύκολο να χάσεις τα μυαλά σου κοιτάζοντας όλη μέρα έναν φωταγωγό ή ακούγοντας ασταμάτητα κορναρίσματα και βρισιές από ότι να βλέπεις την ομίχλη να μπαίνει στα έλατα ή το φθινόπωρο να κιτρινίζει τα δέντρα.Η συλλογή Σάλτος κουβαλά πολύ σκοτάδι μέσα της. Αντίστοιχα, πόσο σκοτάδι κουβαλούν τα εξαντλητικά ωράρια των διάσημων εστιατορίων και ο κόσμος της κουζίνας;Ο κόσμος της εστίασης φθάνει στη ριζική του αναδίπλωση αν όχι στο τέλος του. Οι λόγοι είναι πολλοί και οι υπεύθυνοι περισσότεροι. Τα σκοτάδια των επαγγελματικών κουζινών είναι πολλά. Μα τα ίδια δεν είναι και όταν στέκεσαι για 40 χρόνια πίσω από έναν πάγκο βάζοντας σφραγίδες, μοιράζοντας παράβολα των 9 ευρώ και αντιμετωπίζοντας ορδές εξαγριωμένων πολιτών; Η κουζίνα είναι ένα δύσκολο μέρος που πρέπει να είσαι σίγουρος ότι θες να μπλέξεις. Για μένα όμως παραμένει το πιο ασφαλές σημείο του πλανήτη, το πιο δίκαιο όσον αφορά την εξέλιξη του ατόμου και κυρίως το μοναδικό μέρος με τόσο βαρύ ρομαντισμό. Αυτό δεν περιμένω να το καταλάβει κάποιος που δεν ξοδεύει τη μισή του ζωή με ένα μαχαίρι στο χέρι και με τα πόδια του να μην τον κρατάνε άλλο. Πιστέψτε με, δεν υπάρχει ούτε θα υπάρξει καλύτερη δουλειά στον κόσμο. Άλλωστε το πρώτο πράγμα που έκανε ο άνθρωπος όταν στάθηκε στα πόδια του ήταν να ανάψει φωτιά και να ετοιμάσει την τροφή του. Το ίδιο κάνουμε και εμείς ακόμα.Στα τελευταία σου διηγήματα δεν υπάρχουν παρά ελάχιστες αναφορές στο φαγητό. Πώς καταφέρνεις και διαχωρίζεις τη μία από την άλλη σου ιδιότητα;Η μαγειρική μου δίνει τη σύνεση, τη σοβαρότητα και τη συνέπεια που χρειάζομαι για να μάθω να γράφω και να σταθώ σαν νέος μαθητής στον κόσμο του γραψίματος. Προσπαθώ όμως να μην κάνω το γράψιμο δουλειά μου γιατί φοβάμαι πως μέσα μου θα πεθάνει αν το δω έτσι. Προτιμώ να το κρατήσω σαν βαλβίδα αποσυμπίεσης από τις βιοποριστικές μου ανάγκες.Πιστεύεις ότι μπορεί να υπάρξει μία λογοτεχνική ή μία γαστρονομική σκηνή στην Αθήνα με διεθνή εμβέλεια;Όσον αφορά τη γαστρονομική σκηνή ελπίζω να μη συμβεί. Δεν είναι πάντα καλή η παγκοσμιοποίηση. Δε βρίσκω το λόγο να χαθούν οι ελληνικές συνταγές του προηγούμενου αιώνα για να αντικατασταθούν με πιο crossover γευστικές επιλογές (γιατί έτσι θα συμβεί αν συμβεί). Η τουριστική Ελλάδα κοντεύει να γίνει μια νέα Ταΐλάνδη που την επισκέπτεται το διεθνές τζετ σετ τα καλοκαίρια για να ξεδώσει και μετά την αφήνει χρησιμοποιημένη στη γωνία. Αν αυτό θέλουμε ας γίνει μα να εξάγουμε τη δική μας αλήθεια και όχι μόνο να παρέχουμε ότι μπορεί να φανταστεί και να ζητήσει ο κάθε