Ερασιτέχνης επαναστάτης
Ο Απόστολος Δοξιάδης εξιστορεί τη ζωή του από τα πρώτα παιδικά χρόνια μέχρι την ενηλικίωση. Στο επίκεντρο της αφήγησης βάζει την πολιτική, την παρατήρηση, το βίωμα και αργότερα την πράξη. Σε ένα περιβάλλον που συνεχώς αλλάζει προς το χειρότερο, ένα παιδί προσπαθεί να καταλάβει αυτό που οι μεγάλοι γύρω του βιώνουν ως μια άστατη κοινοβουλευτική δημοκρατία, διαμορφώνοντας τον χαρακτήρα και τις ιδέες του σε συνεχή διάδραση με τα γεγονότα. Το πραξικόπημα του Απριλίου του 1967 φέρνει δραματικές αλλαγές στον τόπο αλλά και στην οικογένεια του αφηγητή. Η κορύφωση του φοιτητικού κινήματος τον βρίσκει ενεργό στην αντίσταση κατά της δικτατορίας, σε μια Αριστερά με μεγαλεπήβολα οράματα και ατέλειωτες έριδες, δοσμένο σε έναν αγώνα που άλλοτε φαίνεται συγκλονιστικός και άλλοτε χωρίς ελπίδα, αλλά συνεχώς αναγκαίος και επικίνδυνος.
- Σελίδες: 1064
- ISBN: 978-960-572-267-8
- Έκδοση: 2018
- Ημερομηνία έκδοσης: 10/12/2018
- Διαστάσεις: 15 x 24 εκ.
- Κατηγορίες: Βιβλία, Βιογραφία-Αυτοβιογραφία, Δοκίμιο
"...Ζήλεψα πολύ διαβάζοντας το βιβλίο. Ζήλεψα και θαύμασα τον τρόπο που ο Απόστολος Δοξιάδης με πήρε από το χέρι και δε με άφησε παρά μόνο αφότου τελείωσα το βιβλίο. Του θύμωσα, γιατί το τέλος του βιβλίου μού γέννησε πολλή μοναξιά. Όσο κι αν ψυχανεμιζόμουν ότι δε θα έχει happy end (happy end άλλωστε έχουν μόνο τα παραμύθια, όχι οι μυθιστορίες), κατά βάθος ένα μέρος της ψυχής μου μάλλον είναι με τον τύπο που πιστεύει ότι τα κερασάκια θα βγουν νωρίς φέτος."
– Ειρήνη Αγαπηδάκη, Athens Voice"Το διάβασα μονορούφι με μεγάλο ενδιαφέρον κι έμαθα πολλά για την μικροιστορία της αντίστασης, την αρχαιολογία του ΚΚΕ εσωτερικού, την εξέγερση του Πολυτεχνείου. Περισσότερο από όλα ωστόσο συγκινήθηκα από μια ιστορία ενηλικίωσης ενός παιδιού που περιπλανήθηκε στην αριστερά με διανοητική περιέργεια για τις ιδέες της και μεγάλη διάθεση για να προσφέρει, μόνο και μόνο ωστόσο για να απορρίψει τελικά τον κομμουνισμό και να υιοθετήσει τις στέρεες φιλελεύθερες ανθρωπιστικές αξίες που του είχε μεταδώσει ο πατέρας του από τα παιδικά του χρόνια."
– Παντελής Καψής, Skai.gr"...Διαβάζω το εξαιρετικό βιβλίο του Απόστολου Δοξιάδη "Ερασιτέχνης Επαναστάτης". Την προσωπική μυθιστορία ενός εξαιρετικά ταλαντούχου παιδιού, που κατάφερε να μπει στο διάσημο πανεπιστήμιο Columbia σε ηλικία μόλις 16 ετών, ακόμα μαθητής στο Κολλέγιο, για να σπουδάσει ως "παιδί θαύμα" μαθηματικά. [...] Δεν έχω φθάσει ακόμα στο σημείο της ενεργού εμπλοκής του Απόστολου Δοξιάδη στην αντίσταση κατά της χούντας, μέσω του Ρήγα Φεραίου, που ακούω από άλλους (πιο διαβαστερούς από εμένα), ότι είναι συναρπαστική. Περιμένω με αγωνία τη συνέχεια. Είμαι βέβαιος ότι εκτός από νοσταλγία, ρομαντισμό και κανονικό suspense, θα έχει και πολλή συγκίνηση."
