Νέα

O βούλγαρος συγγραφέας απέσπασε το Βραβείο Athens Prize for Literature 2021 του περιοδικού (δε)κατα για το βιβλίο του Φυσικό Μυθιστόρημα (Estestven roman) που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ίκαρος, σε μετάφραση της Αλεξάνδρας Ιωαννίδου.Η τελετή βράβευσης πραγματοποιήθηκε σήμερα, 16 Δεκεμβρίου 2021, στο Δημαρχιακό Μέγαρο στην Πλατεία Εθνικής Αντιστάσεως (πρώην Πλατεία Κοτζιά), από τον Δήμαρχο Αθηναίων Κώστα Μπακογιάννη. Την εκδήλωση για την δέκατη πέμπτη απονομή των βραβείων παρουσίασε ο Μανώλης Πιμπλής.Ανάμεσα στους υποψήφιους για το βραβείο ξένης πεζογραφίας ήταν διακεκριμένοι συγγραφείς όπως η -βραβευμένη με το Booker 2019- Bernardine Evaristo, η Yoko Ogawa, o βραβευμένος με το Νobel 2019 Peter Handke, o Julian Barnes, η Sara Mesa και ο Manuel Vilas.Το μυθιστόρημα του Georgi Gospodinov επιλέχθηκε από την κριτική επιτροπή, αποτελούμενη από τους συγγραφείς Νίκο Δαββέτα, Φίλιππο Δρακονταειδή, Σοφία Νικολαΐδου, Φίλιππο Φιλίππου και Κοσμά Χαρπαντίδη.Στο Φυσικό Μυθιστόρημα, ο συγγραφέας δημιουργεί τη δική του εκδοχή ενός «φυσικού μυθιστορήματος» προερχόμενου από τις στιγμές της καθημερινής ζωής. Με ιδιαίτερο χιούμορ, ο συγγραφέας και αφηγητής του βιβλίου (το alter ego του Gospodinov) εκφράζει σ’ αυτό την ανάγκη να αποδεχτεί τον διαλυμένο γάμο του και την απιστία της συζύγου του. Ο μονόλογός του μετατρέπεται σύντομα σ’ ένα πρωτότυπο, συναρπαστικό βιβλίο που υπονοεί άψογα στον πυρήνα του το κενό και τη θλίψη.Το βιβλίο χαρακτηρίστηκε από τον New Yorker ως ένα «αναρχικό-πειραματικό ντεμπούτο», μεταφράστηκε σε 23 γλώσσες και έγινε διεθνές best-seller.Κάποιες από τις σημαντικότερες κριτικές της ελληνικής έκδοσης:"...Το «Φυσικό μυθιστόρημα» ξεκινά από ένα τέλος. Το τέλος της σχέσης του αφηγητή με τη γυναίκα του, καθώς εκείνη του ανακοινώνει πως είναι έγκυος από έναν άλλο άντρα. Παρ’ όλα αυτά είναι γεμάτο αρχές. Ακριβώς όπως το βιβλίο που ονειρεύεται να γράψει ο αφηγητής: «Η δική μου υπερφίαλη επιθυμία είναι να φτιάξω ένα μυθιστόρημα μόνο από αρχές. Ένα μυθιστόρημα που να ξεκινάει ασταμάτητα, να υπόσχεται κάτι...»".―Ευγενία Μπογιάνου, Αυγή"...«Για να γράψεις ένα Φυσικό Μυθιστόρημα, πρέπει αδιάκοπα να παρατηρείς τον κόσμο γύρω». Αυτό ισχύει για κάθε συγγραφέα που σέβεται τον εαυτό του, πόσο μάλλον για κάποιον σαν τον Γκοσποντίνοφ ο οποίος θέλει με όσα ορατά και αόρατα παρατηρεί στον «κόσμο γύρω» να συγκαλύψει (ή μήπως να αναδείξει;) το υπαρξιακό κενό που αφήνει στη ζωή του ήρωά του ένας κατεστραμμένος γάμος. Να κατασκευάσει μια ιστορία, μάλλον μια σύγχυση, μεταμοντέρνων δομών, σχεδιασμένων να κρύβουν."―Δήμητρα Ρουμπούλα, Ο Αναγνώστης"...Ο Γκοσποντίνοφ, άλλοτε ως συγγραφέας-αφηγητής, άλλοτε εγκιβωτισμένος σε ήρωα του βιβλίου του και άλλοτε ως αφηγητής του κεντρικού αφηγητή, γράφει για την εμπειρία της προσπάθειας να πλάσει μια ιστορία. Το αποτέλεσμα είναι ένα υβριδικό πεζογράφημα που βρίσκεται στα όρια της αυτοβιογραφίας, του δοκιμιακού στοχασμού και της ποιητικής πρόζας."