Κατάμεστος ανένδοτα τζιτζίκια
και γύρω χρυσογάλανη ερημιά·
τρελά πετροχελίδονα
θερίζουν ασταμάτητα
τις ξένοιαστες φωνές της γης·
για τους ξυπόλητους κορμούς
λαμπάδιασμα ολότρεμο, βαθύ, ξεθεωμένο —
πηγαίνω τώρα πιο κοντά και μένω.
Προσάναμμα μια λέξη που δε λέγεται —
μα όχι ρέμβη, όχι δίψα, σπίθα, ή μετέωρο·
κάτι απροσμέτρητο υπάρχει
όλβιο, ανεξάντλητο κι ατρόμητο
ή κι οργωμένο απ’ τον ήλιο της καρδιάς,
ηχώ ανεξιχνίαστη, σε κάθε λίκνο χαρισμένη,
και φέρνει διάφανο το θάμβος μέσα μου
σε τούτο τον κατάφωτο πευκώνα
που ξέρω πως δεν έχει τέλος.
Τα ποιήματα της συλλογής του Κώστα Μπουρναζάκη, Μέσα σε ήλιους και φεγγάρια, δημιουργημένα από μια λειτουργική αισθαντικότητα και από την εκλογή της Ομορφιάς ως διαρκούς ορίου, σχηματίζουν έναν ιδιαίτερο χώρο, ανάμεσα στο μυστήριο και τις τελετουργικές διαστάσεις της ζωής, στις μεταμορφωτικές δυνάμεις της φύσης και τις μαρμαρυγές του μεσογειακού φωτός, στον πηγαίο λυρισμό και την απέραντη επικράτεια της ελληνικής γλώσσας.
Ελεύθερα πλάσματα, φωνές του ελληνικού θέρους, στοιχεία του αιώνιου κοσμικού κύκλου, ερωτισμός, αλληλουχίες τρυφερότητας και παρορμήσεων, μυστικά της ύλης, αποκαλυπτικές εικόνες, περιπλανήσεις στα αινίγματα και τις εκλάμψεις του χρόνου, δημιουργούν στη συλλογή αυτή, που μόλις κυκλοφόρησε, μια γοητευτική μυθολογία, ένα πεδίο λαμπερών αισθήσεων, τη δραστική παρουσία της ποίησης ως πυρήνα και σημείου εκκίνησης της πλήρους ζωής.
και γύρω χρυσογάλανη ερημιά·
τρελά πετροχελίδονα
θερίζουν ασταμάτητα
τις ξένοιαστες φωνές της γης·
για τους ξυπόλητους κορμούς
λαμπάδιασμα ολότρεμο, βαθύ, ξεθεωμένο —
πηγαίνω τώρα πιο κοντά και μένω.
Προσάναμμα μια λέξη που δε λέγεται —
μα όχι ρέμβη, όχι δίψα, σπίθα, ή μετέωρο·
κάτι απροσμέτρητο υπάρχει
όλβιο, ανεξάντλητο κι ατρόμητο
ή κι οργωμένο απ’ τον ήλιο της καρδιάς,
ηχώ ανεξιχνίαστη, σε κάθε λίκνο χαρισμένη,
και φέρνει διάφανο το θάμβος μέσα μου
σε τούτο τον κατάφωτο πευκώνα
που ξέρω πως δεν έχει τέλος.
Τα ποιήματα της συλλογής του Κώστα Μπουρναζάκη, Μέσα σε ήλιους και φεγγάρια, δημιουργημένα από μια λειτουργική αισθαντικότητα και από την εκλογή της Ομορφιάς ως διαρκούς ορίου, σχηματίζουν έναν ιδιαίτερο χώρο, ανάμεσα στο μυστήριο και τις τελετουργικές διαστάσεις της ζωής, στις μεταμορφωτικές δυνάμεις της φύσης και τις μαρμαρυγές του μεσογειακού φωτός, στον πηγαίο λυρισμό και την απέραντη επικράτεια της ελληνικής γλώσσας.
Ελεύθερα πλάσματα, φωνές του ελληνικού θέρους, στοιχεία του αιώνιου κοσμικού κύκλου, ερωτισμός, αλληλουχίες τρυφερότητας και παρορμήσεων, μυστικά της ύλης, αποκαλυπτικές εικόνες, περιπλανήσεις στα αινίγματα και τις εκλάμψεις του χρόνου, δημιουργούν στη συλλογή αυτή, που μόλις κυκλοφόρησε, μια γοητευτική μυθολογία, ένα πεδίο λαμπερών αισθήσεων, τη δραστική παρουσία της ποίησης ως πυρήνα και σημείου εκκίνησης της πλήρους ζωής.