celebrity. Όσον αφορά τη λογοτεχνική σκηνή πιστεύω πως δε θα συμβεί ποτέ λόγω της γλώσσας ή του αλφαβήτου. Αν πάλι μιλάμε για μεταφράσεις ή συνεργασίες με ξένους εκδότες τότε το επάγγελμα των ατζέντηδων που κάνουν αυτή τη σμίξη των έξω εκδοτών με τους εδώ θα πρέπει να βρεi κρατική υποστήριξη, να οργανωθεί και φυσικά να ανοίξει με περισσότερες θέσεις. Αν όμως το κράτος δε βοηθήσει δε νομίζω πως όσοι το κάνουν τώρα θα αντέξουν να πηγαίνουν με το βαλιτσάκι και το σταυρό στο χέρι να χτυπάνε πόρτες μεγάλων εκδοτών και σε πέντε λεπτά να παλεύουν να τους πείσουν για την αξία ενός βιβλίου.Τι κάνεις στον ελεύθερό σου χρόνο εκτός από το να γράφεις και να διαβάζεις;Πηγαίνω όποτε μπορώ στα βουνά του χωριού μου (σ.σ: Πυργάκι, πάνω από το Αίγιο) ή αν δεν έχω χρόνο ανεβαίνω στη μοτοσυκλέτα μου και τριγυρίζω. Ακριβώς για τους ίδιους λόγους.«Μία ανατριχίλα χαράκωσε το κορμί μου στο πίσω μέρος του σαν να κολυμπούσα ανάσκελα σε ήρεμα νερά και η πλάτη μου γδερνόταν σε ξάρτια βυθισμένων στα σκοτάδια καραβιών». Η σχέση μου με την ποίηση ποια είναι;Αυτή του μανιώδους αναγνώστη και μια σχέση θαυμασμού. Μέσα μου είναι η ανώτερη των Τεχνών. Αυτή που δίνει απαντήσεις και ομορφαίνει τον κόσμο.Επόμενα σχέδια λογοτεχνικά και όχι μόνο;Λογοτεχνικά πειραματίζομαι με κάτι ξένο σε μένα. Μεγαλύτερο σαν φόρμα και μακριά από τις ντοπιολαλιές και τα άγρια βουνά. Όσον αφορά τα προσωπικά σχεδιάζω να αγαπήσω περισσότερο αυτούς που τους αξίζει και να βρω ένα τρόπο να απαγκιστρωθώ από την πόλη και τον μισθό.Learn more
-
Δύο βιβλία των εκδόσεων Ίκαρος υποψήφια για τα βραβεία The Athens Prize for Literature 2021.
This post is only available in Greek.Οι βραχείες λίστες υποψηφιοτήτων του The Athens Prize for Literature του περιοδικού (δε)κατα ανακοινώθηκαν, και με μεγάλη χαρά είδαμε να συμπεριλαμβάνονται στις υποψηφιότητες τα βιβλία Εννέα του Κυριάκου Μαργαρίτη και Χιλιανός Ποιητής του Alejandro Zambra (μετάφραση: Αχιλλέας Κυριακίδης), που κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Ίκαρος.Η απονομή της δέκατης έκτης χρονιάς των βραβείων θα πραγματοποιηθεί τη Δευτέρα 20 Φεβρουαρίου 2023 στις 17:00, στο Δημαρχιακό Μέγαρο στην Πλατεία Εθνικής Αντιστάσεως, από τον Δήμαρχο Αθηναίων Κώστα Μπακογιάννη.Οι συντονιστές των δύο επιτροπών συγγραφείς Φίλιππος Δρακονταειδής και Κωνσταντίνος Μπούρας θα αναφερθούν, εν συντομία, στις βραχείες λίστες και στα δύο βραβευμένα βιβλία. Την εκδήλωση θα παρουσιάσει η ηθοποιός και εντεταλμένη Πολιτισμού της Περιφέρειας Αττικής Μαίρη Βιδάλη.