– Μανόλης Καψής, Capital.gr"...Οι ήρωες που πολέμησαν την δικτατορία το έκαναν για να μπορούμε όλοι να ζούμε με δικαιοσύνη και αξιοπρέπεια, για να έχουμε την ελευθερία να βρίσκουμε τον εαυτό μας κοντά στα πρόσωπα που αγαπάμε. Αυτό, νομίζω, μας δείχνει μια από τις πιθανές αναγνώσεις του _Ερασιτέχνη Επαναστάτη_. Ίσως με λιγότερες περιπέτειες, και σίγουρα με λιγότερους κινδύνους από ό,τι επί Χούντας, ο αγώνας για τις πραγματικές μας αξίες δεν τελειώνει. Συνεχίζεται κάθε μέρα που περνά."
– Παύλος Ελευθεριάδης, Liberal.gr"...Το βιβλίο είναι συναρπαστικό αφηγηματικά – δεν μπορείς να το αφήσεις από τα χέρια σου! Είναι συγκινητικό προσωπικά – πολλοί βρίσκουμε στις σελίδες του παρόμοιες εμπειρίες στη δικτατορία και μετά. Μας κάνουν να σκεφθούμε και να επαναξιολογήσουμε πολλά απ’ όσα συνέβησαν και είχαμε μάθει να το σκεφτόμαστε με έναν τρόπο. Είναι ένα βιβλίο που σε μαθαίνει χωρίς να είναι διδακτικό. Είναι απολαυστικό, ευαίσθητο, διευσδυτικό. Είναι ένα Bildungsroman του συγγραφέα, της γενιάς του και της χώρας, με μεγάλο βάθος και επάλληλα επίπεδα ανάλυσης. Ένας τεράστιος όγκος υλικού που πειθαρχεί στη μαεστρία του συγγραφέα για να κυλά καλειδοσκοπικά και αβίαστα. Προσφέρει τη θαλπωρή και την απόλαυση ενός μεγάλου βιβλίου, κυριολεκτικά (είναι 1.056 σελίδες) και μεταφορικά. Πιστεύω ότι θα είναι σημείο αναφοράς για μια ολόκληρη γενιά αλλά και για όποιον θα ήθελε αργότερα να μελετήσει την περίοδο, όπως περίπου είναι η Αργώ του Θεοτοκά για την εποχή της."
– Βάσω Κιντή, Athens Voice"...Ο Απόστολος Δοξιάδης δεν γράφει απλώς ένα χρονικό εκείνων των ετών με έμφαση στην ιστορική αλήθεια, αλλά περισσότερο μια λογοτεχνική κατάθεση, όπου όλα αρθρώνονται στο αφηγούμενο εγώ. Κι αυτό επιτρέπει τον υποκειμενισμό, τις προσωπικές σκέψεις και ενστάσεις, τις παλινωδίες, τις συζητήσεις και τις αντικρουόμενες απόψεις να διασταυρώνονται στη συνείδησή του, καθώς έψαχνε τρόπους να ενεργοποιηθεί πολιτικά, αλλά και να αντιληφθεί τη σκακιέρα πάνω στην οποία έτυχε να βρεθεί, ως ενεργούν και ενεργούμενο πιόνι. Μ’ αυτόν τον τρόπο η όλη αφήγηση παίρνει τα χαρακτηριστικά του μυθιστορήματος μαθητείας, αφού το νεαρό παιδί που έφυγε στην Αμερική και έπειτα στη Γαλλία ενηλικιώνεται μέσω της πολιτικής, που του πρόσφερε έναν στόχο έξω από την ατομικότητά του, ψήθηκε στο παρασκήνιο της διωκόμενης Αριστεράς, ενώ πάντα έμενε κατά βάθος ένας νέος του Κέντρου, και ωρίμασε αποκτώντας αυτοσυνειδησία, πνευματική και πολιτική σοφία."
