Τον καιρό του Θεού

-ΣΤΗ ΒΡΑΧΕΙΑ ΛΙΣΤΑ ΤΟΥ THE ATHENS PRIZE FOR LITERATURE 2024 ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ «(ΔΕ)ΚΑΤΑ»
-ΥΠΟΨΗΦΙΟ ΓΙΑ ΤΟ ΒΡΑΒΕΙΟ BOOKER 2023
Ένα εξαιρετικά δεξιοτεχνικό μυθιστόρημα για τη μνήμη, την αγάπη, το πένθος και τα κρυμμένα μυστικά από τον πέντε φορές υποψήφιο για το Βραβείο Booker, Sebastian Barry.
Ο Τομ Κετλ, ένας χήρος αστυνομικός, μετά τη συνταξιοδότησή του μετακομίζει σ’ ένα ήσυχο χωριό με θέα τη θάλασσα της Ιρλανδίας. Η γαλήνη της νέας του ζωής ωστόσο διακόπτεται απότομα όταν δύο πρώην συνάδελφοί του εμφανίζονται με ερωτήσεις για μια παλιά υπόθεση. Μια υπόθεση που δεν έπαψε ποτέ να τον απασχολεί. Ταυτόχρονα, η νέα του γειτόνισσα, μια μυστηριώδης νεαρή μητέρα, ζητά ξαφνικά τη βοήθειά του και τότε ο Κετλ βρίσκεται μπλεγμένος στον σκοτεινό λαβύρινθο ενός παρελθόντος που πίστευε πως είχε ξεπεράσει.

Μια ανατριχιαστική ιστορία για όσα ξεπερνάμε αλλά και για όσα δεν παύουν ποτέ να μας στοιχειώνουν.

Στα καλύτερα βιβλία της χρονιάς των: New Yorker, Washington Post, NPR και Kirkus Reviews

Ένα βαθυστόχαστο, πένθιμο αριστούργημα.
—Sunday Times
  • Συγγραφέας Sebastian Barry
  • Επιμέλεια Δημήτρης Παπακώστας
  • Μετάφραση Άγγελος Αγγελίδης, Μαρία Αγγελίδου
  • Σχεδιασμός/εικονογράφηση εξωφύλλου Χρήστος Κούρτογλου
  • Σελίδες: 328
  • ISBN: 978-960-572-633-1
  • Έκδοση: 2024
  • Ημερομηνία έκδοσης: 08/04/2024
  • Διαστάσεις: 13.3 x 20.5 εκ.
  • Κατηγορίες: Βιβλία, Ξένη Πεζογραφία

"Η εξιλέωση, η εκδίκηση και οι συνέπειες, η μνήμη και το τραύμα που μένει αγιάτρευτο, το τέλος μιας ζωής ολοκληρωμένης και γεμάτης αγάπη, αποτελούν τη ραχοκοκαλιά αυτού του έξοχου βιβλίου. Είναι η μαεστρία του Barry που έχτισε τόσο άψογα τον παράξενο εσωτερικό κόσμο του Τομ τοποθετώντας τον σε έναν μονίμως παράξενο αληθινό κόσμο που κάνει _Τον Καιρό του Θεού_ ένα απολαυστικό ανάγνωσμα!"

– Άρης Γαβριελάτος, Debop

"Η ισορροπημένη λυρικότητα της γραφής του, το ακριβές και προσεγμένο ύφος του που δείχνει αβίαστο, είναι και πάλι παρόντα. Άξιο τέκνο της λαμπρής ιρλανδικής λογοτεχνικής παράδοσης, ο Σεμπάστιαν Μπάρι δεν απογοητεύει τους αναγνώστες του επιδεικνύοντας και εδώ τις αναμφίβολες αρετές του. […] σίγουρα αποτελεί εγγύηση για τους φίλους της καλής γραφής."

– Κωστής Καλογρούλης, ΕλCulture

"Η απόλαυση της ανάγνωσης. Διαβάζεις όχι για να δεις πως θα καταλήξει η ιστορία, αλλά για το πως την αφηγείται ένας μεγάλος μάστορας του λόγου. […]Ο Μπάρρυ αφηγείται λεπτομερώς, όχι μόνον την ιστορία, όσο την ψυχολογία, τις μικρές άδολες σκέψεις, τα φριχτά αισθήματα μέσα από τα οποία μεγαλώνουν οι ήρωες του. Ο λόγος του είναι ήρεμος, μοιάζει ακύμαντη θάλασσα που μέσα της κρύβει τους καρχαρίες της ζωής."