Δείτε παρακάτω τις αναλυτικές υποψηφιότητες ανά κατηγορία:ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ Μηνάς Βιντιάδης, Οι Κολιγάδες (Gutenberg)Χρήστος Αρμάντο Γκέζος, Χάθηκε Βελόνι (Μεταίχμιο)Σωτήρης Δημητρίου, Ουρανός απ’ άλλους τόπους (Πατάκης)Νίκος Κατσαλίδας, Η επέλαση των χιονιάδων (Νίκας)Στέφανος Κωνσταντινίδης, Γράμμα στον Αντώνη Οικονόμου (Βακχικόν)Βασίλης Κωνσταντίνου, Πέντε εβδομάδες της Δάφνης (Βιβλιοπωλείον της Εστίας)Κυριάκος Μαργαρίτης, Εννέα (Ίκαρος)Λία Μεγάλου-Σεφεριάδη, Μέρες και νύχτες της ζωής μας (Κέδρος)Ανδρέας Μήτσου, Η παγίδα (Καστανιώτης)Λίλα Τρουλινού, Το ίδιο χώμα (Περισπωμένη)ΞΕΝΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑRosa Ventrella, Ιστορία μιας καθωσπρέπει οικογένειας, μτφρ. Δήμητρα Δότση (Πατάκης)Alejandro Zambra, Χιλιανός ποιητής, μτφρ. Αχιλλέας Κυριακίδης (Ίκαρος)Carlos Zanón, Ταξί, μετφρ. Δάφνη Χρήστου (Μεταίχμιο)Kim Un-su, Οι μηχανορράφοι, μτφρ. Νίνα Μπούρη (Πατάκης)Laetitia Colombani, Η πλεξούδα, μτφρ. Γιάννης Στρίγκος (Πατάκης)Ulla Lenze, Οι τρεις ζωές του Γιόζεφ Κλάιν, μτφρ. Πελαγία Τσινάρη (Πατάκης)Fabiano Massimi, Ο άγγελος του Μονάχου, μτφρ. Μαρία Οικονομίδου (Πατάκης)John Banville, Το χιόνι, μτφρ. Τόνια Κοβαλένκο (Καστανιώτης)Douglas Stuart, Σάγκι Μπέιν, μτφρ. Σταυρούλα Αργυροπούλου (Μεταίχμιο)Learn more
-
Προσεχείς εκδόσεις | Φεβρουάριος - Απρίλιος 2023
This post is only available in Greek.Νέα χρονιά, νέα βιβλία!Υποδεχόμαστε το 2023 με πολλά και σημαντικά βιβλία για όλες τις ηλικίες.Ανακαλύψτε το εκδοτικό πρόγραμμα των εκδόσεων Ίκαρος για τους επόμενους μήνες, που περιλαμβάνει βιβλία ποίησης, δοκίμια, βιβλία ξένης πεζογραφίας, καθώς και βιβλία για παιδιά και εφήβους. ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΙΗΣΗΓιάννης Αντιόχου: ΣώμαΣτο νέο του ποιητικό βιβλίο ο Γιάννης Αντιόχου συγκεντρώνει και επανεξετάζει ποιήματα προερχόμενα από τις οκτώ ποιητικές συλλογές του· από το πρώτο του βιβλίο που εκδόθηκε το 2003 μέχρι το Αυτός, ο κάτω ουρανός, που τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Ποίησης 2020. Στο σώμα περιλαμβάνονται και αδημοσίευτα ποιήματα που γράφτηκαν αυτά τα χρόνια.Η επίτομη αυτή έκδοση μαρτυρά το ανεπαίσθητο νήμα που ορίζει την ποιητική του πορεία τα τελευταία 20 χρόνια.