News

This post is only available in Greek.Η Μυρτώ Καλοφωλιά φιλοξενείται στο blog του  Ίκαρου, στη στήλη «Το εργαστήρι της μετάφρασης», και μας μιλάει για το νέο βιβλίο του Colm Tóibín Λονγκ Άιλαντ στο οποίο ο πολυβραβευμένος ιρλανδός συγγραφέας ξαναπιάνει το νήμα της ζωής της αινιγματικής του ηρωίδας Έιλις Λέισι από το Μπρούκλιν.Δέκα χρόνια μετά το Μπρούκλιν, ο Τομπίν επανασυστήνει στους αναγνώστες την ώριμη πια ηρωίδα του. Η  Έιλις, σαραντάρα, μητέρα δυο μεγάλων πια παιδιών, ζει μια συμβατική βαρετή ζωή στο Λονγκ Άιλαντ. Μοναδική της οικογένεια είναι η οικογένεια του Ιταλού συζύγου της, με την οποία ποτέ δε συνδέθηκε ψυχικά, όταν ένα αναπάντεχο γεγονός ταράζει την ήρεμη καθημερινότητά της και τινάζει στον αέρα τα δεδομένα της ζωής της. Οι συντεταγμένες της μένουν μετέωρες. Αυτό το βίαιο λάκτισμα σε πρώτο επίπεδο, εγκαθιδρύει την ένταση της αφήγησης κι επιτρέπει να εκτυλιχθεί η πολυεπίπεδη ιστορία της επιστροφής της στην γενέτειρά της είκοσι χρόνια μετά το άδοξο φευγιό της. Μετά το Μπρούκλιν, όπου ο Τομπίν περιγράφει την φυγή της από την ιρλανδική επαρχία καθώς και έναν έρωτα που έμεινε ανεκπλήρωτος μαζί με την ζωή που υποσχόταν, η Έιλις επιστρέφει στο Ενισκόρθι, στις ρίζες της, σε ένα αφιλόξενο παιδικό δωμάτιο και μια ψυχρή και ακατάδεχτη μητέρα.Έρχεται αντιμέτωπη με τους ανοιχτούς λογαριασμούς και τις πληγές που είχε αφήσει πίσω ο νεανικός της εαυτός. Η ιστορία φωτίζεται από τρία βλέμματα, πρόσωπα ενός ερωτικού τριγώνου σε ένα ατέρμονο παιχνίδι απόκρυψης προθέσεων και μυστικότητας στην κλειστή κοινωνία της μικρής ιρλανδικής πόλης. Η συναισθηματική ένταση υποδόρια, η σιωπές εκκωφαντικές, οι διάλογοι μεταξύ των ηρώων, τρόποι για να μην αρθρώσουν αυτό που θέλουν να πουν. Ο αναγνώστης ξέρει τα πάντα, και οι ήρωες τίποτα.Ο Τομπίν με αριστοτεχνική οικονομία του μέσου συνθέτει ένα κείμενο και μια αφήγηση απέριττη όπου η κάθε πρόταση, η κάθε ενέργεια των ηρώων του οδηγεί σε ένα τετελεσμένο, στην μία και μοναδική κατάληξη που επιτρέπει η παράδοση του Τζέιμς Τζόις και του Χένρι Τζέιμς: στην ζωή που δεν βιώθηκε. Ο Τομπίν φανερώνει υπόρρητα την βουβή ένταση που ενέχει το ανεκπλήρωτο της ύπαρξης, μια ένταση που καθιστά ακόμα πιο διακριτή η λεπτότητα κι η ευαισθησία της Έιλις και του Τζιμ.Στην μεταφραστική διαδικασία, έγνοια μου ήταν η απόδοση αυτής της υφέρπουσας έντασης καθώς και το συναισθηματικό φορτίο πίσω από τους διαλόγους. Το βιβλίο αυτό είναι ένα βιβλίο χαμηλόφωνο που απαιτεί λεπτή ισορροπία ώστε να παραμείνει ανεπαίσθητος ο υπαινιγμός και να διατηρήσουν οι ήρωες την αξιοπρέπεια και την κομψότητα που επιθυμεί για αυτούς ο συγγραφέας.

