Νέα

Οι εκδόσεις Ίκαρος παρουσίασαν την πεντάγλωσση ανθολογία «Ο κόσμος ο μικρός, ο μέγας!» του Οδυσσέα Ελύτη με τη μουσική του Γιώργου Κουρουπού, την Τετάρτη 2 Νοεμβρίου στις 6:00μ.μ., στο Μουσείο Μπενάκη (Κουμπάρη 1, 10674, Αθήνα).Μίλησαν:Άγγελος Δεληβορριάς, Ιουλίτα Ηλιοπούλου, Γιώργος Κουρουπός, Τάσης Χριστογιαννόπουλος.Χαρακτηριστικά αποσπάσματα, κείμενα και τραγούδια, παρουσιάστηκαν από τους συντελεστές της έκδοσης.Την εκδήλωση τίμησε με την παρουσία του η Α.Ε. ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κύριος Προκόπιος Παυλόπουλος.Πέρας προσέλευσης 5:45 μ.μ. Η έκδοση του βιβλίου πραγματοποιήθηκε με την ευγενική χορηγία της Alpha Bank. Το πιάνο ήταν ευγενική προσφορά του μουσικού οίκου Γιάννης Καρύδας. Το βιβλίο «Ο κόσμος ο μικρός, ο μέγας!» του Οδυσσέα Ελύτη με τη μουσική του Γιώργου Κουρουπού, αποτελεί μια ανθολογία, όπου ο λυρισμός, η τόλμη και η εκφραστική δύναμη της γραφής του ποιητή συνδυάζονται με το χρώμα των εικαστικών του έργων και τις πρωτότυπες μελοποιήσεις ποιημάτων του από τον Γιώργο Κουρουπό. 'Ολα τα κείμενα του βιβλίου παρουσιάζονται σε πέντε γλώσσες (ελληνικά, αγγλικά, γαλλικά, ιταλικά, ισπανικά).  Ποιήματα απ’ όλες τις περιόδους της γραφής του Οδυσσέα Ελύτη, αποσπάσματα από τον πεζό του λόγο –για τη σημασία της τέχνης, για τη διαμόρφωση της ποιητικής του– παρουσιάζονται μαζί με φωτογραφίες και εικαστικά του (σχέδια, τέμπερες, συνεικόνες, χειρόγραφα).  Η έκδοση περιλαμβάνει 2 CD με όλα τα κείμενα του βιβλίου, άλλα ως απαγγελία και άλλα μελοποιημένα σε σύνθεση του Γιώργου Κουρουπού. Στην ακουστική του μορφή το βιβλίο, αποτελεί ένα αλλιώτικο ταξίδι γνώσης και αγάπης στο έργο του Ελύτη. Ένα ταξίδι με ευαίσθητο και τολμηρό οδηγό την μουσική του Γιώργου Κουρουπού.  Η επιλογή, η σύνθεση των κειμένων και ο σχεδιασμός έκδοσης έγινε από την Ιουλίτα Ηλιοπούλου.

Ο Θοδωρής Παπαϊωάννου, συγγραφέας των παραμυθιών Ανάποδα και Απέναντι, μίλησε σε α΄ πρόσωπο στο diastixo.gr για τα πρώτα βήματά του στη συγγραφή.Αναδημοσιεύεται εδώ το κείμενό του:Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, βρίσκομαι σ’ ένα σχολείο. Μαθητής, φοιτητής, δάσκαλος. Περικυκλωμένος από μολύβια, γόμες, στυλό, τετράδια, βιβλία και σημειωματάρια. Ε, δεν θέλει και τίποτε άλλο για να αρχίσει να γράφει κανείς. Γράφω από παιδί. Από ραβασάκια μέχρι ιστορίες, διηγήματα, θεατρικά και ποιήματα. Παραμύθια άρχισα να γράφω μεγάλος. Όταν ήμουν μικρός, μου τα διάβαζαν ή μου τα αφηγούνταν. Αργότερα, τα διάβαζα μόνος μου. Ποτέ δεν ήθελα να τελειώσει το σχολείο. Δεν ξέρω γιατί. Μου άρεσε που σταματούσε για τις διακοπές, αλλά πάντα ήθελα να ξαναρχίσει. Ο μόνος τρόπος λοιπόν για να συνεχιστεί το σχολείο ήταν να περάσω «Απέναντι», κι από μαθητής να γίνω δάσκαλος. «Ανάποδα» πράγματα δηλαδή. Νομίζω πως τελικά δεν έγιναν έτσι ακριβώς τα πράγματα, γιατί τις περισσότερες φορές που μπαίνω στην τάξη κάθομαι σε θρανίο. Νιώθω καλύτερα στο θρανίο με τα παιδιά τριγύρω. Αχ, τα παιδιά. Χωρίς αυτά, μάλλον δεν θα έγραφα. Μάζευω τις προτάσεις και τις λέξεις τους σε χαρτάκια, σε