Λένα Καλλέργη: ΑνήμεροΣτο τρίτο ποιητικό βιβλίο της η Λένα Καλλέργη επισκέπτεται τα πιο σκοτεινά κομμάτια της ανθρώπινης φύσης και του φυσικού κόσμου και εξερευνά τις συνδέσεις τους. Το άγριο κομμάτι της φύσης γίνεται θήραμα και θηρευτής αλλά και συνταξιδιώτης στην πορεία των ανθρώπων, σημαδεύοντας μια πληγωμένη ελευθερία και τη δυνατότητα μιας πιο αυθεντικής ζωής. Αναδύεται πότε ως μικρό κι απαρατήρητο έντομο, πότε ως πεινασμένο θηρίο στο βάθος της φωνής, και πότε ως στιβαρό δέντρο που θέτει τους δικούς του όρους. Ο αληθινός εαυτός και κόσμος ανθίζει αντιστρέφοντας τις δεδομένες εντολές, κάνει πατρίδα του την ερημιά, δημιουργεί πλάσματα από το πουθενά και επιβιώνει με ουλές που σημαίνουν πόνο μαζί με χαρά, σ’ ένα παράλληλο εσωτερικό και εξωτερικό ταξίδι.Πάνος Στασινός: Ο Θάνατος είναι μέσα στα πράγματαΜια ποιητική σύνθεση.NON-FICTIONAngelos Sikelianos: The Delphic EndeavourΆγγελος Σικελιανός: Η Δελφική ΠροσπάθειαΑνθολόγηση, μετάφραση, πρόλογος: David ConnollyΠρόκειται για κείμενα από το βιβλίο του Άγγελου Σικελιανού Πεζός λόγος Β΄, που ανθολόγησε και μετέφρασε στα αγγλικά ο David Connolly. Το βιβλίο θα κυκλοφορήσει στα ελληνικά και στα αγγλικά σε δύο χωριστές εκδόσεις.Τα κείμενα του ποιητή για τη «Δελφική ιδέα» συμπληρώνονται με φωτογραφικό υλικό από το αρχείο του Κώστα Μπουρναζάκη.Μάνος Χατζιδάκις: Ο καθρέφτης και το μαχαίριΟ καθρέφτης και το μαχαίρι, το κλασικό βιβλίο του Μάνου Χατζιδάκι επανεκδίδεται με νέο σχεδιασμό διεκδικώντας νέους αναγνώστες.Η έκδοση περιλαμβάνει τριάντα έξι κείμενα, που δημοσιεύτηκαν σε περιοδικά και εφημερίδες ή εκφωνήθηκαν, και φωτογραφίες συχνά σχολιασμένες από τον Μάνο Χατζιδάκι, σαν σχεδίασμα αυτοβιογραφίας. Μέσα από αυτά, αναδύεται το προφίλ ενός ανθρώπου που συνδέθηκε άμεσα με την εποχή του, τοποθετημένος στο επίκεντρο μιας πληθωρικής καλλιτεχνικής και πολιτικής δραστηριότητας.Μάνος Χατζιδάκις: Σχόλια στο ΤρίτοΗ διαχρονική συλλογή των ιστορικών «σχολίων» του Μάνου Χατζιδάκι, που ακούστηκαν στο Τρίτο Πρόγραμμα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας (από τον Μάιο του 1978 έως και τον Απρίλιο του 1980) την περίοδο που ήταν διευθυντής του Τρίτου Προγράμματος, επανακυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ίκαρος.Thomas Ogden: Αυτή η τέχνη της ψυχανάλυσης (This art of psychoanalysis)Μετάφραση: Γρηγόρης ΒασλαματζήςΓιατί το όνειρο είναι η πιο σημαντική ψυχαναλυτική δραστηριότητα του νου;Το βιβλίο Αυτή η τέχνη της ψυχανάλυσης προσφέρει μια μοναδική οπτική στην ψυχανάλυση, αναδεικνύοντας έναν νέο τρόπο αντίληψης του ρόλου των ονείρων στην ανθρώπινη ψυχολογία. Ο τρόπος σκέψης του Thomas Ogden βρίσκεται στην αιχμή της ψυχανάλυσης για περισσότερα από εικοσιπέντε χρόνια. Βασιζόμενος στο έργο του Sigmund Freud, της Melanie Klein, του Donald Winnicott και του Wilfred Bion, ο συγγραφέας διερευνά τη σύνδεση της ανθρώπινης ψυχοπαθολογίας με την ανικανότητα του ατόμου να ονειρευτεί τα δικά του βιώματα.