– Γιώργος Περαντωνάκης, Bookpress.gr"...Διαβάζοντας το βιβλίο του Απόστολου Δοξιάδη, συνειδητοποίησα ότι διένυσα σχηματικά, τις φάσεις του πένθους, όχι βέβαια με τη γραμμική σειρά που παρουσιάζονται συνήθως και δίδεται η εντύπωση ότι οφείλουμε να αντιμετωπίζουμε με γραμμικό τρόπο την απώλεια, αλλά με έναν άτακτο, πιο ανθρώπινο και γήινο τρόπο. Για την οικονομία της παρουσίασης ωστόσο, θα διατηρήσω τη γραμμικότητα των σταδίων, τα οποία είναι: Άρνηση, Θυμός, Διαπραγμάτευση, Κατάθλιψη, Αποδοχή. Αυτές οι συναισθηματικές αντιδράσεις καθώς και οι σκέψεις που μου πυροδότησαν δείχνουν ότι, διαβάζοντας το βιβλίο, βρέθηκα μπροστά σε μια απώλεια. Τι χάθηκε όμως και για ποιον; Μήπως παρασύρθηκα από την αφηγηματική δεινότητα του Απόστολου Δοξιάδη και ταυτίστηκα με τους πρωταγωνιστές και τις δικές τους απώλειες;"
– Ειρήνη Αγαπηδάκη, Athens Voice"...Το βιβλίο έχει εξαιρετική αστυνομική ή σωστότερα κατασκοπική αφήγηση (αποτελεί μίγμα της κατασκοπικής ιστορίας του Άγγλου, κομμουνιστή αρχικατάσκοπου, Φίλμπυ, και αριστερού, πολιτικο-αστυνομικού φιλμ). Είναι συναρπαστικό εάν το εκλάβουμε ως πολιτικό θρίλερ ή και ως ψυχολογικό θρίλερ. Μα και ως πολιτικό δοκίμιο, πρωτίστως."
– Θόδωρος Σούμας, Bookpress"...Στο εκτενές αλλά ευκολοδιάβαστο κείμενό του ο Δοξιάδης, πέρα απ’ τον μικρόκοσμο των φοιτητών της Αμερικής και του Παρισιού, μεταφέρει κάποιες πτυχές όχι τόσο γνωστές της διαπάλης στον κόσμο των ιδεών της Αριστεράς, για παράδειγμα τη σκληρή απομόνωση του Στρατή Τσίρκα όταν παρέκλινε από την κομματική γραμμή γράφοντας τις «Ακυβέρνητες πολιτείες», όπου ασκούσε κριτική στον αρτηριοσκληρωτικό τρόπο σκέψης των σταλινικών κομμουνιστών της Αιγύπτου – παρεμπιπτόντως, η κριτική του για το κλασικό έργο του Τσίρκα είναι πολύ ενδιαφέρουσα και εύστοχη."
– Απόστολος Σπυράκης, Diastixo.gr"...Η προσωπική μυθιστορία του Απόστολου Δοξιάδη από την παιδική ηλικία μέχρι την ενηλικίωση και το πέρασμά του στην ενεργό πολιτική. Μια διαδρομή που καλύπτει σημαντικούς σταθμούς της νεότερης Ιστορίας. Αληθινά γεγονότα αναμεμειγμένα στον μαγικό ζωμό της φαντασίας, διότι μόνο έτσι μπορούν να βρουν την αλήθεια τους. Η παρατήρηση, το βίωμα, η πράξη μέσα σ’ ένα άστατο πολιτικό περιβάλλον. Μια στοχαστική διαδρομή πάνω σε προσωπικά στοιχήματα για την κατανόηση του κόσμου."
