Το τηλεφώνημα που δεν έγινε
-Υποψήφιο βιβλίο για το Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος 2023
-Στη μικρή λίστα των βραβείων του Περιοδικού «Αναγνώστης» 2023
-Το καλύτερο βιβλίο του 2022, σύμφωνα με τους συντάκτες της Athens Voice
...Ενώ περπατά με το κεφάλι σκυφτό, βλέπει ξαφνικά στο έδαφος ένα «ντάιμ», δηλαδή ένα νόμισμα των δέκα σεντς, που χρησίμευε τότε στην Αμερική ως τηλεφωνικό κέρμα. Βουτάει το νόμισμα και τρέχει πάλι στον τηλεφωνικό θάλαμο. Κλείνει την πόρτα, αρπάζει το ακουστικό και ρίχνει το νόμισμα μέσα στη συσκευή ενώ το χέρι του πάει στο καντράν του τηλεφώνου. Μα, εκεί που πάει να σχηματίσει το πρώτο ψηφίο ενός αριθμού, σταματά. Η έκφραση του προσώπου του αλλάζει, από τη χαρά στη λύπη. Αφήνει το ακουστικό να κρέμεται και ξαναβγαίνει. Γιατί όμως δεν τηλεφώνησε;
Από αυτό το ερώτημα, στο οποίο οδηγεί μια μαθητική ασπρόμαυρη ταινία μικρού μήκους, ο Απόστολος Δοξιάδης ξεκινά μια έρευνα που σε αρκετά σημεία θυμίζει αστυνομική αναζήτηση, προσπαθώντας να βρει την αιτία ενός μεγάλου, ακόμη αθεράπευτου, καημού. Κινείται από το σήμερα στο 1968, από την Αθήνα στην Ουάσινγκτον και πάλι πίσω, με πρόσωπα αληθινά και μυθιστορηματικά να διαπλέκονται και στόχο μια απάντηση που θα ξεκλειδώσει το μυστήριο και θα θεραπεύσει. Μα η απάντηση παίρνει όψεις απατηλές.
Ανάμεσα στο μυθιστόρημα και την αυτοβιογραφία, στην εξομολόγηση και την ανάλυση, το Τηλεφώνημα που δεν έγινε είναι ταυτόχρονα αφήγηση αλλά και αναφορά σε ένα πρόσωπο που, ενώ παίζει τον κυριότερο ρόλο στην ιστορία, κρύβεται συστηματικά από τον συγγραφέα και τον αναγνώστη.
- Σελίδες: 192
- ISBN: 978-960-572-492-4
- Έκδοση: 2022
- Ημερομηνία έκδοσης: 14/06/2022
- Διαστάσεις: 13,3 x 20,5 εκ.
- Κατηγορίες: eBooks, Βιογραφία, Ελληνική Πεζογραφία
Tο _Τηλεφώνημα που δεν έγινε_ του Απόστολου Δοξιάδη είναι ένα σύνθετο, περίπλοκο λογοτεχνικό αφήγημα. Μια αυτοαναλυτική και ψυχαναλυτική autofiction, που θα την αποκαλούσα «εαυτομυθοπλασία», δηλαδή τη μυθοπλασία και τον μύθο του εαυτού, του συγγραφέα που τη γράφει. […] Τι καταφέρνει να κάνει ο συγγραφέας; Να αντιμετωπίσει το βεβαρυμένο παρελθόν του, τα κατοπινά μπλοκαρίσματα και πισωγυρίσματα και τον καταπιεστικό ογκόλιθο Κωνσταντίνο Δοξιάδη, να αναγεννηθεί –χάρη στην αυτεπίγνωση– μέσα στην πηγαία, εφηβική δημιουργική δραστηριότητα για να προσπαθήσει να βρει τον δρόμο προς τη δημιουργία.