ημερολόγια, στην παλάμη μου... Οι κουβέντες τους είναι τις περισσότερες φορές αφορμή για να αρχίσει μια ιστορία ή ένα παραμύθι. Πολύ θέλει;Όταν πίστεψα πια πως οι ιστορίες μου θα μπορούσαν να διαβαστούν από περισσότερα παιδιά, άρχισα να χτυπώ τις πόρτες των εκδοτικών οίκων. Τις χτυπούσα με μεγάλους ταχυδρομικούς φακέλους χρώματος μουσταρδί, μα αυτές δεν άνοιγαν. Θυμήθηκα έτσι πως πρέπει να έχω υπομονή. (Το ‘χα πάθει και με τη μουσική, μαθαίνοντας κιθάρα.) Γιατί εγώ υπομονή δεν είχα, ήθελα όλα να γίνονται αμέσως. Στο πι και φι, που λέμε. Κάποια στιγμή βρέθηκε ένας άνθρωπος –αυτό που λέμε «χορηγός»– κι έτσι εκδόθηκε σε περιορισμένα αντίτυπα το πρώτο μου βιβλίο με δυο θεατρικά έργα για παιδιά. Ασπρόμαυρο ήτανε, αλλά δεν μ’ ένοιαζε καθόλου. Συνέχισα να στέλνω τους μουσταρδί φακέλους μπας κι ανοίξει καμιά πόρτα. Η άσκηση υπομονής συνεχιζότανε. «Ωραίο μάθημα, δεν λέω, αλλά πόσο θα κρατήσει;», αναρωτιόμουν. Τελικά αποφάσισα να φτιάξω κι εγώ έναν φάκελο με όλες τις απαντήσεις από τις κλειστές πόρτες. Όλες έλεγαν περίπου το ίδιο. «Φχαριστούμε, πολύ ωραίο, αλλά δεν θα πάρουμε διότι...». Ο φάκελος όσο πήγαινε γινότανε και πιο χοντρός. Έπειτα από μερικά χρόνια, ένας φάκελος τα κατάφερε, η πόρτα άνοιξε κι έγινε το βιβλίο! Με τα χρώματά του, με τα τραγούδια του, με τα όλα του. Μεγάλη χαρά! Αυτή η αναμονή, με τις αναποδιές της, γέννησε το Ανάποδα, που είναι και το πρώτο μου βιβλίο που βραβεύτηκε από τον Κύκλο του Παιδικού Βιβλίου το 2015.Με τα χρώματα της Ίριδας να στολίζουν τη φύση και τον Μέλιο το σκαθάρι, ήταν πια φανερό πως μετά την υπομονή και την επιμονή το ταξίδι άλλαζε ρότα. Ήρθε την επόμενη χρονιά και το Απέναντι με τα τραγούδια του, πήρε το βραβείο βιβλιοπωλών από το Public και μπήκε κι αυτό στο καράβι. Ε, μετά ήρθαν κι άλλα παραμύθια, ένα εφηβικό μυθιστόρημα, άλλα είναι στο δρόμο, άλλα είναι στα χαρτιά κι άλλα στο μυαλό. Νιώθω τυχερός γιατί έχω πολύτιμους συνταξιδιώτες: Ο Βίκτωρας, η Σοφία, ο Κώστας, η Λήδα, η Ίριδα, η Μαριλένα, η Ρούλα, η Βίκυ, η Χριστίνα, η Μυρτώ και φυσικά ο γιος μου ο Ορέστης που γράφει τη μουσική για τα τραγούδια των παραμυθιών.Όταν παρουσιάζω ή αφηγούμαι κάποιο παραμύθι κι είμαι ανάμεσα σε παιδιά, νιώθω πως μόνο αυτό ήθελα να κάνω από πάντα. Να είμαι ανάμεσα σε παιδιά. Μου αρέσει που λένε την αλήθεια χωρίς δεύτερη σκέψη, που είναι αυθόρμητα. Που γελάνε με την ψυχή τους όταν κάτι τους φαίνεται πραγματικά αστείο. Το να σε αφήνουν τα παιδιά να μοιραστείς μαζί τους μια ιστορία σου, είναι πραγματικά μεγάλη τιμή. Όταν τους αρέσει κιόλας και περνάνε καλά, είναι μαγεία.Όταν ξεκίνησα να γράφω, έλεγα πως έστω κι ένα παιδί να αποκοιμηθεί διαβάζοντας μια ιστορία μου, εγώ θα νιώθω ευτυχισμένος. Τώρα που είμαι σίγουρος πως αυτό έχει γίνει, μπορώ να πω πως είμαι. Όταν με ρωτάνε κάποιοι φίλοι «Μα πώς τα σκέφτεσαι; Πού τα βρίσκεις;» και κάτι τέτοια, τους απαντώ: Παντού. Στα δέντρα, στα φυτά, σε μια βόλτα στο βουνό, στα γέλια των παιδιών, σε μια φωτογραφία, σ’ ένα ταξίδι... Προσπαθώ να κοιτάζω γύρω μου τον κόσμο, σαν να τον βλέπω κάθε φορά για πρώτη φορά.