– Νίκος Κουρμουλής, Τα Νέα
Τι ήταν λοιπόν το Πολυτεχνείο; Ο Απόστολος Δοξιάδης, λίγες μέρες πριν την επέτειο του Πολυτεχνείου, και με αφορμή το σχετικό κεφάλαιο από το βιβλίο του _Ερασιτέχνης επαναστάτης_, δημοσιεύει στο Protagon.gr τις σκέψεις του γύρω από το θέμα.
– Protagon.gr"Κάθε βιβλίο είναι μια έκπληξη και για εμένα ο _Ερασιτέχνης επαναστάτης_ αποδείχθηκε όχι απλά έκπληξη, αλλά μια μεγάλη αποκάλυψη. Σε αυτήν την «προσωπική μυθιστορία», όπως τη χαρακτηρίζει ο ίδιος ο συγγραφέας, ο αναγνώστης παρακολουθεί την ιστορία μέσα από τα μάτια ενός παιδιού και είναι βέβαιο πως ο κάθε αναγνώστης θα βρει στοιχεία με τα οποία μπορεί να ταυτιστεί. Μέσα στα βιβλία ξεδιπλώνονται αλήθειες που μπορεί να τις ψάχναμε για χρόνια. Και το συγκεκριμένο βιβλίο θα κάνει όσους αποφεύγουν το διάβασμα, αντιμετωπίζοντάς το ως σπατάλη χρόνου, να αναθεωρήσουν."
– Αναστασία Κοτανίδου, In.grΑπόστολος Δοξιάδης
Ο Απόστολος Δοξιάδης γεννήθηκε στην Αυστραλία από Έλληνες γονείς και μεγάλωσε στην Αθήνα. Σπούδασε μαθηματικά στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια στη Νέα Υόρκη και συνέχισε τις μεταπτυχιακές του σπουδές στο Παρίσι. Γυρίζοντας στην Ελλάδα, σκηνοθέτησε για το θέατρο και τον κινηματογράφο. Η δεύτερή του ταινία μεγάλου μήκους, Τεριρέμ, βραβεύτηκε με το βραβείο της Διεθνούς Συνομοσπονδίας Κινηματογράφου Τέχνης στο Φεστιβάλ Βερολίνου το 1988.
Έγραψε τα πεζογραφήματα Βίος Παράλληλος (Άγρα, 1985), Μακαβέττας (Εστία, 1988, αναθεωρημένη έκδοση Ίκαρος, 2010), Ο Θείος Πέτρος και η Εικασία του Γκόλντμπαχ (Καστανιώτης, 1993, αναθεωρημένη έκδοση 2001), Τα Τρία Ανθρωπάκια (Καστανιώτης, 1998), καθώς και το θεατρικό έργο Δέκατη Έβδομη Νύχτα, που εκδόθηκε μαζί με το δοκίμιο Από την Παράνοια στους Αλγόριθμους στο ομότιτλο βιβλίο (Ίκαρος, 2006).
Το 2008 κυκλοφόρησε από τον Ίκαρο με πολύ μεγάλη επιτυχία το graphic novel Logicomix, σε συνεργασία με τους Χρίστο Παπαδημητρίου, Αλέκο Παπαδάτο, και Annie Di Donna, ύστερα από πέντε χρόνια δουλειάς. Το βιβλίο που κυκλοφόρησε πρώτα στα ελληνικά, απέσπασε εξαιρετικές κριτικές από αναγνώστες και κριτικούς, ενώ σύντομα ακολούθησε η έκδοσή του σε 22 χώρες ανά τον κόσμο, μετατρέποντάς το σε ένα εκδοτικό φαινόμενο.