– Γιάννης Μπασκόζος, Ο Αναγνώστης

"Η μνήμη κι η απώλειά της, η μοναξιά, η φθορά του χρόνου και τα γηρατειά, το πένθος, η δύναμη της αγάπης και της συγχώρεσης και η εξιλέωση με το παρελθόν, είναι μόνο κάποια από τα θέματα με τα οποία καταπιάνεται ο Ιρλανδός συγγραφέας και συνθέτουν αυτό το τόσο συγκινητικό και βαθιά ανθρώπινο μυθιστόρημα."

– Ρίτα Μπαούση, MaxMag.gr

"Ο Μπάρι ασχολείται σε αυτό το μυθιστόρημα με ένα σκοτεινό κεφάλαιο της πρόσφατης ιρλανδικής ιστορίας: τα συγκαλυμμένα εγκλήματα μεταξύ των οποίων και η κακοποίηση νεαρών, από το ιρλανδικό καθολικό ιερατείο, κράτος εν κράτη στην πολύπαθη χώρα […] Η γλώσσα του Μπάρι είναι ως συνήθως πλούσια σε λυρικούς τόνους. Στο βάθος της γραφής του, πίσω από τις λέξεις, αντηχούν υπέροχες ιρλανδικές μελωδίες."

– Θανάση Μήνας, Η εποχή των βιβλίων

"Τι όμορφη που είναι η γλώσσα του Σεμπάστιαν Μπάρι, πόσο δυνατή και σίγουρη, και πόσο επιδέξια χτίζει ο Ιρλανδός συγγραφέας την προσωπικότητα και την καθημερινότητα του πρωταγωνιστή του. […] Δεν πρόκειται βέβαια για μια τυπική αστυνομική ιστορία, αλλά για μια καταβύθιση στον ψυχισμό του ήρωα… πολύ σκληρό και πολύ αληθινό μυθιστόρημα."

– Άθως Δημουλάς, Περιοδικό Κ

"Το μυθιστόρημα του Μπάρι είναι, εκτός από μια καλοδουλεμένη ιστορία, και ένα βαθύτατα υπαρξιακό αφήγημα. Ο ίδιος έχει περιγράψει τον εαυτό του ως ένα είδος ανθρώπινου ραδιοφώνου, που μαζεύει συχνότητες από παλιά. Η εξαίσια πρόζα του πράγματι σε κάνει να νιώθεις πως δεν διαβάζεις μόνον άλλα ζεις και ανάμεσα στους ήρωές του, που ναι μεν έχουν περάσει πολλά αλλά αντιμετωπίζουν τη ζωή στωικά και με μεγάλες δόσεις καλού ιρλανδικού χιούμορ."

– Κυριακή Μπεϊόγλου, Εφημερίδα των Συντακτών

"Πιστός στρατιώτης της μεγάλης ιρλανδικής σχολής, ο Σεμπάστιαν Μπάρι φιλοτεχνεί την προσωπογραφία ενός καθημερινού ανθρώπου που προσπαθεί να επουλώσει τις πληγές του. [...] Ο Μπάρι καταφέρνει για ακόμα μια φορά να μας χαρίσει ένα μυθιστόρημα συγκίνησης, ένα μυθιστόρημα που μιλά για όλα εκείνα που πολλές φορές δεν θέλουμε να παραδεχτούμε γιατί γνωρίζουμε πως αν τα αγγίξουμε θα πονέσουν μέσα μας, το κάνει όμως εκείνος για εμάς."

– Γιάννης Αντωνιάδης, Culture Now

"...ένα δυνατό και βαθυστόχαστο έργο που αποκαλύπτει τις τραγικές συνέπειες των συγκαλυμμένων εγκλημάτων και την αδιαφορία των θεσμών. Με την ποιητική του γραφή και την καθηλωτική αφήγηση, ο Barry προσφέρει ένα μυθιστόρημα που θα μείνει στη μνήμη των αναγνωστών και θα συμβάλλει στον διάλογο για τη δικαιοσύνη και την ευθύνη. Είναι ένα βιβλίο που αγγίζει βαθιά την ανθρώπινη καρδιά και την κοινωνική συνείδηση, προσφέροντας μια συναρπαστική εξερεύνηση της ανθρώπινης κατάστασης."

– Αναστασία Τσουκαλά, Fractal Art

"Με μία γραφή αργή αλλά σταθερού βηματισμού, η αριστοτεχνική πέννα του Sebastian Barry, χωρίς εκβιαστικό λυρισμό στο συναίσθημα αλλά αφήνοντας τον αναγνώστη στους δικούς του ρυθμούς να συμμετέχει, χωρίς πομπώδεις εκφράσεις ή δαίδαλα νοήματα, κτίζει σελίδα – σελίδα την τραγικότητα του ήρωα, με πολλές συγγραφικές επιστρώσεις και επίπεδα."