Την Πέμπτη 27 Οκτωβρίου στις 20:30 οι εκδόσεις Ίκαρος και το βιβλιοπωλείο Αναγνώστης, παρουσίασαν το μυθιστορήμα του Δημήτρη Οικονόμου Οι εγκλωβισμένοι, στην αίθουσα του Πολιτιστικού Πολυχώρου Δημήτρης Χατζής (πρώην Παλιά Σφαγεία) στα Ιωάννινα.Για το βιβλίο μίλησαν η λογοτέχνης Σμαράγδα Μανταδάκη-Παπαδοπούλου, ο ηθοποιός-σκηνοθέτης Γιώργος Νάκος και ο συγγραφέας.Απόσπασματα του βιβλίου διάβασε η ηθοποιός Θεοδώρα Τζήμου.Η παρουσίαση πραγματοποιήθηκε υπό την αιγίδα του Πνευματικού Κέντρου Δήμου Ιωαννιτών.Πολιτιστικός Πολυχώρος Δημήτρης Χατζής: Λεωφόρος Καρόλου Παπούλια, Ιωάννινα, 45221. | Τ. 26510 83940Το βιβλίοΜε φόντο τη ρημαγμένη Αθήνα, δυο μοναχικοί άνθρωποι, εγκλωβισμένοι στη σιωπή και στις απώλειες μιας ζωής που δεν έζησαν, γνωρίζονται τυχαία. Την ίδια ώρα, ένας έφηβος μετανάστης παλεύει για τα όνειρά του, ένας ανθοπώλης θάβει λουλούδια, ένα φωτοτυπικό μηχάνημα συνομιλεί με το αφεντικό του, και ένας σκύλος προκαλεί με τα νυχτοπερπατήματά του. Η ματαίωση και ένας κατά παραγγελία θάνατος μεταλλάσσονται σε πρόκληση για μια αργοπορημένη ενηλικίωση και για μια δεύτερη ευκαιρία.Μια βαθιά ανθρώπινη ιστορία, ένας ύμνος στη ζωή.Ο συγγραφέαςΟ Δημήτρης Οικονόμου γεννήθηκε το 1974 στα Ιωάννινα και μεγάλωσε στην Αθήνα και στις Βρυξέλλες. Σπούδασε πολιτικός μηχανικός στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο και κλασική κιθάρα σε διάφορα ωδεία.Έχουν εκδοθεί τα βιβλία του:«Η πόλη του αναστέλλοντος ήλιου», εκδόσεις Μελάνι, 2009(υποψήφιο για το Βραβείο Καλύτερου Πρωτοεμφανιζόμενου Συγγραφέα του περιοδικού Διαβάζω)«Μείνε για λίγο όταν θα έχουν φύγει όλοι», εκδόσεις Μελάνι, 2012Το 2011 το διήγημά του «Ανθρωποθυρίδα» τιμήθηκε με το 3ο Βραβείο Πεζογραφίας στον λογοτεχνικό διαγωνισμό του Φιλολογικού Συλλόγου «Παρνασσός» και συμπεριλήφθηκε στον ΣΤ΄ τόμο του συλλογικού έργου Το ελληνικό φανταστικό διήγημα (εκδόσεις Αίολος, 2012).Το 2012 απέσπασε το πρώτο βραβείο στο διαγωνισμό μονόπρακτου της Εταιρείας Θεατρικής Ανάπτυξης Λεμεσού για το μονόλογό του «Ώρα ανάγκης».Διηγήματά του έχουν δημοσιευτεί κατά καιρούς σε εφημερίδες και περιοδικά και έχει συνεργαστεί με την εφημερίδα Δρόμος της Αριστεράς σε θέματα θεατρικής κριτικής.