- Σελίδες: 88
- ISBN: 978-960-572-376-7
- Έκδοση: 2020
- Ημερομηνία έκδοσης: 02/11/2020
- Διαστάσεις: 16 x 24 εκ.
- Κατηγορίες: Βιβλία, Ελληνική Ποίηση
"...Βιβλίο καλαίσθητο και προσεγμένο στις λεπτομέρειες το καινούργιο ποιητικό βιβλίο του Κώστα Μπουρναζάκη... Τα ποιήματα, κατά τη γνώμη μου, κρυπτοερωτικά κυρίως, κινούνται σε ένα κλίμα ευγενικής κι εσωτερικής έκστασης· η φύση, σε όλες τις εποχές της, και τα στοιχεία της αισθητικοποιούν και εξυμνούν, μέσα από τη δοξολογία τους, τον ανθρώπινο έρωτα, ακόμη και στην απόλυτα ιδιωτική έκφρασή του."
– Αγγελική Καραθανάση, ΦρέαρTo _Μέσα σε ήλιους και φεγγάρια_ του Κώστα Μπουρναζάκη δημιουργεί φυσικά τοπία γεμάτα χρώματα και ήχους που κρύβουν, σχεδόν, τη συναισθηματική ένταση.
– Άθως Δημουλάς, Καθημερινή
"...Η ποίηση του Μπουρναζάκη θεραπεύει τη γλώσσα και το πνεύμα. Με επίκεντρο τους γλωσσικούς πειραματισμούς ο δημιουργός κινείται στον χώρο του καντιανού υψηλού. Δεν μιμείται όμως το καντιανό αντικείμενο. Αντίθετα, το αναδημιουργεί όπως θα ήθελε να είναι, και όχι όπως είναι, όπως το πλάθει ο ψυχισμός."
– Δήμος Χλωπτσιούδης, Culturebook.gr"...Με την καλαίσθητη τέταρτη ποιητική του συλλογή _Μέσα σε ήλιους και φεγγάρια_ ο ποιητής μας οδηγεί σε μια ποίηση που προσεταιρίζεται την έξαρση και την άπειρη συνδυαστική της φαντασίας, για να δημιουργήσει ένα τοπίο καθαρά ονειρικό, το οποίο νιώθουμε πιο πραγματικό απ’ το πραγματικό. Ο κόσμος αυτός χτίζεται με μια γλώσσα που αποδεικνύει σε κάθε βήμα ότι είναι σε θέση να υποδυθεί το πιο περίπλοκο ρητορικό σχήμα, να οργανώσει την αφήγηση με αμφισημίες και γοητευτικές συζεύξεις, να ανασύρει εικόνες οι οποίες συγκροτούν έναν αρκαδικό παράδεισο, γεμάτο χρώματα κι αρώματα, ήχους και φως."
– Αντώνης Καρτσάκης, Ο Αναγνώστης"Στο ενδέκατο ποίημα της ενότητας [«Μέσα σε ήλιους και φεγγάρια»] εμφανίζεται ως εμψυχωμένος συμπρωταγωνιστής «ο Ήλιος ο πορτοκαλής»… Βίωμα, νεανική αισιοδοξία, αποταμιευμένη λογιοσύνη, που αποκαλύπτεται κυρίως ως hommage à, και η περί το μεταφορικόν δεινότης (η μόνη λογοτεχνική αρετή που δεν διδάσκεται, κατά τον Αριστοτέλη) συμβάλλουν στην δοξαστική εικόνα της πορείας... Επίπονο γύμνασμα, μια fantasmagorie, ένα θαυμάσιο ποίημα..."
– Μ. Ζ. Κοπιδάκης"...Σε μια εποχή πλημμυρισμένη από άσκοπες πληροφορίες, βιαστικές εντυπώσεις και αδιέξοδα, ο σεβασμός και η προσήλωση του Μπουρναζάκη στα αιώνια στοιχεία του ανθρώπινου βίου, στη Φύση, στις συμπαντικές της διαστάσεις, η δημιουργία γλωσσικά μεστού λυρισμού, αποτελούν μια τολμηρή και ουσιαστική πρόταση στη σύγχρονη ποίησή μας."