―Χρήστος Βασματζίδης, Η εφημερίδα των Συντακτών"...Πρόκειται για ένα βιβλίο που μελετά την ανθρώπινη φύση, ίσως με τον πιο αποτελεσματικό τρόπο, ο αφηγητής καταπιάνεται με τον ίδιο του τον εαυτό. Το κείμενο με συνεπήρε, το τελείωσα με την μία, η αποσπασματικότητα -που συνήθως με αποτρέπει-, εδώ λειτούργησε περίπου σαν εργαλείο κάθαρσης, ένιωσα οικεία, πως η θλίψη ήταν και δική μου, βυθίστηκα σε αυτήν, κι έπειτα αναδύθηκα στην επιφάνεια. Κι αυτό ίσως να είναι ένας από τους ορισμούς της καλής λογοτεχνίας."―Κατερίνα Μαλακατέ, Διαβάζοντας

Διαβάστε τη συνέντευξη που παραχώρησε ο Ισπανός Sergio del Molino στη Μαρίλια Παπαθανασίου για την εφημερίδα Το Βήμα, με αφορμή το βιβλίο του Το δέρμα, όπου ο συγγραφέας με έναυσμα τη δική του δερματική πάθηση και με αρκετές δόσεις ενσυναίσθησης και αλληλεγγύης αφηγείται ιστορίες σημαντικών προσωπικοτήτων (όπως του Στάλιν, του Απντάικ, του Ναμπόκοφ) δείχνοντας πώς επηρεάστηκαν από τα δεινά μιας χρόνιας δερματίτιδας.Το 2016, Η άδεια Ισπανία, το δοκίμιο συγγραφέα και δημοσιογράφου Σέρχιο ντελ Μολίνο (Μαδρίτη, 1979), προκάλεσε μεγάλη δημόσια συζήτηση σχετικά με την εγκατάλειψη της υπαίθρου και τη συρρίκνωση του αγροτικού κόσμου. Το βιβλίο τιμήθηκε με το βραβείο βιβλιοπωλών της Μαδρίτης. Το Δέρμα είναι το πρώτο βιβλίο του Μολίνο που μεταφράζεται στα ελληνικά. Είναι ένα «ατυπικό» βιβλίο, μια συλλογή ιστοριών με ήρωες υπαρκτά και φαντασηκά πρόσωπα, και ταυτόχρονα μια αυτοβιογραφία του συγγραφέα, ο οποίος όπως και οι ήρωές του πάσχει από χρόνια ψωρίαση. Ο Μολίνο μίλησε στο «Βήμα» για τη σχέση του με την ασθένεια, την πίστη του στην ιατρική επιστήμη - πεποίθηση που συμμερίζεται η συντριπτική πλειονότητα των Ισπανών, εξ ου και στη χώρα δεν παρατηρήθηκαν φαινόμενα αρνητών της πανδημίας - αλλά και για το πώς η λογοτεχνία σώζει.Πώς αποφασίσατε να γράψετε ένα βιβλίο για την ψωρίαση, ένα βιβλίο που αναφέρεται στη σχέση των ανθρώπων με την ασθένεια, τον πόνο;«Η ιδέα έρχεται από ένα παλιότερο βιβλίο, το La hora violeta [σ.σ.: Η μοβ ώρα, βιβλίο του 2013, όπου ο συγγραφέας αφηγείται τον θάνατο του γιου του από καρκίνο], στο οποίο γράφω για την ασθένεια και τον θάνατο, θέματα που συναντά κανείς συχνά στα βιβλία μου. Το θέμα της ψωρίασης προέκυψε με φυσικό τρόπο. Είναι ένα θέμα για το οποίο μπορώ να γράψω, δεν έχω κανενός είδους σύμπλεγμα, γνωρίζω ότι η ασθένεια είναι κάτι σοβαρό, αλλά δεν με καθορίζει. Εγραψα το βιβλίο έχοντας, για χρόνια, μάθει για πρόσωπα που έπασχαν από την ίδια ασθένεια».