– Θόδωρος Σούμας, Book press"...Ένα συναρπαστικό ταξίδι μάς προσφέρει ο Απόστολος Δοξιάδης στο βιβλίο του _Το τηλεφώνημα που δεν έγινε_. Ο τρόπος αφήγησης στηρίζεται στη συνειρμική λειτουργία, γεγονός που τον βοηθά στην ιχνηλάτηση του ψυχισμού του. Έτσι φτιάχνει μονοπάτια που συνδέουν το παρελθόν, το παρόν και προαπεικονίζουν το μέλλον."
– Σάββας Σαββόπουλος, Athens Voice"Αν με τον Ερασιτέχνη Επαναστάτη ο Απόστολος Δοξιάδης αναμετρήθηκε με τα πολιτικά οράματα της νεότητάς του και τις διαψεύσεις τους, με το νέο βιβλίο του, που εκκινεί ξανά από την Αμερική του 1968, αλλά αυτή τη φορά όχι προς τα έξω αλλά προς τα μέσα του, προς τον εσωτερικό εαυτό του. Η αρχή οφείλεται σε ένα τραύμα: τον πειθαναγκασμό του συγγραφέα από τον διάσημο πατέρα του να πάει σε σχολείο στην Ουάσιγκτον, διότι έτσι θα ξεκινούσε νικηφόρα τη μάχη της ζωής. Αλλά ο μικρός μαθητής, που πειθαρχούσε, αλλά είχε στην καρδιά του ―και σίγουρα έβλεπε όχι ως πεδίο λύτρωσης αλλά ως καταπίεση την εμμονή αυτού που είχε την πατρική εξουσία να τον ντρεσάρει σε μια χρήσιμη γνώση. Ό,τι όμως από έναν απλό άνθρωπο μπορεί να είναι αφορμή της δημιουργίας ενός ανεπούλωτου τραύματος, για τον Απόστολο Δοξιάδη λειτουργεί ως μυθοπλαστική αφορμή σε ένα εξομολογητικό μυθιστόρημα ενδοσκόπησης. Που συγκινεί ένα ευρύτερο κοινό, που πιθανόν δεν έχει στενή σχέση ούτε με τα μαθηματικά ούτε με την τέχνη ούτε με την πολιτική ―τομείς στους οποίους ο συγγραφέας αφιέρωσε μεγάλο μέρος του ελεύθερου χρόνου του."
– Ηλίας Κανέλης, The books' journal
"Πολλοί θα δουν στο μυθιστόρημα του Απόστολου Δοξιάδη τη σχέση πατέρα και γιου· εγώ εμμένω στο αυτοαναφορικό μήνυμα της ίδιας της τέχνης ως πολύσημης δημιουργίας, μέσα στην οποία η πατροκτονία είναι μια υπαρξιακή ανάγκη αλλά και η νοηματοδότησή της μια ες αεί ανοικτή προοπτική."
– Γιώργος Ν. Περαντωνάκης, Bookpress.gr"Ψυχαναλυτικό και βαθιά ανθρώπινο. Η περιπέτεια ενηλικίωσης του Απόστολου Δοξιάδη μέσα από μια αυτοβιογραφική ιστορία. Από τις δύσκολες μέρες του οικοτροφείου στην Ουάσινγκτον, στην Αθήνα του ’80, ο Δοξιάδης πλέκει μια γλυκόπικρη περιπέτεια, ένα ξεγύμνωμα ψυχής για την έννοια της τέχνης, το φόβο του θανάτου και τη σχέση πατέρα και γιού. Ο συγγραφέας δεν φοβάται τις λέξεις και την αποτύπωση των χειρότερων φόβων του στο χαρτί."
– Άρης Γαβριελάτος, a8inea.com"Το δημόσιο ψυχικό ξεγύμνωμα έχει πολλές παγίδες. Στο νέο του βιβλίο, ο Απόστολος Δοξιάδης δεν έπεσε σε καμία απ’ αυτές. Το κείμενό του είναι μια σπουδαία και γενναία εξομολόγηση, η οποία παραδίδει σε όλους τους δημιουργούς ένα πολύ χρήσιμο μάθημα."