– Ανδρομάχη Καρανίκα - Δημητριάδου, Cityportal

"ένα βαθιά ανθρώπινο και συγκινητικό βιβλίο, που διερευνά από διαφορετικές σκοπιές τις έννοιες της ηθικής, της δικαιοσύνης και της τιμωρίας, χωρίς διδακτισμό, αντίθετα με ευαισθησία, ενσυναίσθηση και ψυχαναλυτική διάθεση. Ένα από τα καλύτερα βιβλία που διάβασα φέτος."

– Μαρία Δριμή, Diastixo.gr

"...το παρελθόν ως τραύμα, απώλεια, νοσταλγία, το παρελθόν ως καταλύτης για το παρόν, ως ουσιαστικός παράγοντας που στοιχειώνει, επηρεάζει, συνδιαμορφώνει το τώρα. Έτσι και στον «Καιρό του Θεού», το παρελθόν έρχεται και μπήγει τα νύχια του στο παρόν, ανοίγοντας και πάλι τις επιφανειακά επουλωμένες πληγές."

– Κωστής Καλογρούλης, ΕλCulture

"Σε κάθε νέο του μυθιστόρημα ο Ιρλανδός Σεμπάστιαν Μπάρι, μετά από πολλά βραβεία και διακρίσεις, συνεχίζει να παίρνει ρίσκα και να πειραματίζεται τόσο με τα εκφραστικά του μέσα και με τη θεματική όσο και με την επιλογή του αφηγητή. […]Πρόκειται για ένα μυθιστόρημα απαιτητικό, από τις πρώτες σελίδες σε παρασύρει στον ρυθμό του και απολαμβάνεις τη γραφή, τις συγκλονιστικές περιγραφές της φύσης, την άχρονη ατμόσφαιρα μέσα από τις πρισματικές παρουσίες των χαρακτήρων και την επινοητικότητα του συγγραφέα στην απόδοση των συναισθηματικών διακυμάνσεων του ήρωά του."

– Αργυρώ Μαντόγλου, Εφημερίδα των Συντακτών

"O Sebastian Barry, με τον λυρισμό της γραφής του, καταφέρνει να περάσει ήπια στον αναγνώστη θέματα που κανονικά εγείρουν έντονο προβληματισμό και αγανάκτηση, όπως η παιδεραστία, η σεξουαλική παρενόχληση, η διαφθορά του κλήρου στην Ιρλανδία, η ενδοοικογενειακή βία, η απόδοση ή όχι τελικά της δικαιοσύνης και η «νομιμοποίηση» συνεπακόλουθα της αυτοδικίας, χωρίς όμως να χάνουν καθόλου από τη σημαντικότητά τους."

– Ρένα Σαμαρά-Μάινα, Παρατηρητής της Θράκης

"Ο Barry θέλει να θυμόμαστε ότι οι λεπτομέρειες του παρελθόντος μπορούν να καθορίσουν το παρόν και το μέλλον μας. Τίποτα το πομπώδες, τίποτα το αγριεμένο. Μόνο τα επίμονα, φωσφορίζοντα, κύματα της μνήμης και οι αστραπές της φαντασίας. […]πανέμορφο, δυνατό, μυθιστόρημα."

– Αλέξανδρος Στεργιόπουλος, Gazzetta

Sebastian Barry

O Sebastian Barry γεννήθηκε στο Δουβλίνο της Ιρλανδίας το 1955. Το μεστό λογοτεχνικό του ύφος, για το οποίο είναι ιδιαίτερα δημοφιλής, τον καθιέρωσε ως έναν από τους πιο αξιόλογους συγγραφείς παγκοσμίως. Έχει βρεθεί δύο φορές στις βραχείες λίστες του βραβείου Booker για τα μυθιστορήματα Μακριά, πολύ μακριά (Πόλις, 2007) και Η μυστική γραφή (Καστανιώτης, 2009), με το τελευταίο να έχει κερδίσει το 2008 τα βραβεία Costa Book of the Year και James Tait Black Memorial. Το 2011, το βιβλίο του Εις γην Χαναάν (Καστανιώτης, 2011) ήταν στη μακρά λίστα του βραβείου Booker. Το μυθιστόρημά του Μέρες δίχως τέλος (Ίκαρος, 2018) τιμήθηκε με τα Costa Book Award for Novel 2016, Costa Book of the Year 2016 και Walter Scott Prize 2017. Επιπλέον, βρέθηκε στη μακρά λίστα των Booker 2017, HWA Endeavour Ink Gold Crown 2017 και Andrew Carnegie Medals for Excellence in Fiction 2018. Το Φεβρουάριο του 2018 ο Sebastian Barry τιμήθηκε με την ανώτατη διάκριση των Ιρλανδικών Γραμμάτων (Laureate for Irish Fiction). Από τις εκδόσεις Ίκαρος κυκλοφορεί επίσης το μυθιστόρημά του Χίλια φεγγάρια (2020), η συνέχεια του Μέρες δίχως τέλος.

