Νέα

Ο Θοδωρής Παπαϊωάννου, συγγραφέας των παραμυθιών Ανάποδα και Απέναντι, μίλησε σε α΄ πρόσωπο στο diastixo.gr για τα πρώτα βήματά του στη συγγραφή.Αναδημοσιεύεται εδώ το κείμενό του:Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, βρίσκομαι σ’ ένα σχολείο. Μαθητής, φοιτητής, δάσκαλος. Περικυκλωμένος από μολύβια, γόμες, στυλό, τετράδια, βιβλία και σημειωματάρια. Ε, δεν θέλει και τίποτε άλλο για να αρχίσει να γράφει κανείς. Γράφω από παιδί. Από ραβασάκια μέχρι ιστορίες, διηγήματα, θεατρικά και ποιήματα. Παραμύθια άρχισα να γράφω μεγάλος. Όταν ήμουν μικρός, μου τα διάβαζαν ή μου τα αφηγούνταν. Αργότερα, τα διάβαζα μόνος μου. Ποτέ δεν ήθελα να τελειώσει το σχολείο. Δεν ξέρω γιατί. Μου άρεσε που σταματούσε για τις διακοπές, αλλά πάντα ήθελα να ξαναρχίσει. Ο μόνος τρόπος λοιπόν για να συνεχιστεί το σχολείο ήταν να περάσω «Απέναντι», κι από μαθητής να γίνω δάσκαλος. «Ανάποδα» πράγματα δηλαδή. Νομίζω πως τελικά δεν έγιναν έτσι ακριβώς τα πράγματα, γιατί τις περισσότερες φορές που μπαίνω στην τάξη κάθομαι σε θρανίο. Νιώθω καλύτερα στο θρανίο με τα παιδιά τριγύρω. Αχ, τα παιδιά. Χωρίς αυτά, μάλλον δεν θα έγραφα. Μάζευω τις προτάσεις και τις λέξεις τους σε χαρτάκια, σε ημερολόγια, στην παλάμη μου... Οι κουβέντες τους είναι τις περισσότερες φορές αφορμή για να αρχίσει μια ιστορία ή ένα παραμύθι. Πολύ θέλει;Όταν πίστεψα πια πως οι ιστορίες μου θα μπορούσαν να διαβαστούν από περισσότερα παιδιά, άρχισα να χτυπώ τις πόρτες των εκδοτικών οίκων. Τις χτυπούσα με μεγάλους ταχυδρομικούς φακέλους χρώματος μουσταρδί, μα αυτές δεν άνοιγαν. Θυμήθηκα έτσι πως πρέπει να έχω υπομονή. (Το ‘χα πάθει και με τη μουσική, μαθαίνοντας κιθάρα.) Γιατί εγώ υπομονή δεν είχα, ήθελα όλα να γίνονται αμέσως. Στο πι και φι, που λέμε. Κάποια στιγμή βρέθηκε ένας άνθρωπος –αυτό που λέμε «χορηγός»– κι έτσι εκδόθηκε σε περιορισμένα αντίτυπα το πρώτο μου βιβλίο με δυο θεατρικά έργα για παιδιά. Ασπρόμαυρο ήτανε, αλλά δεν μ’ ένοιαζε καθόλου. Συνέχισα να στέλνω τους μουσταρδί φακέλους μπας κι ανοίξει καμιά πόρτα. Η άσκηση υπομονής συνεχιζότανε. «Ωραίο μάθημα, δεν λέω, αλλά πόσο θα κρατήσει;», αναρωτιόμουν. Τελικά αποφάσισα να φτιάξω κι εγώ έναν φάκελο με όλες τις απαντήσεις από τις κλειστές πόρτες. Όλες έλεγαν περίπου το ίδιο. «Φχαριστούμε, πολύ ωραίο, αλλά δεν θα πάρουμε διότι...». Ο φάκελος όσο πήγαινε γινότανε και πιο χοντρός. Έπειτα από μερικά χρόνια, ένας φάκελος τα κατάφερε, η πόρτα άνοιξε κι έγινε το βιβλίο! Με τα χρώματά του, με τα τραγούδια του, με τα όλα του. Μεγάλη χαρά! Αυτή η αναμονή, με τις αναποδιές της, γέννησε το Ανάποδα, που είναι και το πρώτο μου βιβλίο που βραβεύτηκε από τον Κύκλο του Παιδικού Βιβλίου το 2015.