– Μανώλης Ανδριωτάκης, Περιοδικό Κ"Είναι ένα μεγάλο στοίχημα. Να απομακρύνεις σταδιακά τα ενδύματα, να ξεγυμνώνεις τον εαυτό σου και να μιλάς στο αναγνωστικό κοινό για το εσωτερικό εγώ σου, τον τόπο όπου ο νήπιος εαυτός μας ανταγωνίζεται την πραγματικότητα, εκεί όπου η παντοδυναμία των επιθυμιών παραληρεί χωρίς περιορισμούς. Πώς να μην γελιοποιηθείς; Όλοι σε κάποια φάση αγωνιστήκαμε σε ίδιους, με ανάλογους, με κάτι τέτοιους δαίμονες. […]ο Απόστολος Δοξιάδης προχωράει ωστόσο στο στοίχημα· για αρκετές σελίδες περπατάει πάνω στην κόψη του ξυραφιού, καθώς δεν ξέρουμε αν το αυτοβιογραφικό «Τηλεφώνημα που δεν έγινε» θα κατορθώσει να σταθεί όρθιο και να μας πει κάτι· στο τέλος δάκρυα κυλούν απ’ τα μάτια μας ― γιατί πέτυχε, κέρδισε τον αγώνα· το κείμενο μιλάει σε όλους για την κοινή μας περιπέτεια."
– Ελισάβετ Κοτζιά, Καθημερινή"Μια αναζήτηση σε Αθήνα-Ουάσιγκτον, σε παρόν και παρελθόν, μια αφήγηση που κινείται ανάμεσα στο μυθιστόρημα και στην αυτοβιογραφία, στην εξομολόγηση και στην ανάλυση. Μετά το αυτοβιογραφικό _Ερασιτέχνη επαναστάτη_, ο συγγραφέας σκηνοθετεί πρόσωπα πραγματικά και φανταστικά σε μια ιστορία στην οποία το πρόσωπο που παίζει τον κυριότερο ρόλο παραμένει στο σκοτάδι."
– Το Βήμα
"...Εχουν ήδη γραφτεί τα πάντα γι’ αυτό το βιβλίο. Θα ήταν μάταιο να προσπαθήσω να πρωτοτυπήσω. […] Κι όμως το μυθιστόρημα αυτό δεν είναι ένας κομμός μουλιασμένος σε αυτοβιογραφικό υλικό, όπως συνήθως συμβαίνει. Είναι ένας πραγματικός στρόβιλος που τιθασεύει κεντρομόλες και φυγόκεντρες δυνάμεις. Βλέπει έξω για να δει μέσα, και το αντίστροφο με υψηλής ποιότητας αυτοσαρκασμό και χιούμορ."
– Ρούλα Γεωργακοπούλου, Τα Νέα
"Το νέο βιβλίο του Απόστολου Δοξιάδη προσεγγίζει τον πυρήνα του εαυτού και τα ερωτήματα για το νόημα της καλλιτεχνικής πράξης μέσα από τη διαδικασία του autofiction. […]Πώς το ξαναπλησιάζουμε φτιάχνοντας κάτι καινούργιο και, κυρίως, πώς ενσωματώνεται στην πικρή μας εμπειρία το κενό του ημιτελούς και ανολοκλήρωτου; Αυτή η πάλη με την εκκενωμένη ύπαρξη, όπως την είδαμε προεισαγωγικά και στην «Εικασία του Γκόλντμπαχ», που τρέφει σπαρακτικά την αυτεπίγνωση και την τέχνη της ωριμότητας, είναι πέραν πάσης αμφιβολίας το πιο δυνατό χαρτί του βιβλίου."