– Αταλάντη Μιχελογιαννάκη-Καραβελάκη, Διάστιχο"...Στην ποίηση του Μπουρναζάκη διακρίνεται ένας βαθύς, ανυπόκριτος θαυμασμός για τον κόσμο αυτό, για το κύμα πλούσιας ζωής που τον διαπερνά και περιβάλλει τα πάντα με μία δυνατή αίσθηση αφθαρσίας και ελευθερίας. Σε τούτα, πρέπει να προστεθεί η ικανότητα του ποιητή να δίνει με πυκνότητα, μέσα στις πρωτότυπες, αλλεπάλληλες εικόνες του, όλα αυτά τα στοιχεία, δημιουργημένα με τον πλούτο της ζωγραφικής του φαντασίας, με πυκνούς λυρικούς σπινθήρες, με περιεκτικές συνδέσεις των βιωμάτων του, έχοντας τις αισθήσεις του σε διαρκή εγρήγορση. Όλα αυτά, δοσμένα σε μιαν ιδιαιτέρως μεγάλη γλωσσική έκταση και με ξεχωριστή ευστοχία, σημάδι βαθιάς και γόνιμης επαφής με τη «μητρική λαλιά»"
– Σπύρος Ν. Παππάς, Νέο Πλανόδιον"Σε όλο το ποιητικό έργο του Μπουρναζάκη αναγνωρίζεται η τάση για μιαν ευρύτερη σύνθεση. […] Ένα άλλο κριτήριο ωρίμανσης του ποιητικού λόγου σε αυτή τη συλλογή και σύνθεση, εκτός από τον βαθμό καθαρότητας των εικόνων που παράγονται από τις εκπληκτικές λεκτικές συνάψεις, εφόσον πρόκειται για ποιήματα μιας «πρώτης νεότητας», και συνεπώς από ένα «αδάμαστο χείλι», είναι η πρόοδος στη συχνότητα των ρημάτων. […]. Όσο αυξάνονται τα ρήματα σε βάρος των άλλων μερών του λόγου μες στις λεκτικές συνάψεις, τόσο το ποίημα παίρνει μια καθαρότερη και πιο λιτή μορφή. Η χλιδή του νεανικού ποιητικού λόγου, φυσικό πλεονέκτημα που έχει να κάνει με «το ωραίο σφρίγος» του, κάνει παραχωρήσεις στη λιτότητα του ποιητικού λόγου, όπως αυτή παρατηρήθηκε κατεξοχήν στο δημοτικό τραγούδι. […] Ποιήματα λοιπόν που προθέτουν και παραθέτουν στη νεανική φρεσκάδα τους το σμάλτο της ωριμότητας…"
– Λάμπης Καψετάκης, Περιοδικό Νέα Ευθύνη
"Ο ποιητής προτείνει ένα κόσμο και ένα χρόνο θαυμάτων, σαν αντιστάθμισμα της φθαρτότητας που υπάρχει στην ανθρώπινη πορεία, σαν αντίβαρο των συγκρούσεων και των ματαιώσεων που έχει η διαδρομή μας στην κοινωνία."
– Extreme ways"Η ανάγνωση των ποιημάτων του Μπουρναζάκη, μας φέρνει σε επαφή με την αθώα πλευρά μας, θυμίζοντάς μας πως κοντά στη φύση είναι πιο εύκολο η αθωότητά μας αυτή να κερδίσει μιαν άχρονη ποιότητα."
– Ράνια Μουσούλη, Περιοδικό ΧάρτηςΚώστας Μπουρναζάκης
Ο Κώστας Μπουρναζάκης, ποιητής, μεταφραστής, μελετητής, και φιλολογικός εκδότης, γεννήθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης το 1961. Ως σήμερα έχει εκδώσει τα βιβλία: Ποίηση: "Νεάτη" (1989), "Αρχιπέλαγος" ("Ίκαρος", 1997). Μετάφραση: Τζων Κητς, "Επτά Ωδές", ("Ίκαρος", 1997). Φιλολογική Επιμέλεια - Μελέτη: Άγγελος Σικελιανός, "Γράμματα", τόμος Α΄ (1902-1930), τόμος Β΄ (1931-1951), ("Ίκαρος", 2000). Άγγελος Σικελιανός, "Αντίδωρο", ("Ίκαρος", 2003). Άγγελος Σικελιανός, "Μήτηρ Θεού", ("Ιδεόγραμμα", 2003). Άγγελος Σικελιανός, "Κήρυγμα Ηρωισμού", ("Ίκαρος", 2004). "Χρονογραφία Άγγελου Σικελιανού (1884 -1951)", ("Ίκαρος", 2006). Άγγελος Σικελιανός, "Γράμματα στην Εύα Πάλμερ Σικελιανού", ("Ίκαρος", 2008). "Ανθολογία από το έργο του Παντελή Πρεβελάκη", ("Βικελαία Δημοτική Βιβλιοθήκη, 2010"). Στυλιανός Αλεξίου & Ζήσιμος Λορεντζάτος, "Αλληλογραφία (1967-2003)", ("Βικελαία Δημοτική Βιβλιοθήκη, 2010"). "Ανθολογία από το έργο του Γιώργη Μανουσάκη", ("Βικελαία Δημοτική Βιβλιοθήκη, 2012"). Άγγελος Σικελιανός, "Συνεντεύξεις και συνομιλίες", ("Βικελαία Δημοτική Βιβλιοθήκη" 2013).