Με τα χρώματα της Ίριδας να στολίζουν τη φύση και τον Μέλιο το σκαθάρι, ήταν πια φανερό πως μετά την υπομονή και την επιμονή το ταξίδι άλλαζε ρότα. Ήρθε την επόμενη χρονιά και το Απέναντι με τα τραγούδια του, πήρε το βραβείο βιβλιοπωλών από το Public και μπήκε κι αυτό στο καράβι. Ε, μετά ήρθαν κι άλλα παραμύθια, ένα εφηβικό μυθιστόρημα, άλλα είναι στο δρόμο, άλλα είναι στα χαρτιά κι άλλα στο μυαλό. Νιώθω τυχερός γιατί έχω πολύτιμους συνταξιδιώτες: Ο Βίκτωρας, η Σοφία, ο Κώστας, η Λήδα, η Ίριδα, η Μαριλένα, η Ρούλα, η Βίκυ, η Χριστίνα, η Μυρτώ και φυσικά ο γιος μου ο Ορέστης που γράφει τη μουσική για τα τραγούδια των παραμυθιών.Όταν παρουσιάζω ή αφηγούμαι κάποιο παραμύθι κι είμαι ανάμεσα σε παιδιά, νιώθω πως μόνο αυτό ήθελα να κάνω από πάντα. Να είμαι ανάμεσα σε παιδιά. Μου αρέσει που λένε την αλήθεια χωρίς δεύτερη σκέψη, που είναι αυθόρμητα. Που γελάνε με την ψυχή τους όταν κάτι τους φαίνεται πραγματικά αστείο. Το να σε αφήνουν τα παιδιά να μοιραστείς μαζί τους μια ιστορία σου, είναι πραγματικά μεγάλη τιμή. Όταν τους αρέσει κιόλας και περνάνε καλά, είναι μαγεία.Όταν ξεκίνησα να γράφω, έλεγα πως έστω κι ένα παιδί να αποκοιμηθεί διαβάζοντας μια ιστορία μου, εγώ θα νιώθω ευτυχισμένος. Τώρα που είμαι σίγουρος πως αυτό έχει γίνει, μπορώ να πω πως είμαι. Όταν με ρωτάνε κάποιοι φίλοι «Μα πώς τα σκέφτεσαι; Πού τα βρίσκεις;» και κάτι τέτοια, τους απαντώ: Παντού. Στα δέντρα, στα φυτά, σε μια βόλτα στο βουνό, στα γέλια των παιδιών, σε μια φωτογραφία, σ’ ένα ταξίδι... Προσπαθώ να κοιτάζω γύρω μου τον κόσμο, σαν να τον βλέπω κάθε φορά για πρώτη φορά.

Είναι στιγμές ―συχνά― που χρειαζόμαστε μια καλή είδηση που θα μας γεμίσει έμπνευση και δύναμη για να προχωρήσουμε παρακάτω. Η εξαιρετική πρωτοβουλία του 2ου/θ Ολοήμερου Νηπιαγωγείου Ποταμιάς Θάσου να εκδώσει ψηφιακά το ετήσιο περιοδικό «Παίζουμε βιβλίο;» που είναι αφιερωμένο στο παιδικό βιβλίο, αποτελεί μια από αυτές τις αισιόδοξες ειδήσεις!Για το δεύτερο τεύχος υπήρξε καθοριστική η συμμετοχή των παιδιών καθώς και η επιμέλειά του από τη νηπιαγωγό τους Βίκυ Ξανθοπούλου. Τέτοιες σημαντικές πρωτοβουλίες από εμπνευσμένους εκπαιδευτικούς αξίζουν μεγάλης αναγνώρισης από την κοινωνία μας, καθώς είναι ικανές να μεταλαμπαδεύσουν την έμπνευση και τη δημιουργικότητα που χρειάζονται τα παιδιά. Μπράβο, λοιπόν!Το ολοκαίνουργιο τεύχος, περιλαμβάνει τα σχέδια της Birgitta Sif που έστειλε η συγγραφέας στο νηπιαγωγείο με τις κούκλες του Όλιβερ ώστε να χρησιμοποιήσουν τα παιδιά στις δραστηριότητές τους, και να μάθουν ότι είναι ωραίο να νιώθει κανείς διαφορετικός.