This post is only available in Greek.Ο Σωτήρης Σουλιώτης φιλοξενείται στο blog του  Ίκαρου, στη στήλη «Το εργαστήρι της μετάφρασης», και μας μιλάει για το νέο βιβλίο της Olga Ravn Οι υπάλληλοι που μετέφρασε στα ελληνικά και βρέθηκε το 2021 στη βραχεία λίστα του Διεθνούς Βραβείου Booker.Οι Υπάλληλοι της Olga Ravn (Όλγκα Ράουν) είναι μια εικόνα από το όχι και τόσο μακρινό μέλλον, αναφορικά με τον κόσμο της εργασίας και τις σχέσεις που αναπτύσσονται μέσα σ’ αυτόν και μέσω αυτού, σε μια εποχή που θυμίζει τις διαστημικές σειρές που βλέπαμε μικροί: η Γη έχει αποικίσει άλλους πλανήτες στο διάστημα, τα ταξίδια γίνονται με διαστημόπλοια και στους χώρους εργασίας μαζί με τους ανθρώπους συνεργάζονται και ανθρωποειδείς μηχανές, οι οποίες υπερτερούν σε πολλά σε σχέση με τους ανθρώπους: εργάζονται πιο παραγωγικά, είναι πολύ πιο υπάκουες, δεν παρεμποδίζονται από συναισθήματα και, το σπουδαιότερο, δεν πεθαίνουν, παρά επαναπρογραμματίζονται σε άλλο χώρο εργασίας, όταν λήξει η αποστολή τους στον προηγούμενο. Τι γίνεται όμως όταν τα πράγματα κάποια στιγμή μπερδεύονται, και η καθημερινή επαφή μεταξύ ανθρώπων και μηχανών (ας τις πούμε ρομπότ ή ίσως ρέπλικες, όπως στο Blade Runners) δημιουργεί απρόσμενες καταστάσεις, π.χ. τα ρομπότ να έχουν αισθήματα, όπως συμπάθεια, νοσταλγία κλπ; Και τι συνέπειες έχει αυτός ο αστάθμητος παράγοντας για το σχεδιασμό της εργασίας και τους ρόλους ανθρώπων και ρομπότ σε αυτήν;Το μυθιστόρημα αποτελείται από σπονδυλωτές μαρτυρίες-συνεντεύξεις ανθρώπων και ρομπότ, με ύφος που όλο και περισσότερο μοιάζει, έτσι ώστε δύσκολα ξεχωρίζουν οι μεν από τα δε. Κάποιες φορές είναι δύσκολο να ξεχωρίσουν και τα φύλα, αφ’ ενός λόγω της ιδιομορφίας της δανικής γλώσσας, που αφ’ ενός έχει ένα κοινό γένος για αρσενικό και θηλυκό, και που δεν έχει καταλήξεις στα επίθετα, όπως στα ελληνικά, αφ’ ετέρου ίσως και αρκετά ηθελημένα εκ μέρους της συγγραφέως, με σκοπό να υπάρξει ακόμα περισσότερη σύγχυση σχετικά με τα πλάσματα που παρουσιάζονται. Γιατί τελικά, αυτό είναι: άνθρωποι και ρομπότ δεν είναι παρά πλάσματα που θέλουν να ζήσουν και να απολαύσουν όμορφες στιγμές, παρά να αναλωθούν σε δυσδιάκριτες και αποκτηνωτικές παραγωγικές διαδικασίες, ακόμα και αν η επιθυμία τους αυτή τα οδηγήσει στο θάνατο.Το βιβλίο αυτό είναι μια προειδοποίηση για το τι μπορεί να επιφέρει η συνεχόμενη εντατικοποίηση της εργασίας και η υποταγή του ανθρώπου σε αυτήν. Το βλέπουμε και σήμερα, σε ένα σωρό εκφάνσεις: εξαήμερη αντί για πενθήμερη εργασία, συρρίκνωση ελεύθερου χρόνου, εξοντωτικοί ρυθμοί και επισφαλείς συνθήκες εργασίας. Το ελπιδοφόρο μήνυμα όμως είναι ότι ακόμα και τα ρομπότ μπορούν να εναντιωθούν σ’ αυτό, πόσο μάλλον οι άνθρωποι.

