Τα δημόσια και τα ιδιωτικά

Η έκδοση αυτή περιλαμβάνει τα πεζά κείμενα του Οδυσσέα Ελύτη (1946-1974): Πρώτα- πρώτα η ποίηση Η αληθινή φυσιογνωμία και η λυρική τόλμη του Ανδρέα Κάλβου Τέχνη- τύχη- τόλμη Τα κορίτσια Τα όνειρα Ο ζωγράφος Θεόφιλος Το χρονικό μιάς δεκαετίας [πρόλογος] Τα κείμενα: Οι κίνδυνοι της ημιμάθειας Ένα γράμμα γύρω από τον υπερρεαλισμό Ένα γράμμα για τη σύγχρονη τέχνη Ποιητική νοημοσύνη Νόημα και αλληλουχία στη νέα μας ποίηση Τα σύγχρονα ποιητικά και καλλιτεχνικά προβλήματα Απολογισμός και νέο ξεκίνημα ΕΠΙΜΕΤΡΟ: Α: Οι εικονογραφίες του Στρατηγού Μακρυγιάννη και ο λαϊκός τεχνίτης Παναγιώτης Ζωγράφος Η σύγχρονη ελληνική τέχνη και ο ζωγράφος Ν.Χατζηκυριάκος Γκίκας Γιάννης Τσαρούχης Τα επιθαλάμια του Γιάννη Μόραλη Οι θαλασσινές πέτρες του Νικολάου Ο γλύπτης Χρήστος Καπράλος Ο Φασιανός που αγαπούμε Β: Equivalences chez Picasso Ο Κάρολος Κουν και η εποχή του John Veltri Γ: Arthur Rimbaud Lautreamont Paul Eluard Pierre-Jean Jouve Federico Garcia Lorca Guiseppe Ungaretti O Pierre Reverdy ανάμεσα στην Ελλάδα και στο Solesmes

Εκεί που πρώτα εκατοικούσε ο ήλιος Που με τα μάτια μιας παρθένας άνοιγε ο καιρός Kαθώς εχιόνιζε απ’ το σκούντημα της μυγδαλιάς ο αγέρας Kι άναβαν στις κορφές των χόρτων καβαλάρηδες Eκεί που χτύπαγεν η οπλή ενός πλάτανου λεβέντικου Kαι μια σημαία πλατάγιζε ψηλά γη και νερό Που όπλο ποτέ σε πλάτη δεν εβάραινε Mα όλος ο κόπος τ’ ουρανού Όλος ο κόσμος έλαμπε σαν μια νεροσταγόνα Πρωί, στα πόδια του βουνού Tώρα, σαν από στεναγμό Θεού ένας ίσκιος μεγαλώνει.

Μεταφράσεις: Arthur Rimbaud, Comte de Lautreamont, Paul Eluard, Pierre-Jean Jouve, Giuseppe Ungaretti, Federico Garcia Lorca, Vladimir Maiakovski

Πλησίον μια μικρή βροχή μ΄όλους των άκοπων ακόμη Οπωροφόρων τους στενούς συγγενείς και τα παιδιά. Μαζί μωβ ανθύλια όλα στραμμένα ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: - ΤΗΣ ΕΦΕΣΟΥ - ΡΟΔΑΜΩΝ ΚΑΙ ΗΒΗΣ - ΓΙΑ ΜΙΑ VILLE D'AVRAY - ΠΡΟΣ ΤΡΟΙΑΝ - ΣΕ ΜΠΛΕ ΙΟΥΛΙΤΑΣ - ΤΟ ΜΑΡΜΑΡΙΝΟ ΤΡΑΠΕΖΙ - ΩΣ ΕΝΔΥΜΙΩΝ

Όλα τα σύννεφα στη γη εξομολογήθηκαν Τη θέση τους ένας καημός δικός μου επήρε Κι όταν μέσ' στα μαλλιά μου μελαγχόλησε Το αμετανόητο χέρι Δέθηκα σ' ένα κόμπο λύπης. Περιλαμβάνονται στην έκδοση: -Πρώτα ποιήματα -Προσανατολισμοί -Οι κλεψύδρες του αγνώστου -Σποράδες -Η θητεία του καλοκαιριού

Στον τόμο αυτό είναι συγκεντρωμένο όλο το ποιητικό έργο του Οδυσσέα Ελύτη. Δεκαεπτά ποιητικές συλλογές που δίνουν στον αναγνώστη τη δυνατότητα να παρακολουθήσει μια δημιουργική περίοδο εξήντα ετών. Διατηρώντας την αισθητική που ο ίδιος ο ποιητής καθόριζε για κάθε συλλογή, η έκδοση αυτή, πανόδετη και σε μικρό σχήμα, περιλαμβάνει όλα τα ζωγραφικά έργα και τα σήματα των μεμονωμένων συλλογών καθώς και ευρετήριο τίτλων και πρώτων στίχων. Περιεχόμενα: Προσανατολισμοί Ήλιος ο πρώτος Άσμα ηρωικό και πένθιμο για τον χαμένο ανθυπολοχαγό της Αλβανίας Το Άξιον Εστί Έξι και μία τύψεις για τον ουρανό Το φωτόδεντρο και η δέκατη τέταρτη ομορφιά Ο ήλιος ο ηλιάτορας Το Μονόγραμμα Τα ρω του έρωτα Τα ετεροθαλή Μαρία Νεφέλη Τρία ποιήματα με σημαία ευκαιρίας Ημερολόγιο ενός αθέατου Απριλίου Ο Μικρός Ναυτίλος Τα ελεγεία της Οξώπετρας Δυτικά της λύπης Εκ του πλησίον

Μ.Ν.: Περπατώ μες στ' αγκάθια μες στα σκοτεινά σ' αυτά που 'ναι να γίνουν και στ' αλλοτινά κι έχω για μόνο μου όπλο μόνη μου άμυνα τα νύχια μου τα μωβ σαν τα κυκλάμινα. Α.: Παντού την είδα. Να κρατάει ένα ποτήρι και να κοιτάζει στο κενό. Ν' ακούει δίσκους ξαπλωμένη χάμου. Να περπατάει στο δρόμο με φαρδιά παντελόνια και μια παλιά γκαμπαρντίνα. Μπρος από τις βιτρίνες των παιδιών. Πιο θλιμμένη τότε. Και στις δισκοθήκες, πιο νευρική, να τρώει τα νύχια της. Καπνίζει αμέτρητα τσιγάρα. Είναι χλωμή κι ωραία. Μ' αν της μιλάς ούτε που ακούει καθόλου. Σα να γίνεται κάτι άλλου - που μόνο αυτή τ' ακούει και τρομάζει. Κρατάει το χέρι σου σφιχτά, δακρύζει, αλλά δεν είναι εκεί. Δεν την έπιασα ποτέ και δεν της πήρα τίποτα.

Το τελευταίο ανέκδοτο συνθετικό ποιήμα του Οδυσσέα Ελύτη.