Το γυάλινο ξενοδοχείο

"...Η Έμιλι Μάντελ γράφει τόσο ρεαλιστικά που ακούς τα βήματα των ηρώων της και κοιτάς ευκρινώς μέσα από τις κλειδαρότρυπές τους. Δύσκολα αφήνεις το βιβλίο από τα χέρια γιατί το ταξίδι μαζί τους είναι ιδιαζόντως σαγηνευτικό."

"...Γράφοντας μοντερνιστικά, συνδυάζοντας την πρωτοπρόσωπη με την τριτοπρόσωπη αφήγηση, την πολυφωνία με την ημερολογιακή καταγραφή, η Emily St. John Mandel αποδεικνύει ξανά ότι αποτελεί μια από τις πιο δυναμικές φωνές της σύγχρονης λογοτεχνίας."

"...Το _Γυάλινο Ξενοδοχείο_ είναι ένα απολαυστικό μυθιστόρημα που δείχνει πόσο αναλώσιμοι είμαστε όλοι στο εύθραυστο οικοδόμημα της παγκοσμιοποιημένης καπιταλιστικής οικονομίας, όπου μια μικρή ρωγμή στο γυαλί μπορεί να καταστρέψει έναν ολόκληρο πύργο, μια τόση δα μικρή γραμμή μπορεί να κάνει θρύψαλα έναν ολόκληρο γυάλινο κόσμο. [...] Η Mandel είναι δεινή αφηγήτρια, χτίζει και εδώ όπως και στο προηγούμενο συγκλονιστικό της μυθιστόρημα -τον _Σταθμό Έντεκα_- έναν ολόκληρο κόσμο και σε παρασύρει σελίδα σελίδα, αβίαστα."

"...Η Emily St. John Mandel γράφει σύγχρονα και μονεταριστικά, εναλλάσσει την πρωτοπρόσωπη με την τριτοπρόσωπη αφήγηση και τους συνεχείς διαλόγους με τις καταγραφές που θυμίζουν ημερολόγια. Όμως κυρίως, γράφει μια κριτική για το σύγχρονο δυτικό κόσμο, που μοιάζει λαμπερός και γεμάτος ευτυχία αλλά δεν είναι."

"...Η Μάντελ, με αυτό το αριστοτεχνικά δομημένο, σπιντάτο και συναρπαστικό στην αφήγησή του μυθιστόρημα, κατακεραυνώνει την ανθρώπινη σκληρότητα και αναλγησία, τη φρίκη της οικονομικής κρίσης, των ανθρώπων που χάνουν δουλειές, περιουσίες και οικονομίες μιας ζωής, που βλέπουν ολόκληρο το μεθοδικά στημένο οικοδόμημα της ζωής τους, του ίδιου του καπιταλισμού, να διαλύεται σε συντρίμμια μπροστά στα μάτια τους."

"...Το ξέραμε από τον _Σταθμό Έντεκα_ ότι η γραφή και η αφήγηση της Mandel σε δένουν με ένα αόρατο σκοινί. Με το ίδιο σκοινί που αλάνθαστα κινεί τους ήρωές της. Η κάθε λέξη, η κάθε εξέλιξή της ιστορίας της μας επηρεάζει όλους. Στο _Γυάλινο ξενοδοχείο_ μας υπενθυμίζει το ότι είμαστε ανδρείκελα μέσα στην εύθραυστη ―όπως αποδεικνύεται― οικοδομή της παγκοσμιοποιημένης καπιταλιστικής οικονομίας και τις φούσκες της."

– Φωτεινή Σίμου, ELLE

"...Το μυθιστόρημα είναι ανεπιτήδευτο, χωρίς κεντρικό μήνυμα, χωρίς διαδακτισμούς. Ένα βιβλίο που δεν ξεχνάς την ιστορία του και δεν βαριέσαι να το σέρνεις μαζί σου όπου κι αν πας. Κι αυτά, μοιάζουν στην τέχνη μυθοπλασίας, να είναι τα πιο σημαντικά."

"...Δεν ξέρω αν είναι καλειδοσκοπικός, μοντερνιστικός, πολύ meta ο τρόπος γραφής της Μάντελ. Έχοντας διαβάσει το προηγούμενο σπουδαίο βιβλίο της στα ελληνικά, τον _Σταθμό Έντεκα_ που έπαιξε τη δυστοπία στα δάκτυλα και μπλέκοντας στο σύμπαν των «σπασμένων» χαρακτήρων της σε αυτό το βιβλίο, συγκαταλέγεται στις σπουδαίες νέες λογοτεχνικές φωνές. Τόσο δυνατή που ραγίζει γυαλί."