Μέρες δίχως τέλος

Μέρες δίχως τέλος

Sebastian Barry

Ο Τόμας ΜακΝάλτι, μόλις δεκαεπτά ετών, και ο σύντροφός του Τζον Κόουλ κατατάσσονται στον αμερικανικό στρατό τη δεκαετία του 1850 και παίρνουν μέρος στους ινδιάνικους πολέμους και στη συνέχεια στον αμερικανικό εμφύλιο. Ορφανοί, έχοντας βιώσει και οι δυο τρομερές κακουχίες, και παρά τις φρικαλεότητες που αντικρίζουν, βρίσκουν τις μέρες που διανύουν γεμάτες φως και ζωντάνια. Στη συνέχεια συναντούν μια μικρή Ινδιάνα, και μια πιθανότητα ευτυχίας διαφαίνεται, αρκεί να μπορέσουν να επιβιώσουν. Παρά τη βία που κυριαρχεί, διαμορφώνεται το πορτρέτο μιας απρόσμενης και συγκινητικής οικογένειας. Κινούμενο από τις πεδιάδες της αμερικανικής Δύσης μέχρι το Τενεσί, το μυθιστόρημα του Sebastian Barry είναι ένα αριστούργημα ατμόσφαιρας και γλώσσας που μας προκαλεί να δούμε αυτά που έχουν πραγματική σημασία, ακόμη και τις μέρες που μοιάζουν ατελείωτες και χωρίς ελπίδα. Το βιβλίο τιμήθηκε με τα Costa Book Award for Novel 2016 και Walter Scott Prize 2017, και επιπλέον βρέθηκε στη μακρά λίστα των The Man Booker Prize 2017, HWA Endeavour Ink Gold Crown 2017 και Andrew Carnegie Medals for Excellence in Fiction 2018. Τον Φεβρουάριο του 2018 ο Sebastian Barry τιμήθηκε με την ανώτατη διάκριση των Ιρλανδικών Γραμμάτων (Laureate for Irish Fiction).

Χίλια φεγγάρια

Χίλια φεγγάρια

Sebastian Barry

«Με λένε Γουινόνα». Έτσι αρχίζει την ιστορία της η νεαρή Ινδιάνα στα Χίλια φεγγάρια. «Παλιά μ’ έλεγαν Οτζιντζίντκα, που θα πει τριαντάφυλλο. Ο Τόμας ΜακΝάλτι έκανε μεγάλες προσπάθειες να το προφέρει αυτό το όνομα, μα δεν τα κατάφερνε, κι έτσι μου ’δωσε το όνομα της πεθαμένης ξαδέρφης μου, επειδή του ερχόταν πιο εύκολα στο στόμα. Γουινόνα θα πει πρωτότοκη. Εγώ δεν ήμουνα πρωτότοκη». Η Γουινόνα γλιτώνει από τη σφαγή της φυλής της, και υιοθετημένη από τον Τζον Κόουλ και τον Τόμας ΜακΝάλτι μεγαλώνει στο χάος της μετεμφυλιακής Αμερικής. Το φτωχό αγρόκτημα έξω από το Πάρις του Τενεσί μοιάζει με ουτοπικό καταφύγιο σ’ έναν κόσμο που ακόμα σφαδάζει πιασμένος στις δίνες του πολέμου. Σ’ αυτόν τον κόσμο, όπου νικητές και νικημένοι συνεχίζουν να χτυπιούνται λυσσασμένα, όπου η σκληρότητα και η δυστυχία εξακολουθούν στην πραγματικότητα να σκοτώνουν με χίλιους τρόπους και η στοιχειώδης ασφάλεια είναι άγνωστη λέξη, η νεαρή Γουινόνα αναζητά την ταυτότητά της και το δίκιο της. Γιατί η ιστορία που έχει ν’ αφηγηθεί, η ιστορία της νεαρής ζωής της, είναι η ιστορία όχι ενός αλλά πολλών εγκλημάτων. Δεν είναι μόνο τα ιδιωτικά εγκλήματα: ένας βιασμός, ένας λυσσασμένος ξυλοδαρμός, ένας φόνος. Είναι και τα δημόσια εγκλήματα: η τρομερή γενοκτονία, η συγκάλυψη της βίας, η παρανομία του νόμου. Μια συναρπαστική, οδυνηρή ιστορία αγάπης και λύτρωσης για τη μνήμη, την ταυτότητα και την αποφασιστικότητα μιας γυναίκας να γράψει το δικό της μέλλον.

NEWSLETTER

Καλάθι αγορών

(0)

Το καλάθι σας είναι άδειο.

Ξεκινήστε τις αγορές

Τον καιρό του Θεού

Ref. 978-960-572-633-1

Λεπτομέρειες

Στοιχεία αποστολής