Ο καθρέφτης και το μαχαίρι
Στην έκδοση αυτή ανθολογούνται τριάντα έξι κείμενα του Μάνου Χατζιδάκι, που δημοσιεύτηκαν σε έντυπα ή εκφωνήθηκαν σε ραδιοφωνικές εκπομπές, καθώς και σπάνιες φωτογραφίες σχολιασμένες με τρόπο μοναδικό από τον συνθέτη.
Λόγω του ύφους, της γλωσσικής ατμόσφαιρας, της ειλικρίνειας και της διεισδυτικότητάς τους, τα κείμενα αυτά αποκτούν τον χαρακτήρα μιας πολύπτυχης «αυτοβιογραφίας», φωτίζοντας την προσωπικότητα ενός σπουδαίου ανθρώπου και δημιουργού.
Ταυτόχρονα μοιάζουν με ένα απόλυτα προσωπικό δοκίμιο πάνω στην Πολιτική Συνείδηση, τον Ανθρωπισμό, τη Δημιουργία και την Τέχνη, ή και με έναν πολύτιμο οδηγό βίου από τον πιο αυθεντικό και επί της ουσίας επαναστατικό άνθρωπο.
Λόγω του ύφους, της γλωσσικής ατμόσφαιρας, της ειλικρίνειας και της διεισδυτικότητάς τους, τα κείμενα αυτά αποκτούν τον χαρακτήρα μιας πολύπτυχης «αυτοβιογραφίας», φωτίζοντας την προσωπικότητα ενός σπουδαίου ανθρώπου και δημιουργού.
Ταυτόχρονα μοιάζουν με ένα απόλυτα προσωπικό δοκίμιο πάνω στην Πολιτική Συνείδηση, τον Ανθρωπισμό, τη Δημιουργία και την Τέχνη, ή και με έναν πολύτιμο οδηγό βίου από τον πιο αυθεντικό και επί της ουσίας επαναστατικό άνθρωπο.
- Σελίδες: 270
- ISBN: 978-960-7233-78-3
- Έκδοση: 2023
- Ημερομηνία έκδοσης: 13/11/2023
- Διαστάσεις: 13.5 x 20.5 εκ.
- Κατηγορίες: Βιβλία, Δοκίμιο
"Ο Χατζιδάκις είναι ένα είδος δασκάλου, ένα είδος συντρόφου που σε μαθαίνει να σκέφτεσαι. Αν τυχόν κάποιοι από εμάς δεν έχουν σκύψει αρκετά βαθιά στη σκέψη του, ο τόμος «Ο καθρέφτης και το μαχαίρι» είναι μια πολύ καλή αρχή."
– Γιώργος Φλωράκης, Athens Voice"Σήμερα, 25 χρόνια μετά, οι εκδόσεις Ίκαρος παραδίδουν ξανά στο κοινό το βιβλίο, στην ένατη έκδοσή του, με νέο εξώφυλλο και σελιδοποίηση. Γυρίζοντας κάθε σελίδα όμως της νέας έκδοσης, η συγκίνηση, η έκπληξη και αυτός ο ψίθυρος στο κεφάλι ότι θαυμάζεις και ζηλεύεις τις στροφές του μυαλού και μαζί τη διαύγεια του Χατζιδάκι, παραμένουν εκεί. Φρέσκιες, σαν να μην έχει στεγνώσει το μελάνι του. Η λιποθυμία των λέξεων σε πέντε γραμμές -(Ξανα)διαβάζουμε το «Ο καθρέφτης και το μαχαίρι» του Μάνου Χατζιδάκι."
– Κατερίνα Ανέστη, Iefimerida"Τριάντα πέντε χρόνια μετά την πρώτη κυκλοφορία του βιβλίου το αναγνωστικό κοινό έχει τη ευκαιρία να έρθει και πάλι σε επαφή με τα κείμενα του Μάνου Χατζιδάκι. […]Η επανακυκλοφορία του βιβλίου έρχεται σε αυτήν τη συγκυρία να φωτίσει στο σύνολό της τη σκέψη του Μάνου Χατζιδάκι, η οποία πολύ επείχε από το να είναι δημοφιλής στην εποχή της."
– Έμυ Ντούρου, Documento
"Ο δημιουργός του βιβλίου, ο Μάνος Χατζιδάκις όλων των Ελλήνων, δεν σταμάτησε ποτέ να κοιτάζει κατάματα στον καθρέφτη τις παθογένειες της χώρας του, ούτε σταμάτησε να βάζει το μαχαίρι βαθιά στο κόκαλο μιας κοινωνίας που από τη Μεταπολίτευση ώς τώρα προσπαθεί να βρει τον βηματισμό της κάνοντας πολλά βήματα προς τα μπρος και ταυτόχρονα αρκετά προς τα πίσω. Αλλωστε, αυτός είναι ο ρόλος των μεγάλων δημιουργών: να οδηγούνται από την ανάγκη να δουν το όνειρό τους για μια ιδεατή κοινωνία να γίνεται πραγματικότητα."