Ο Θοδωρής Παπαιωάννου γνώρισε στα παιδιά το «Απέναντι», τη νέα ιστορία του Μέλιου που βρίσκεται αντιμέτωπος με μία τεράστια πρόκληση: να διασχίσει έναν μεγάλο δρόμο γεμάτο κίνηση και αυτοκίνητα! Τα παιδιά έμαθαν μαζί με τον συγγραφέα πώς τα κατάφερε ο Μέλιος και το αποτύπωσαν στις σελίδες του περιοδικού!Στο τεύχος περιλαμβάνονται επίσης αναφορές και για τα βιβλία: Τα γουρουνάκια της Ευτυχίας (Ιωάννα Μπαμπέτα,εικονογράφηση: Ράνια Βαρβάκη), Ο Νικηφόρος ανακαλύπτει τα συναισθήματα με οδηγό τα κυκλαδικά ειδώλια (Ελένη Γερουλάνου, εικονογράφηση: Φίλιππος Φωτιάδης), Από τη Γη στη Σελήνη ή το κανόνι της Ειρήνης (Αντώνης Παπαθεοδούλου, εικονογράφηση: Ίρις Σαμαρτζή), Μεγάπολις (Dieudonné Cléa), Οι καλές και οι κακές μάγισσες (Αντώνης Παπαθεοδούλου, εικονογράηφηση: Ίρις Σαμαρτζή) και το Απέναντι νησί (Ελένη Γεωργοστάθη,εικονογράφηση: Ελίζα Βαβούρη).Το εξώφυλλο και το οπισθόφυλλό του επιμελήθηκε η Μυρτώ Δεληβοριά που πάντα μας ταξιδεύει με τις εικόνες της!Μπορείτε να απολαύσετε την ανάγνωση του ψηφιακού περιοδικού μαζί με τα παιδιά σας από εδώ. Και που ξέρετε, μπορεί στο τέλος της ανάγνωσής του να έχουν εμπνευστεί τόσο που να θέλουν να εκδώσουν και αυτά το δικό τους περιοδικό!

Η πρώτη φάση της ψηφοφορίας των βραβείων βιβλίου Public «Οι πένες της χρονιάς» ολοκληρώθηκε με 132.457 ψήφους, όπου οι αναγνώστες ξεχώρισαν τα αγαπημένα τους βιβλία, επιλέγοντας από οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βραβείων.Το «Απέναντι», του Θοδωρή Παπαϊωάννου και της Ίριδας Σαμαρτζή ψηφίστηκε από το αναγνωστικό κοινό ως ένα από τα 10 επικρατέστερα παιδικά βιβλία της χρονιάς!Η δεύτερη φάση της ψηφοφορίας ξεκίνησε ήδη και θα διαρκέσει έως τις 22 Μαΐου.Ψηφίζουμε το βιβλίο «Απέναντι» για να κατακτήσει την κορυφή της παιδικής λογοτεχνίας: http://bit.ly/Apenanti2016

Οι βραχείες λίστες υποψηφιοτήτων των φετινών βραβείων του Ελληνικού Τμήματος της ΙΒΒΥ για τη συγγραφή, εικονογράφηση και μετάφραση βιβλίων έκδοσης 2015 ανακοινώθηκαν την περασμένη εβδομάδα.Με μεγάλη χαρά είδαμε δύο βιβλία μας να είναι υποψήφια: Το βιβλίο του Θοδωρή Παπαϊωάννου σε εικονογράφηση Ίριδας Σαμαρτζή "Απέναντι" είναι υποψήφιο για το βραβείο σε εικονογράφο και συγγραφέα εικονοβιβλίου (picturebook) για την εικονογράφηση και για το κείμενοκαι το graphic novel "Δημοκρατία" των Αλέκου Παπαδάτου- Αβραάμ Κάουα και Annie Di Donna είναι υποψήφιο για το βραβείο σε συγγραφέα εφηβικού- νεανικού βιβλίου, για εφήβους και νέους. Η ανακοίνωση των νικητών και η απονομή των βραβείων στους δημιουργούς θα γίνει το Σάββατο 2 Απριλίου 2016  στις 19:00 στην ετήσια γιορτή για την Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου, στο Αεριοφυλάκιο 1 – Αμφιθέατρο στην Τεχνόπολη του Δήμου Αθηναίων (Πειραιώς 100, Γκάζι).