Το βιβλίο ανήκει στη Ψυχαναλυτική σειρά που διευθύνει και επιμελείται ο ψυχίατρος-παιδοψυχίατρος Αθανάσιος Αλεξανδρίδης.ΞΕΝΗ ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΑFabrice Caro (Γαλλία): Η πρόποση (Le discours)Μετάφραση: Χαρά ΣκιαδέλληΜυθιστόρημα«Ξέρεις, η αδελφή σου θα χαιρόταν πολύ αν έκανες μια πρόποση τη μέρα της τελετής».Κατά τη διάρκεια ενός φαινομενικά ατελείωτου οικογενειακού δείπνου, ο Αντριάν, ένας σαραντάρης σε κατάθλιψη, ακούει αυτή τη φράση από τον μέλλοντα κουνιάδο του, ενώ περιμένει απεγνωσμένα μια απάντηση στο μήνυμα που μόλις έστειλε στην κοπέλα του η οποία τον εγκατέλειψε πριν 38 ημέρες.Η ιστορία κινείται σε δύο επίπεδα με μεγάλη θεατρικότητα, καθώς ενώ εκτυλίσσεται το δείπνο, με όλα τα χαρακτηριστικά αυτών των συνευρέσεων, ο πρωταγωνιστής κάνει παράλληλα τις δικές του σκέψεις για τον ίδιο, και για τις σχέσεις των ανθρώπων.Μια ιστορία σε πρωτοπρόσωπη αφήγηση, γεμάτη αυτοσαρκασμό και απογοήτευση, αντάξια των καλύτερων ρομαντικών κωμωδιών. Ένα γλυκόπικρο μυθιστόρημα, όπου το καυστικό χιούμορ και οι υπαρξιακές αναζητήσεις οδηγούν τον αναγνώστη σε μια πρωτότυπη συνθήκη.Το βιβλίο μεταφέρθηκε το 2020 στον κινηματογράφο, σε σκηνοθεσία του Laurent Tirard, με τον ομώνυμο τίτλο. Kim Hye-jin (Νότια Κορέα): Η κόρη μου (딸에 대하여)Μετάφραση: Αμαλία ΤζιώτηΜυθιστόρημαΗ αφηγήτρια της ιστορίας, μια χήρα που εργάζεται σε έναν οίκο ευγηρίας στη Νότια Κορέα, αναγκάζεται να μοιραστεί το μικρό της σπίτι με την τριαντάχρονη κόρη της και την κοπέλα της, τη σχέση των οποίων δεν αποδέχεται. Ανάμεσα στις τρεις γυναίκες επικρατεί μεγάλη ένταση. Παράλληλα, παρακολουθούμε την ιστορία της Τζεν, μιας ηλικιωμένης γυναίκας που πάσχει από Αλτσχάιμερ, και ο οίκος ευγηρίας αρνείται να της προσφέρει θεραπεία.Η Kim Hye-jin γράφει ένα διαπεραστικά συγκινητικό μυθιστόρημα για την ένταση που δημιουργείται όταν συγγενείς αναγκάζονται να συγκατοικήσουν. Μέσα από τα μάτια μιας μητέρας που προσπαθεί να κατανοήσει αυτό που βιώνει, διερευνά τη σχέση μεταξύ γενεών, την ομοφοβία, την αποξένωση, τη μοναξιά αλλά και την έννοια της φροντίδας.Sergio Ramírez (Νικαράγουα): Ο Τονγκολέλε δεν ήξερε να χορεύει (Tongolele no sabía bailar)Μετάφραση: Μαρία ΠαλαιολόγουΜυθιστόρημαΒρισκόμαστε στον 21ο αιώνα, στη Νικαράγουα όπου πραγματοποιούνται λαϊκές εξεγέρσεις που καταστέλλονται βίαια από την κυβέρνηση με την υποστήριξη του αρχηγού των μυστικών υπηρεσιών. Ο επιθεωρητής