– Κυριακή Μπεϊόγλου, Εφημερίδα των ΣυντακτώνΜάνος Χατζιδάκις
Ο Μάνος Χατζιδάκις γεννήθηκε στην Ξάνθη στις 23 Οκτωβρίου 1925. Από την ηλικία των τεσσάρων ετών άρχισε να μελετάει πιάνο, ενώ από το 1940-43 ανώτερα θεωρητικά, με τον Μενέλαο Παλλάντιο, σημαντική μορφή της Ελληνικής Εθνικής Μουσικής Σχολής. Παράλληλα, σπούδαζε φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, ενώ γαλουχήθηκε από καλλιτέχνες και διανοούμενους της γενιάς του μεσοπολέμου (Σεφέρης, Γκάτσος, Σικελιανός). Από το 1945 συνεργαζόμενος κυρίως με το Εθνικό Θέατρο και το Θέατρο Τέχνης, έγραψε μουσική για πολλές αρχαίες τραγωδίες και κωμωδίες, καθώς και για έργα σύγχρονου ρεπερτορίου: "Ορέστεια" (1950), "Μήδεια" (1956), "Εκκλησιάζουσες" (1956), "Λυσιστράτη" (1957), "Κύκλωπας" (1959), "Όρνιθες" (1959), "Λεωφορείον ο Πόθος" (1948), "Ματωμένος Γάμος" (1948), "Το γλυκό πουλί της νιότης" (1960), "Το φυντανάκι" (1989) κ.α. Το 1948 γράφει, για μία μικρή λευκή αχιβάδα, έργο το οποίο ο ίδιος ξεχωρίζει, στο σύνολο της εργασίας του. Το 1949 με την περίφημη διάλεξη του για το ρεμπέτικο (1949), ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων στη συντηρητική αστική κοινωνία. Αναμόρφωσε όλο το ελληνικό τραγούδι, δρομολογώντας σε νέους μουσικούς ορίζοντες.
Παράλληλα με το θέατρο από το 1946 ο Μάνος Χατζιδάκις, συνέθεσε μουσική για 80 ελληνικές και ξένες ταινίες: "Στέλλα" (1955), ο "Δράκος" (1956), "America-America" (1963). Τo 1960 του απονέμεται βραβείο για το τραγούδι, "Τα παιδιά του Πειραιά", της ταινίας: "Ποτέ την Κυριακή". Δύο χρόνια αργότερα, ανέβασε στην Αθήνα την "Οδό Ονείρων", παράσταση σταθμό για το ελληνικό μουσικό θέατρο, με πρωταγωνιστή τον Δημήτρη Χορν. Στο διάστημα 1966-72 έζησε στη Ν. Υόρκη , όπου έγραψε μερικά από τα σημαντικότερα έργα του: "Ρυθμολογία" (έργο για πιάνο), "Ο Μεγάλος Ερωτικός" (κύκλος τραγουδιών, βασισμένος σε ποιήματα αρχαίων και σύγχρονων), εκεί ξεκίνησε και την "Εποχή της Μελισσάνθης", μια μουσική ιστορία με αυτοβιογραφικά στοιχεία, που διαδραματίζεται λίγο μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου πολέμου.
Ο Μάνος Χατζιδάκις, προσωπικότητα πολύπλευρη και πολυδιάστατη, εκτός από την σύνθεση είχε και άλλες καλλιτεχνικές δραστηριότητες. Ίδρυσε και διηύθυνε την Πειραματική Ορχήστρα Αθηνών (1964-67), το Πολύτροπο (καφεθέατρο 1972), Μουσικές Γιορτές στα Ανώγεια Κρήτης (1978, φεστιβάλ μουσικής), τους Μουσικούς αγώνες στην Κέρκυρα(1981) τον Σείριο (δισκογραφική εταιρεία, 1985) την Ορχήστρα των Χρωμάτων (ορχήστρα συμφωνικής μουσικής, 1989), τέλος διηύθυνε τον κρατικό ραδιοσταθμό (Τρίτο Πρόγραμμα, 1975-81), τον οποίο μετέτρεψε σε σημείο αναφοράς ποιότητας και ιδεών. Από την αρχή της παρουσίας του στον ελληνικό μουσικό χώρο, ήταν διαρκώς δισκογραφικά παρών με δίσκους που θεωρούνται πια κλασικοί: "Τo χαμόγελο της Τζοκόντα" (1964), "Αθανασία" (1975), "Σκοτεινή μητέρα" (1985) "Τα τραγούδια της Αμαρτίας" (1992) κ.α. Επίσης δημοσίευσε τέσσερα βιβλία με ποιήματα και σχόλια: "Μυθολογία", "Μυθολογία Δεύτερη" , "Τα σχόλια του Τρίτου", "Ο Καθρέπτης και το Μαχαίρι". Το απόγευμα της 15ης Ιουνίου του 1994, ο Μάνος Χατζιδάκις "άρχισε το ταξίδι του προς τα άστρα"....
