Λέγοντας και ξαναλέγοντας
Το μεγάλο ποίημα Waste Land του Τ. Σ. Έλιοτ (1922) γέννησε την Έρημη Χώρα του Γιώργου Σεφέρη (1936), που μαζί με μιαν ιδέα του Μπόρχες γέννησαν το διήγημα του Νάσου Βαγενά (1972). Αυτό γέννησε την Έρημη Γη (1984), την φανταστική αποκατάσταση από τον Ηλία Λάγιο του επικού ποιήματος που δεν πρόλαβε να γράψει ο Γιατράς, και αυτό μαζί με τα προηγούμενα γέννησαν την Έτοιμη Χώρα (2016) του Α. Τ. Ελή, που απομυθοποιεί τα προηγούμενα οράματα, τοποθετώντας το σκηνικό του στη σημερινή Ελλάδα...
Στο βιβλίο, περιλαμβάνονται, το δοκίμιο του Απόστολου Δοξιάδη, και τα τέσσερα κείμενα που πραγματεύεται: το διήγημα του Νάσου Βαγενά, η Έρημη Χώρα στη μετάφραση του Σεφέρη, η Έρημη Γη του Λάγιου και η Έτοιμη Χώρα του Ελή. Η έκδοση συμπληρώνεται με το επίμετρο του Γιώργη Γιατρομανωλάκη «Συγγραφείς: εντολοδόχοι του νου ή ορμαθός ενθουσιαζόντων», που ανακεφαλαιώνει μεταξύ άλλων τη βαθύτατη συνάφεια και συνοχή αυτών των κειμένων.
- Σελίδες: 240
- ISBN: 978-960-572-153-4
- Έκδοση: 2017
- Διαστάσεις: 14 x 21 εκ.
- Κατηγορίες: Βιβλία, Δοκίμιο
"...Ολο το βιβλίο είναι, κατά τη γνώμη μου, ένα πολυεπίπεδο αστείο με τον Ελή και την Ετοιμη Χώρα στον πυρήνα του. Ενα αστείο για την καθαρή χαρά που μπορούμε να βρίσκουμε στο παιχνίδι της γλώσσας."
– Στέφανος Κασιμάτης, Καθημερινή"...Όσο όμως παιγνιώδης (και ταυτοχρόνως άκρως σοβαρή) είναι η μελέτη του Δοξιάδη άλλο τόσο παιγνιώδης αποδεικνύεται και η έκδοση που τη φιλοξενεί. Καταχωρίζοντας στις σελίδες της το ελιοτικό «πρωτότυπο» στη μετάφραση του Σεφέρη και τα τρία πειραγμένα του «αρχέτυπα» μετατρέπει και τη μελέτη του Δοξιάδη σε «αρχέτυπο», βάζοντάς της σε πρωθύστερη σειρά (δηλαδή πρώτη), για να ακολουθήσει ένα τελευταίο (πέμπτο πλέον) «αρχέτυπο», το οποίο δεν είναι άλλο από τον σχολιασμό του Γιώργη Γιατρομανωλάκη για όσα έχουν προηγηθεί. Ενα στέμμα σε πλήρη ανάπτυξη και ανοιχτό εκ των πραγμάτων σε όσους θελήσουν στο μέλλον να πυκνώσουν τις γραμμές του."
– Βαγγέλης Χατζηβασιλείου, Το ΒήμαΜε αφορμή την επέτειο από τον θάνατο του Χόρχε Λουίς Μπόρχες, το Andro θυμάται την απροσδόκητη συνάντηση του Νάσου Βαγενά με τον Μπόρχες στο κέντρο της Αθήνας το 1983.
– Andro.gr"...Η κριτική μάτια του Δοξιάδη αφήνει –δεδομένου και του ακρωτηρίου του ως ομιλία– να διακρίνουμε σημεία φωτός από τις χαραμάδες της προσέγγισής του. Ειδικά για την παραβολή της «έρημης χώρας» του Έλιοτ και της «έρημης γης» του Λάγιου με τα επιμέρους ερμηνευτικά σχόλια του δοκιμιογράφου αποκαλύπτουν τη βαθιά μελέτη των δύο έργων. Άλλωστε και τα τρία ελληνικά έργα που δομήθηκαν πάνω στην «έρημη χώρα» εμπεριέχουν όλη την πολιτική ιστορία του β' μισού του Κ' αιώνα, με τις εξορίες και τις φυλακίσεις (Βαγενάς) και τον διχασμό που ακόμα και σήμερα δεν γιατρεύτηκε (Λάγιος, Ελής)."