Την Τρίτη 25 Οκτωβρίου στις 19:00, πραγματοποιήθηκε η παρουσίαση του μυθιστορήματος του Δημήτρη Οικονόμου Οι εγκλωβισμένοι στο βιβλιοπωλείο Σπόρος στην Κηφισιά.Για το βιβλίο μίλησε η συγγραφέας Εύα Μαθιουδάκη και ο Δημήτρης Οικονόμου.Βιβλιοπωλείο Σπόρος: Δροσίνη 7, Κηφισιά, 145 62 | Τ. 2108086404Event για την εκδήλωση στο facebook θα βρείτε εδώ.Το βιβλίοΜε φόντο τη ρημαγμένη Αθήνα, δυο μοναχικοί άνθρωποι, εγκλωβισμένοι στη σιωπή και στις απώλειες μιας ζωής που δεν έζησαν, γνωρίζονται τυχαία. Την ίδια ώρα, ένας έφηβος μετανάστης παλεύει για τα όνειρά του, ένας ανθοπώλης θάβει λουλούδια, ένα φωτοτυπικό μηχάνημα συνομιλεί με το αφεντικό του, και ένας σκύλος προκαλεί με τα νυχτοπερπατήματά του.Η ματαίωση και ένας κατά παραγγελία θάνατος μεταλλάσσονται σε πρόκληση για μια αργοπορημένη ενηλικίωση και για μια δεύτερη ευκαιρία.Μια βαθιά ανθρώπινη ιστορία, ένας ύμνος στη ζωή. Ο συγγραφέαςΟ Δημήτρης Οικονόμου γεννήθηκε το 1974 στα Ιωάννινα και μεγάλωσε στην Αθήνα και στις Βρυξέλλες. Σπούδασε πολιτικός μηχανικός στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο και κλασική κιθάρα σε διάφορα ωδεία. Το 2009 εκδόθηκε το πρώτο του μυθιστόρημα, Η πόλη του αναστέλλοντος ήλιου (εκδόσεις Μελάνι), με το οποίο το 2010 ήταν υποψήφιος για το Βραβείο Καλύτερου Πρωτοεμφανιζόμενου Συγγραφέα του περιοδικού Διαβάζω. Το 2011 το διήγημά του Ανθρωποθυρίδα τιμήθηκε με το 3ο Βραβείο Πεζογραφίας στον λογοτεχνικό διαγωνισμό του Φιλολογικού Συλλόγου «Παρνασσός» και συμπεριλήφθηκε στον ΣΤ΄ τόμο του συλλογικού έργου Το ελληνικό φανταστικό διήγημα (εκδόσεις Αίολος, 2012). Το 2012 απέσπασε το πρώτο βραβείο στο διαγωνισμό μονόπρακτου της Εταιρείας Θεατρικής Ανάπτυξης Λεμεσού για τον μονόλογό του Ώρα ανάγκης. Την ίδια χρονιά κυκλοφόρησε το δεύτερο μυθιστόρημά του, Μείνε για λίγο όταν θα έχουν φύγει όλοι (εκδόσεις Μελάνι). Διηγήματά του έχουν δημοσιευτεί κατά καιρούς σε εφημερίδες και περιοδικά (Ελευθεροτυπία, L’Officiel, Pop-Up). Έχει συνεργαστεί με την εφημερίδα Δρόμος της Αριστεράς σε θέματα θεατρικής κριτικής. Το 2005 διακρίθηκε σε μουσικό διαγωνισμό που διοργάνωσε η δισκογραφική και εκδοτική εταιρεία Μικρή Άρκτος με το τραγούδι Αγύριστο κεφάλι, σε σύνθεση και στίχους του ίδιου και ερμηνεία του Ζαχαρία Καρούνη, το οποίο συμπεριλήφθηκε στον συλλογικό δίσκο Δεύτερη ακρόαση της Μικρής Άρκτου. Επί μία διετία συνεργάστηκε με το Κυριακάτικο Σχολείο Μεταναστών, όπου δίδαξε ελληνικά ως εθελοντής. Διατηρεί τεχνικό γραφείο στην Αθήνα και παράλληλα παίζει μουσική σε διάφορους χώρους στην Αθήνα.