Ντολόρες Μοράλες πρέπει να αντιμετωπίσει τον φοβερό τύπο με το παρατσούκλι «Τονγκολέλε», που κινεί τα νήματα στη διεφθαρμένη πολιτική της χώρας ορμώμενος από την προφητική συμβουλή της μητέρας του. Ο επιθεωρητής βρίσκεται αντιμέτωπος με ένα σκοτεινό δίκτυο γεμάτο μυστικά και προδοσίες που υποστηρίζεται από τον Λόρδο Ντίξον, την κυρία Σμιθ και τους συνεταίρους τους. Στην πάντα ρευστή κατάσταση που επικρατεί στην Νικαράγουα οποιοσδήποτε αμφισβητεί την εξουσία, μπορεί να καταστραφεί ακόμη κι από ένα μικρό λάθος.Ένα από τα καλύτερα βιβλία του 2021 σύμφωνα με την εφημερίδα El País.Colm Tóibín (Ιρλανδία): Ο μάγος (The magician)Μετάφραση: Αθηνά ΔημητριάδουΜυθιστόρημαO Colm Tóibín στο νέο του βιβλίο, επιχειρεί τη βιογραφία του Thomas Mann. Κι ενώ πρόκειται για την μυθιστορηματική βιογραφία του σπουδαίου συγγραφέα του Μαγικού Βουνού, παράλληλα, μπορεί να διαβαστεί σαν μια επική αφήγηση μιας οικογενειακής ιστορίας που διαδραματίζεται ανάμεσα σε δύο παγκόσμιους πολέμους, εκτείνεται στο βάθος του εικοστού αιώνα, και καθηλώνει τον αναγνώστη.Manuel Vilas (Ισπανία): Τα φιλιά (Los besos)Μετάφραση: Νάννα ΠαπανικολάουΜυθιστόρημαΟ Manuel Vilas, έγραψε ένα μυθιστόρημα για μια έντονη, απροσδόκητη ιστορία αγάπης: Ο Σαλβαδόρ, πενηντάρης συνταξιούχος καθηγητής, γνωρίζει την Μονσερράτ, μια ελκυστική γυναίκα γύρω στα σαράντα που διατηρεί το μοναδικό παντοπωλείο στο ορεινό χωριό κοντά στη Μαδρίτη όπου έχει μετακομίσει ο Σαλβαδόρ. Είναι Μάρτιος του 2020 και λίγο μετά την άφιξη του Σαλβαδόρ, η Ισπανία μπαίνει σε lockdown. Η συνάντησή τους, που συνδυάζεται με την ανάγνωση του Δον Κιχώτη, πυροδοτεί ένα απόλυτο, αγνό και βαθιά σαρκικό συναίσθημα, που εξυψώνεται από την αναγκαστική απομόνωση.Ο συγγραφέας του βιβλίου Ορδέσα (2020), έγραψε ένα μυθιστόρημα για την αγάπη εν καιρώ πανδημίας.ΕΦΗΒΙΚΟ ΒΙΒΛΙΟPhil Earle (Ηνωμένο Βασίλειο): Όσο λυσσομανά η θύελλα (While the storm rages)Μετάφραση: Άγγελος ΑγγελίδηςΗλικίες: από 9 ετώνΜυθιστόρημαΤο νέο βιβλίο του Phil Earle, συγγραφέα του σπουδαίου ιστορικού μυθιστορήματος για νεαρούς αναγνώστες Όταν πέσει ο ουρανός στο κεφάλι μας.Τον Σεπτέμβριο του 1939 ο κόσμος βρίσκεται στα πρόθυρα του πολέμου. Ο Νώε υπόσχεται στον μπαμπά του, πριν εκείνος αναχωρήσει για τη μάχη, ότι θα φροντίσει το πολυαγαπημένο σκυλί της οικογένειας, ότι θα το κρατήσει ασφαλές. Ό,τι κι αν γίνει. Έτσι, όταν η κυβέρνηση προτρέπει τον κόσμο να κάνει ευθανασία στα κατοικίδια πριν τα βρει το χάος του πολέμου, ενώ εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι σπεύδουν να υπακούσουν, ο Νώε το σκάει μαζί με δύο φίλους του, για να σώσει το σκυλί του και όσα περισσότερα ζώα μπορεί. Ό,τι κι αν γίνει. ΠΑΙΔΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑΕυλαμπία Τσιρέλη: Ο Εδουάρδος και η Μεγάλη ΔιάσωσηΕικονογράφηση: Τριανταφυλλιά ΒάσσουΗλικίες: από 7 ετώνΟ Εδουάρδος, η νυχτερίδα που τόσο αγάπησαν οι μικροί αναγνώστες, βρίσκεται αντιμέτωπος με μια νέα πρόκληση: στην Ποντικοκοιλάδα ένας μεγάλος σεισμός εγκλωβίζει τους φίλους του μέσα στη Μεγάλη σπηλιά!Αμέσως ξεκινά μια μεγάλη επιχείρηση διάσωσης που αναδεικνύει την αξία της συνεργασίας και της συμβίωσης μεταξύ διαφορετικών ομάδων, μέσα από τη, γεμάτη ζωντάνια, αφήγηση της Ευλαμπίας Τσιρέλη.Η δεύτερη περιπέτεια του Εδουάρδου είναι γεγονός!Άλκηστη Χαλικιά: Σαν διακοπές ρεύματοςΕικονογράφηση: Μάρια ΜπαχάΗλικίες: από 7 ετώνΗ Άλκηστη Χαλικιά, στο νέο της βιβλίο ξεφεύγει από τη μικρή φόρμα και μας παρουσιάζει μια ιστορία μεγάλου μήκους: Ο Άγγελος, μετακομίζει με τους γονείς του σε ένα ορεινό χωριό μακριά από την πόλη. Εκεί, ανακαλύπτει ένα σχολείο διαφορετικό, εξερευνά τη φύση και κάνει νέους φίλους. Η ζωή στο βουνό είναι κάπως σαν «διακοπές ρεύματος», συναρπαστική!Την έκδοση εικονογραφεί η Μάρια Μπαχά, και τη συνοδεύει μουσικό CD με δώδεκα τραγούδια σε στίχους της Άλκηστης Χαλικιά, μουσική της Μέλπως Χαλκουτσάκη και του Πέτρου Σταμέλου. Φιλική συμμετοχή: Βαγγέλης Γερμανός, Φώτης Σιώτας & Εκτός τροχιάς.Alice Hemming: Το δικό μου λουλούδι (That’s My Flower)Εικονογράφηση: Nicola SlaterΜετάφραση: Φίλιππος ΜανδηλαράςΗλικίες: από 3 ετώνΟ Σκίουρος, που γνωρίσαμε στον Κλέφτη των φύλλων, επιστρέφει σε μια νέα ξεκαρδιστική ιστορία: κοντά στο δέντρο όπου ζει φυτρώνει ένα πανέμορφο λουλούδι. Το ΔΙΚΟ ΤΟΥ πανέμορφο λουλούδι, που θέλει να το προστατεύσει πάση θυσία!Μαζί με τον αγαπημένο ήρωα οι μικροί αναγνώστες θα ανακαλύψουν τα σημάδια που δείχνουν τον ερχομό της Άνοιξης, τον ρόλο των μελισσών στον πολλαπλασιασμό των λουλουδιών, τη σημασία τους για τον άνθρωπο και τη συμβολή τους στην αλυσίδα της ζωής.Oliver Jeffers: Η ζωή σου στη Γη: Ένα λεύκωμα για καινούργια ανθρωπάκια (Your Life On Earth: A Record Book for New Humans)Εικονογράφηση: Oliver JeffersΜετάφραση: Φίλιππος ΜανδηλαράςΗλικίες: από 1 έτουςΕμπνευσμένο από το παγκόσμιο μπεστ σέλερ του Oliver Jeffers, Βρισκόμαστε εδώ, αυτό το μοναδικό λεύκωμα για γονείς θα κρατήσει ζωντανή κάθε στιγμή, από την εγκυμοσύνη μέχρι τα πρώτα χρόνια του νέου μέλους της οικογένειας.