Αθέατος πόνος

"η Emily Wells ανταποκρίνεται με επάρκεια στις επιδιώξεις της και πετυχαίνει τον βασικό της στόχο: να μετατρέψει το προσωπικό της βίωμα σε συλλογική εμπειρία. Δημιουργεί ένα χώρο από λέξεις, έναν κοινό τόπο ανάρρωσης, ένα όπλο ενάντια στη συνάφεια που αποδίδεται στην πάθηση και την καχυποψία που εμπεριέχει και νοηματοδοτεί εκ νέου τη σχέση ανάμεσα στον πόνο, τη γλώσσα και το φύλο. Μια συγκλονιστική καταγραφή για την κατανόηση του εσωτερικού κόσμου, η οποία μας καλεί να συλλογιστούμε πάνω σε όσα νιώθουμε και μπορούμε να εκφράσουμε με λέξεις και εικόνες."

"Ένα έργο που αγγίζει βαθιά τον αναγνώστη, προσφέροντας μια ισχυρή, συναισθηματικά φορτισμένη ανάλυση του πώς οι άνθρωποι βιώνουν, εκφράζουν και αντιμετωπίζουν τον πόνο. Είναι ένα βιβλίο που αφήνει στον αναγνώστη πολλά περισσότερα από απλές απαντήσεις, προκαλώντας τον να σκεφτεί βαθύτερα για την ίδια τη φύση της ανθρώπινης υπάρξης και της ιατρικής αντίληψης."

"Τούτο το βιβλίο είναι η καταγραφή της διαδρομής ενός πόνου που θεριεύει και κυριεύει την ύπαρξη. Με ύφος στοχαστικό και φιλοσοφικό, η Γουέλς αντλεί σκέψεις και συμπεράσματα από τον Φρόιντ, την Σόνταγκ κι άλλους σημαντικούς διανοητές με σκοπό να βρει την άκρη του νήματος."

"Η Emily Wells συνδύασε την προσωπική εμπειρία της με την ιστορία της υστερίας και της κουλτούρας του μπαλέτου στο βιβλίο _Αθέατος πόνος_, μια αυτοβιογραφία-μανιφέστο κατά των έμφυλων στερεοτύπων."

"Αυτό το βιβλίο είναι μια βιωμένη κατάσταση, αλλά και μια ενδοσκόπηση στην ιστορία του πόνου. Είναι μια άσκηση υποταγής στην ανάγκη της να βγάλει τα σπλάχνα της στη φόρα, όπως σημειώνει. Η αλήθεια είναι ότι το κάνει, αλλά με έναν τρόπο που σε γραπώνει και σε βυθίζει στο λήθαργο ενός πόνου που τον αντέχεις μόνο διαβάζοντας γι’ αυτόν. Η μετάφραση του Βαγγέλη Προβιά είναι κάτι παραπάνω από εξαιρετική."

"Το βιβλίο διαβάζεται με εξαιρετικό ενδιαφέρον και από τους μη ειδικούς, είναι γραμμένο με σαφήνεια, επαρκή τεκμηρίωση και επιπλέον έχει τη θερμοκρασία ενός βιωματικού κειμένου. Η μετάφραση του Βαγγέλη Προβιά αναδεικνύει με στιβαρότητα όλα τα επίπεδα του λόγου της Γουέλς, από τον αυστηρό δοκιμιακό μέχρι τον βιωματικό λόγο, που σε κάποια σημεία δίνει τη θέση του σε έναν εύθραυστο εσωτερικό μονόλογο."