Υπέροχη αγαπημένη μου

"Μετά το υπέροχο «Δυσφορεί η νύχτα», ο Rijneveld μας μεταφέρει στην ολλανδική ύπαιθρο όπου εξαπλώνεται μια γρίπη βοοειδών. Ένας αγροτικός κτηνίατρος και η και η κόρη ενός κτηνοτρόφου αναπτύσσουν μια ιδιαίτερη, άβολη, πολύπλοκη σχέση."

– Φωτεινή Σίμου, ELLE

"Ο αφηγητής είναι ένας άνθρωπος που ζει τον έρωτα στον υπέρτατο βαθμό και ξετυλίγει το κουβάρι των σκέψεών του δίχως σταματημό, ο λόγος του δεν έχει ουδεμία παύση, είναι ανεξάντλητος καθώς απευθύνεται στην υπέροχη αγαπημένη του και της προσφέρει κάθε συλλογισμό του. Δεν ακούει τον εαυτό του και δεν μπορεί να μην αφεθεί να μην εκμυστηρευτεί όλα αυτά που επιθυμεί να απευθύνει, είναι ουσιαστικά κυριευμένος και πολιορκημένος και κάθε λέξη για αυτόν προέρχεται από έναν εσωτερικό ερωτικό πυρετό που αδυνατεί να ελέγξει. Είναι ένα παιχνίδι που παίζεται μέσα του και οφείλει να εξωτερικεύσει για να μπορέσει να εκφράσει όσα περισσότερα λόγια. Τα λόγια του είναι άλλοτε συγκεκριμένα και άλλοτε αόριστα σε σημείο που ο αναγνώστης να χάνεται στον περίεργο ειρμό του και να αναζητεί την λογική, μια λογική όμως που ίσως να μην υπάρχει."

"Ο 32χρονος ολλανδός συγγραφέας δίνει τη δική του ερμηνεία της Λολίτας του Ναμπόκοφ και μας καθηλώνει. Χαρτογραφεί με μαεστρία τις τολμηρές επιθυμίες, εντοπίζει τις σωματικές, ψυχικές, πνευματικές, επιπτώσεις του έρωτα σε μια έφηβη κι έναν μεσήλικα. Αξιοποιεί το απομονωμένο περιβάλλον της ολλανδικής υπαίθρου για να εισχωρήσει στην ψυχοσύνθεση των ηρώων του και γίνεται ένα με τις φωνές και τις σκέψεις τους. […]Ο Ολλανδός μας λέει ότι η αθωότητα έρχεται στην ώρα της και φεύγει στην ώρα της και κανείς δεν μπορεί να το αλλάξει αυτό. Κάθε κεφάλαιο είναι και μια κοφτή ανάσα, η χρήση των σημείων στίξης καθοριστική και το πάθος των ηρώων περνά άμεσα στον αναγνώστη. Το ψυχολογικό βάθος που τους δίνει είναι εντυπωσιακό και αυτό που ορίζει τη μορφή και τον χαρακτήρα του βιβλίου."

"Δύο κόσμοι, λοιπόν, ανθρώπινης φαντασίας εκ των οποίων εκείνος του ενήλικου προσπαθεί να περιλάβει, να εναγκαλιστεί, να ευθυγραμμιστεί με ετούτον μιας ανυποψίαστης έφηβης, που όμως δεν σταματά να ακκίζεται αντιλαμβανόμενη ασαφώς πόσο επιθυμητή είναι."

"...Πλασμένο από το υλικό που φτιάχνονται οι εφιάλτες, από τη ζοφερότερη εικονοποιία του φαντασιακού, η _Υπέροχη Aγαπημένη Mου_ είναι μια ιστορία για την απώλεια που τραυματίζει ανεπανόρθωτα και ανεπούλωτα, για το πένθος που, κολλώδες, βαραίνει και διά παντός σημαδεύει την ψυχή και για τη σύμφυτή του ενοχή, και κυρίως ένα συγκλονιστικό ιστορικό παιδικής κακοποίησης που όμοιό του δεν έχουμε ξαναδιαβάσει. Ο Rijneveld είναι ένας συγγραφέας για γερό στομάχι και αυξημένες αντοχές, όμως αποζημιώνει τον υπομονετικό αναγνώστη με μια αφήγηση που τόσο η μορφή της πρόζας της όσο και το περιεχόμενό της χαράσσεται ανεξίτηλα στη μνήμη."