– Δήμος Χλωπτσιούδης, Tvxs.gr"...Αυτή την επιχειρηματολογία (λέω και ξαναλέω το ίδιο, γράφω και ξαναγράφω το ίδιο - και όμως προκύπτει κάτι διαφορετικό) αναπτύσσουν αναλυτικότερα για τον αναγνώστη ο Α. Δοξιάδης στο εισαγωγικό του κείμενο και ο Γ. Γιατρομανωλάκης σε ένα μεταφιλολογικό επίμετρο. Το σύνολο, μια καλή άσκηση συγκριτολογικής ανάγνωσης."
– Λίζυ Τσιριμώκου, Το Βήμα"...Ο ελιοτικός Φληβάς, που είχε εμφανιστεί ως Άρης Βελουχιώτης, τώρα επανέρχεται ως σύντροφος Λαφαζάνης. Το αρχικό «σκάκι», αφού πέρασε από το «τάβλι», μετεξελίχτηκε σε «πρέφα» και η Έρημη Χώρα που ξεκίνησε σαν τραγωδία ή έστω σύμπτωμα της αστικής δυσπεψίας (Έλιοτ), μεταμορφώθηκε σε κομμουνιστικό έπος (Γιατράς), έγινε ονειρόδραμα (Λάγιος) και κατέληξε «κωμωδία» (Ελής). Έτσι, Λέγοντας και ξαναλέγοντας, συνεχίζεται ο κόσμος, το κείμενο και οι συμβολισμοί του."
– Ανθούλα Δανιήλ, Diastixo.grΑπόστολος Δοξιάδης
Ο Απόστολος Δοξιάδης γεννήθηκε στην Αυστραλία από Έλληνες γονείς και μεγάλωσε στην Αθήνα. Σπούδασε μαθηματικά στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια στη Νέα Υόρκη και συνέχισε τις μεταπτυχιακές του σπουδές στο Παρίσι. Γυρίζοντας στην Ελλάδα, σκηνοθέτησε για το θέατρο και τον κινηματογράφο. Η δεύτερή του ταινία μεγάλου μήκους, Τεριρέμ, βραβεύτηκε με το βραβείο της Διεθνούς Συνομοσπονδίας Κινηματογράφου Τέχνης στο Φεστιβάλ Βερολίνου το 1988.
Έγραψε τα πεζογραφήματα Βίος Παράλληλος (Άγρα, 1985), Μακαβέττας (Εστία, 1988, αναθεωρημένη έκδοση Ίκαρος, 2010), Ο Θείος Πέτρος και η Εικασία του Γκόλντμπαχ (Καστανιώτης, 1993, αναθεωρημένη έκδοση 2001), Τα Τρία Ανθρωπάκια (Καστανιώτης, 1998), καθώς και το θεατρικό έργο Δέκατη Έβδομη Νύχτα, που εκδόθηκε μαζί με το δοκίμιο Από την Παράνοια στους Αλγόριθμους στο ομότιτλο βιβλίο (Ίκαρος, 2006).
Το 2008 κυκλοφόρησε από τον Ίκαρο με πολύ μεγάλη επιτυχία το graphic novel Logicomix, σε συνεργασία με τους Χρίστο Παπαδημητρίου, Αλέκο Παπαδάτο, και Annie Di Donna, ύστερα από πέντε χρόνια δουλειάς. Το βιβλίο που κυκλοφόρησε πρώτα στα ελληνικά, απέσπασε εξαιρετικές κριτικές από αναγνώστες και κριτικούς, ενώ σύντομα ακολούθησε η έκδοσή του σε 22 χώρες ανά τον κόσμο, μετατρέποντάς το σε ένα εκδοτικό φαινόμενο.