This post is only available in Greek.Με το Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος Κύπρου 2025 τιμήθηκε κατά πλειοψηφία ο Κυριάκος Μαργαρίτης για το βιβλίο του Συμβάν 74, που κυκλοφόρησε το 2024 από τις εκδόσεις  Ίκαρος.Το βιβλίο Συμβάν 74 ολοκληρώνει την πρώτη τριλογία της σειράς «Νέα Κρόνακα», με την οποία ο συγγραφέας επιχειρεί να οικοδομήσει έναν νέο Μύθο, αξιοποιώντας ή μεταμορφώνοντας τα ερείπια της κυπριακής, αλλά και της παγκόσμιας Ιστορίας.Συγχαρητήρια Κυριάκο, είμαστε πανευτυχείς και περήφανοι! Ένα απόσπασμα από το σκεπτικό της επιτροπής:«Το μεγάλο επίτευγμα του μυθιστορήματος Συμβάν 74 είναι ο τρόπος με τον οποίο ο Κ. Μαργαρίτης καταφέρνει να μιλήσει σε αυτό το βιβλίο: με τρόπο συγκινητικό αν και εγκυκλοπαιδικό, εμπεριστατωμένο αν και υποκειμενικό, συμπεριληπτικό αν και μονόπλευρο. […] Πρόκειται για ένα βιβλίο που κοιτάζει συνάμα μπροστά και πίσω, εντός και εκτός Κύπρου, αντισταθμίζοντας το ιστορικό αφήγημα με μια γενναιόδωρη ανοιχτοσύνη.»Επιλεγμένες κριτικές για το βιβλίο:«Ο Κυριάκος Μαργαρίτης γράφει το πιο ιστορικό μυθιστόρημα της φιλόδοξης ενδεκαλογίας. Με όχημα τις λέξεις του Γιόζεφ Ροτ και τις διάσπαρτες καλλιτεχνικές αναφορές που αποδεικνύουν τους σκοπούς της αφήγησής του, δίνει ένα λογοτεχνικό σχήμα στα γεγονότα της εισβολής.»―Παντελής Τσομπάνης, Περιοδικό Κ«O Κυριάκος Μαργαρίτης είναι ένας επίμονος "κηπουρός" της σύγχρονης κυπριακής Ιστορίας. Το τελευταίο του μυθιστόρημα, Συμβάν 74, θα πρέπει να το δούμε σε συνδυασμό με τα δύο προηγούμενα: το Σαμψών και το Εννέα. Ολα αυτά συγκροτούν μια δέσμη πολιτική, ιστορική και λογοτεχνική, την οποία ο Μαργαρίτης διαχειρίζεται με έκκεντρο και ιδιοσυγκρασιακό τρόπο, καθώς δεν μένει στο κύριο γεγονός της αφήγησης, αλλά την αφήνει να εξακτινωθεί σε διάφορα άλλα θέματα.»―Διονύσης Μαρίνος, Book Press«Η ευρυχωρία της λογιοσύνης του Κυριάκου Μαργαρίτη ενσωματώνει στη ροή των πολιτικών εξελίξεων μια μεγάλη γκάμα παραπομπών. […]Και τότε, τι ακριβώς κάνει με την τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974 ο Μαργαρίτης; Μα, τη δεξιώνεται μυθιστορηματικά σαν οντολογική έκπτωση και σαν απόσπαση από μια μυθική ολότητα, σε μια μνημονική διαδρομή που φτάνει μέχρι τη γενιά του πηγαίνοντας προς τα πίσω μέχρι την αρχαιότητα.»―Βαγγέλης Χατζηβασιλείου, Το ΒΗΜΑ 

This post is only available in Greek.Το Σάββατο 22 Νοεμβρίου στις 11:00 ο Γάλλος συγγραφέας Stéphane Carlier θα βρίσκεται στη Σκηνή 1 της 4ης Limassol International Book Fair και θα συνομιλήσει με τον δημοσιογράφο και Διευθυντή του Φεστιβάλ Χανίων Μανώλη Πιμπλή για το βιβλίο του Η ζωή δεν είναι μυθιστόρημα της Σούζαν Κούπερ.Περισσότερες πληροφορίες: https://limassolbookfair.com/en/event/o-syngrafeas-stephane-carlier-synomilei-me-ton-manoli-pibli/