"Το βιβλίο είναι γεμάτο από αναφορές στην κουλτούρα της λογοτεχνίας, της μουσικής, του κινηματογράφου αλλά και της ζωγραφικής. Η γραφή –παρότι μιλάμε ουσιαστικά για ένα μονόλογο- είναι συναρπαστική και επαναλαμβάνω ότι είναι το πιο δυνατό σημείο του βιβλίου. Σε κάθε περίπτωση ένα ξεχωριστό βιβλίο που ο καθένας θα προσεγγίσει αναγκαστικά μέσα από τη δική του οπτική και αναγνωστική γωνία. Σίγουρα όμως είτε σας αρέσει, είτε όχι είναι κάτι απόλυτα ξεχωριστό."

"Tελειώνοντας την ανάγνωση του βιβλίου μπορούμε μετά βεβαιότητας να πούμε ότι η αναμονή άξιζε και με το παραπάνω.[…]Όσο εξελίσσεται η ιστορία συνειρμικά σκεφτόμαστε τη Λολίτα του Ναμπόκοφ, όμως όσο η πλοκή προχωρά για άλλη μια φορά υποκλινόμαστε στο ταλέντο του Marieke Lucas Rijneveld. Η γλώσσα του είναι σκληρή, ατίθαση, άβολη κι αφτιασίδωτη χωρίς να φοβηθεί να βουτήξει σε ποιητικά χωράφια για να αποκαλύψει την αλήθεια της. Δύσκολο μα ευφυές ανάγνωσμα που θα σε ανταμείψει σίγουρα για την επιλογή σου."

"...Με φανερές και υπόγειες αναφορές σε βιβλία όπως τα _Λολίτα_ του Ναμπόκοφ και _Ο θάνατος στη Βενετία _του Τόμας Μαν και με μια γλώσσα που είναι αρθρωμένη ως περιδίνηση, χωνεύει εντός της από βιβλικά εδάφια έως στίχους τραγουδιών και καταφέρνει, παρά τη σκοτεινή θεματολογία της, να μεταγγίσει ομορφιά, ο Μαρίκε Λούκας Ράινεβελντ πιστοποιεί με το δεύτερο πεζογραφικό του βήμα την εξαιρετική συγγραφική του στόφα και βάζει γερές παρακαταθήκες για το μέλλον."

"Το «Υπέροχη αγαπημένη» είναι τόσο συναρπαστικό χάρη στη γραφή του όσο και απωθητικό εξαιτίας του θέματός του. Παραπέμπει στη «Λολίτα» του Ναμπόκοφ, αλλά εκ πρώτης όψεως φαίνεται ως συνέχεια του «Δυσφορεί η νύχτα». […]θυμίζει τη «Λολίτα» πάνω από όλα στη δύναμη της γλώσσας. Η ομορφιά των λέξεων είναι μεθυστική και καθηλωτική. […]ο Ράινεβελντ διαπρέπει στην περιγραφή του, προσφέροντάς μας ένα βιβλίο δυσάρεστο και όμως εξαιρετικά έξυπνο, μια αναγνωστική εμπειρία με την ίδια τη γλώσσα σε έναν αξέχαστο πρωταγωνιστικό ρόλο."

"Σκοτεινός ο κόσμος που περιγράφει ο νεαρός συγγραφέας, γεμάτος παρορμήσεις και πόθους ανομολόγητους. Η πληγή της εγκατάλειψης που ματώνει μετά από κάθε απομάκρυνση, μικρή ή μεγαλύτερη, αλλά και το ανεπούλωτο τραύμα τού να ζεις πάντα τη ζωή κάποιου άλλου, ταλανίζουν τους δύο έξοχα ψυχογραφημένους κύριους πρωταγωνιστές και δημιουργούν ένα έντονο λυγμικό συναίσθημα στον αναγνώστη. Και φυσικά, η πραγματική αιτία του «κακού» θα έρθει η στιγμή που θα φανερωθεί."