– Μιχάλης Παπαγεωργίου, Νεολόγος

"...Αν ψάχνεις μια λέξη για να περιγράψει ιδανικά το βιβλίο της Emily St. John Mandel τότε διάλεξε το συναρπαστικό. Δίχως άλλο μιλάμε για ένα βιβλίο με ιλιγγιώδη ρυθμό, ανατροπές επί ανατροπών και ήρωες που μοιάζουν τόσο πολύ με το είδωλο που συναντάμε αρκετοί μπροστά στον καθρέφτη μας κάθε πρωί. Η συγγραφέας τροφοδοτεί το δημιούργημα της με εξαιρετικούς διαλόγους, μνημειώδεις περιγραφές, λεπτό χιούμορ και τρομερή ένταση που κλιμακώνεται όσο ο αναγνώστης πλησιάζει προς το τέλος."

"...Το _Γυάλινο ξενοδοχείο_ εξετάζει τις μορφές της ανθρώπινης αυταπάτης και τις συνέπειές τους χωρίς διδακτισμό, ήσυχα, σαν κοινωνικό σχόλιο. [...] Με ήσυχα αποσπασματικά περάσματα στο χρόνο η Μαντέλ παίζει με το φως και τις σκιές και συμπληρώνει τελικά την πορεία όλων των χαρακτήρων της, κύριων και δευτερευόντων, οδηγώντας μοιραία τον αναγνώστη της να αναλογιστεί το ταξίδι της δική του ζωής."

"...Με ένα μαγικό τρόπο, ενώ το βιβλίο είναι ευανάγνωστο και η ανάγνωση ρέει, έχει εκπληκτικό βάθος και δεύτερες αναγνώσεις. Αν είχα το δικό μου book club, το _Γυάλινο Ξενοδοχείο_ θα ήταν το ιδανικό βιβλίο αφού ο καθένας θα διάβαζε την ιστορία με τον δικό του τρόπο."

"...Διατηρώντας αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη, καταδύεται μαζί του στα βάθη της ανθρώπινης ψυχής, εξερευνώντας την πορεία που ακολουθεί κανείς, τους συμβιβασμούς και τις θυσίες που μπορεί να κάνει μόνο και μόνο για να βγει από μια μίζερη ζωή, και, κυρίως, αποτυπώνοντας τη δυσκολία του καθενός να βρει τι είναι γι’ αυτόν σημαντικό στη ζωή."

"...Οικονομικά εγκλήματα, απληστία, «σχήματα πόντσι», φαντάσματα του παρελθόντος που στοιχειώνουν το παρόν και το μέλλον. Ολα αυτά (και πολλά άλλα) συνθέτουν την ατμόσφαιρα του βιβλίου σε μια καθηλωτική ιστορία που αρχίζει στα μέσα των 90s και φτάνει μέχρι το 2018."

"...Η Μάντελ, αφηγούμενη τις ανεξέλεγκτες συνέπειες στις ζωές των ανθρώπων που επιβίωσαν, όπως μπόρεσαν, δέκα χρόνια μετά την οικονομική τους καταστροφή, δείχνει πόσο ρευστή μπορεί να είναι η εικόνα μιας δεδομένης κατάστασης, καθώς τα πάντα διαθλώνται στο γυάλινο κάτοπτρό του νου."

"Η Mandel παρατηρεί με ενσυναίσθηση τους ήρωες και τις επιλογές τους, την επιθυμία τους για μια νέα ζωή μακριά από τις πεζές δυσκολίες, την εναγώνια προσπάθειά τους να αντιμετωπίσουν μια καθημερινότητα που «μερικές φορές δεν αντέχεται». Το _Γυάλινο ξενοδοχείο_ της Mandel ενσαρκώνει έναν κόσμο εύθραυστο και διαυγή σαν γυαλί, όπου η ζωή είναι ταυτόχρονα αντιζωή."

"Η ικανότητα της Μάντελ, που ήδη γνώριζα από τον Σταθμό Έντεκα, να συνθέτει ιστορίες και να κατασκευάζει κόσμους στο όριο του ανοίκειου, ήταν και εδώ παρούσα, καθοριστική για την ανάγνωση."