– Βαγγέλης Χατζηβασιλείου, Το Βήμα
"...Έχω έναν ξεχωριστό φίλο που έχει μια καλή ιδέα και απο τα ψηλά αλλά και την απελπισία των χαμηλών στιγμών. Που έζησε όλες τις καμπές και τα σκαμπανεβάσματα αυτής της Κωμωδίας της Δραματικής Ανηφόρας. Και κατάφερε, διότι πρόκειται περί γνήσιου επιτεύγματος, να μετατρέψει την προσωπική του τραγικομωδία σε ένα συναρπαστικό και συγκινητικό αφήγημα, το _Τηλεφώνημα που δεν έγινε_. Αλήθεια, τι μας κάνει να επιχειρούμε τον μεταφορικό ορειβατισμό; Γιατί πασχίζουμε να ανέβουμε το απίθανο Έβερεστ;"
– Αντώνης ΚαφετζόπουλοςΔείτε τη βιντεοσκοπημένη συζήτηση που έγινε από το Ίδρυμα Μποδοσάκη κατά την παρουσίαση του βιβλίου _Το τηλεφώνημα που δεν έγινε_ στα Public Συντάγματος, με ομιλητές τον ψυχαναλυτή Σάββα Σαββόπουλο και τον δημοσιογράφο Γιάννη Παπαδόπουλο.
– BLOD, Bodossaki Lectures On Demand"Ακροβατώντας μεταξύ αυτοβιογραφικής αφήγησης και μυθοπλασίας ο Δοξιάδης επιχειρεί να ερμηνεύσει με τα μάτια του σήμερα, τις εσωτερικές διαδρομές και τις αποφάσεις εκείνου του νεαρού σπουδαστή, οποίος στην φοιτητική του ταινία, βρίσκει στον δρόμο ένα ντάιμ, μπαίνει βιαστικά σε έναν τηλεφωνικό θάλαμο αλλά, μετά από λίγο βγαίνει απογοητευμένος χωρίς να έχει κάνει το τηλεφώνημα."
– Book Press"Ο Απόστολος Δοξιάδης είναι πρωτοπόρος, δεν έχει ακόμη αξιολογηθεί από την εποχή του (από την εποχή μας). Και πώς θα μπορούσε άλλωστε; Τρέχει με ταχύτητες τρανότερες τού Φωτός κι οφείλω ως έντιμος κριτικός να το παραδεχτώ."
– Δρ. Κωνσταντίνος Μπούρας, FractalΑπόστολος Δοξιάδης
Ο Απόστολος Δοξιάδης γεννήθηκε στην Αυστραλία από Έλληνες γονείς και μεγάλωσε στην Αθήνα. Σπούδασε μαθηματικά στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια στη Νέα Υόρκη και συνέχισε τις μεταπτυχιακές του σπουδές στο Παρίσι. Γυρίζοντας στην Ελλάδα, σκηνοθέτησε για το θέατρο και τον κινηματογράφο. Η δεύτερή του ταινία μεγάλου μήκους, Τεριρέμ, βραβεύτηκε με το βραβείο της Διεθνούς Συνομοσπονδίας Κινηματογράφου Τέχνης στο Φεστιβάλ Βερολίνου το 1988.
Έγραψε τα πεζογραφήματα Βίος Παράλληλος (Άγρα, 1985), Μακαβέττας (Εστία, 1988, αναθεωρημένη έκδοση Ίκαρος, 2010), Ο Θείος Πέτρος και η Εικασία του Γκόλντμπαχ (Καστανιώτης, 1993, αναθεωρημένη έκδοση 2001), Τα Τρία Ανθρωπάκια (Καστανιώτης, 1998), καθώς και το θεατρικό έργο Δέκατη Έβδομη Νύχτα, που εκδόθηκε μαζί με το δοκίμιο Από την Παράνοια στους Αλγόριθμους στο ομότιτλο βιβλίο (Ίκαρος, 2006).
Το 2008 κυκλοφόρησε από τον Ίκαρο με πολύ μεγάλη επιτυχία το graphic novel Logicomix, σε συνεργασία με τους Χρίστο Παπαδημητρίου, Αλέκο Παπαδάτο, και Annie Di Donna, ύστερα από πέντε χρόνια δουλειάς. Το βιβλίο που κυκλοφόρησε πρώτα στα ελληνικά, απέσπασε εξαιρετικές κριτικές από αναγνώστες και κριτικούς, ενώ σύντομα ακολούθησε η έκδοσή του σε 22 χώρες ανά τον κόσμο, μετατρέποντάς το σε ένα εκδοτικό φαινόμενο.