Το λεύκωμα περιλαμβάνει σελίδες όπου μπορούν να σημειωθούν γεγονότα, αξέχαστες στιγμές, οι πρώτες λέξεις, καθώς και θήκες για να τοποθετηθούν φωτογραφίες και πολύτιμα ενθύμια.Ένα λεύκωμα αναμνήσεων με εικόνες του Oliver Jeffers!Oliver Jeffers: Στο μεταξύ, πίσω στη Γη… (Meanwhile back on Earth)Εικονογράφηση: Oliver JeffersΜετάφραση: Φίλιππος ΜανδηλαράςΗλικίες: από 3 ετώνΠαρέα με τα παιδιά του, που όλο τσακώνονται στο πίσω κάθισμα, ένας πατέρας μετατρέπει μια βόλτα με το αυτοκίνητο σε ένα συναρπαστικό ταξίδι στο Διάστημα και τον Χρόνο. Όσο ταξιδεύουν όλο και μακρύτερα από τη Γη, κοιτούν πίσω την ιστορία του πλανήτη μας και τις διαμάχες που έλαβαν χώρα από τότε που ξεκίνησε ο χρόνος.Μέσα από μια θαυμαστή περιήγηση στο ηλιακό μας σύστημα, ο Oliver Jeffers προσφέρει την οπτική του σχετικά με το πώς θα έπρεπε να μοιραζόμαστε τον πλανήτη μας, το «σπίτι μας». Ένα πρωτότυπο βιβλίο, που συμπληρώνει μοναδικά τα δύο προηγούμενα βιβλία του δημιουργού Βρισκόμαστε εδώ και Εσύ κι εγώ.Alex Latimer: Ποιος θα κλείσει τα μάτια πρώτος; (The Duck Never Blinks)Εικονογράφηση: Alex LatimerΜετάφραση: Μάνος ΜπονάνοςΗλικίες: από 3 ετώνΘα βλεφαρίσει το Παπί; Μπορούμε να το κάνουμε κλείσει τα μάτια πρώτο; Θα δοκιμάσω να φωνάξω, να πω ένα αστείο, να κάνω μια απότομη κίνηση, έλα πάμε να δούμε μαζί αν θα τα καταφέρουμε!Σε αυτόν τον ξεκαρδιστικό αγώνα, δια χειρός Alex Latimer νικητής είναι όποιος δεν κλείσει τα μάτια αλλά και το γέλιο που προκύπτει απ’ την παρέα με αυτό το πονηρό παπί!Lou Peacock: Μάργκο: Μία τούρτα για τον Όσκαρ (Marvellous Margot)Εικονογράφηση: Ingela P. ArrheniusΜετάφραση: Μάνος ΜπονάνοςΗλικίες: από 3 ετώνΈχετε γνωρίσει τη Μάργκο; Είναι χαρούμενη, εξυπηρετική και ευγενική – η καλύτερη φίλη! Σήμερα θα πάει επίσκεψη στον καλύτερό της φίλο, τον Όσκαρ, και έχει φτιάξει μια τούρτα για να φάνε οι δυο τους. Ο Όσκαρ ΛΑΤΡΕΥΕΙ τις τούρτες. Αλλά μέχρι να φτάσει στο σπίτι του και αφού βοηθήσει όλους τους φίλους της στη διαδρομή, θα μείνει, αλήθεια, τούρτα για να μοιραστεί μαζί του;Μια ιστορία για την ενσυναίσθηση, που δείχνει ότι η καλοσύνη και το κέικ είναι πάντα η καλύτερη συνταγή για τη φιλία!ΣΕΙΡΑ: ΒΑΖΩ ΜΠΡΟΣ!Johnny DyranderΣτο εργοτάξιο (Make Tracks: Building site)Αυτοκίνητα (Make Tracks: Cars)Μετάφραση: Μάνος ΜπονάνοςΗλικίες: από 1 έτουςΜια ολοκαίνουργια σειρά βιβλίων προσχολικής ηλικίας με τέσσερις πίστες στο καθένα για να ακολουθήσουν οι λιλιπούτειοι αναγνώστες!Στα δύο πρώτα βιβλία οι μικροί μας φίλοι θα γνωρίσουν τέσσερα είδη οχημάτων και θα οδηγήσουν το καθένα από αυτά στις διαδρομές κάθε σελίδας.Learn more