Στο βιβλίο ο ασθενής με ψωρίαση ζητεί από τον γιατρό «να τον κάνει αόρατο». Στην πραγματικότητα, ο κόσμος κοιτά λιγότερο τους ασθενείς με ψωρίαση από όσο νομίζουν οι ίδιοι. Πρόκειται για ένα είδος παράνοιας;«Αναμφίβολα. Ολοι μας είμαστε πολύ πιο αόρατοι από όσο νομίζουμε. Πιστεύουμε ότι προσελκύουμε την προσοχή των άλλων ενώ χανόμαστε στο πλήθος χωρίς οι άλλοι να μας προσέχουν. Η παράνοια έχει σχέση με το αίσθημα ντροπής, με τον πόνο, με την εκπαίδευση που έχουμε λάβει για το τι είναι τερατώδες. Με το ότι έχουμε μάθει να συνδέουμε το κακό με το άσχημο και το τερατώδες - αυτό δεν το συναντάμε μόνο σης θρησκείες αλλά και σης παγανιστικές τελετές. Ερχεται όμως μια στιγμή που όλοι οι χρονίως πάσχοντες ξεπερνούν το αίσθημα της ντροπής, αποδέχονται τον εαυτό τους, μαθαίνουν να συμβιώνουν με την ασθένεια. Αυτό συνέβη και σε μένα».Παρά το «δύσκολο» θέμα του, το «Δέρμα» δεν βαραίνει τον αναγνώστη. Μιλάτε για την ασθένεια ανοιχτά, με ακρίβεια, με χιούμορ, χωρίς να μιλάτε σαν γιατρός. Βοηθάει το ότι είστε και δημοσιογράφος;«Δεν είμαι γιατρός, δεν θα μπορούσα να γράψω το βιβλίο ως γιατρός. Η ακρίβεια στην οποία αναφέρεστε μάλλον έχει σχέση με τη δημοσιογραφία, αν και πλέον γράφω μόνον άρθρα γνώμης. Επιδιώκω την ακρίβεια και τη σαφήνεια γιατί αν δεν κατανοώ εγώ αυτό που γράφω, πώς θα το κατανοήσουν οι αναγνώστες; Επιπλέον, όταν πάσχει κανείς από χρόνια ασθένεια, καταλήγει να μαθαίνει πολλά πράγματα σχετικά με αυτή, μαθαίνει να μιλάει με τους ειδικούς. Γράφω για την ασθένεια επειδή τη γνωρίζω καλά, αποτελεί μέρος της ζωής μου, του εαυτού μου».Γιατί συγκρίνετε τους χρονίως πάσχοντες με τους ήρωες των αρχαιοελληνικών τραγωδιών;«Γιατί σε αντίθετη με τους σημερινούς ανθρώπους, που έχουν την ψευδαίσθηση ότι μπορούν να ελέγξουν το μέλλον τους, οι ήρωες των τραγωδιών γνώριζαν ότι η μοίρα τους είναι προδιαγεγραμμένη. Αυτό συμβαίνει και με τους χρονίως πάσχοντες: στο τέλος αποδέχονται τη μοίρα τους, παρότι έχουν προσπαθήσει να την αρνηθούν ή να την αλλάξουν».Οι γνωστοί ασθενείς που πάσχουν από ψωρίαση και για τους οποίους μιλάτε είναι πρόσωπα υπαρκτά και πολύ διαφορετικά μεταξύ τους, ο Στάλιν, η αμερικανίδα ποπ τραγουδίστρια Σίντι Λόπερ, οι συγγραφείς Τζον Απντάικ και Βλαντίμιρ Ναμπόκοφ. Πώς εντοπίσατε και επιλέξατε αυτά τα πρόσωπα;«Αποτέλεσμα προσωπικής εμμονής. Διαβάζω πολύ, είμαι περίεργος και όταν μάθαινα για κάποιον που πάσχει από ψωρίαση, άρχιζα να συγκεντρώνω περισσότερες πληροφορίες. Με τα χρόνια δημιούργησα ένα είδος αρχείου για όλα αυτά τα πρόσωπα, και όταν πλέον είχα συγκεντρώσει αρκετές πληροφορίες, αποφάσισα να γράψω το βιβλίο. Επέλεξα τα πρόσωπα με βάση το αν εξέφραζαν αυτό που ήθελα να εκφράσω».Με αφορμή την περίπτωση της Σίντι Λόπερ μιλάτε για κάτι ουσιώδες και πολύ επίκαιρο: αφηγείστε πώς η αμερικανίδα τραγουδίστρια αντιμετωπίζει αρχικώς την ψωρίαση με εναλλακτικές θεραπείες, γιόγκα και βότανα, τα οποία προτείνει και σε άλλους ασθενείς. Ομως παραγωγός του τελευταίου της σινγκλ με τίτλο «Hope» («Ελπίδα») ήταν η φαρμακοβιομηχανία Novartis, η οποία κατασκευάζει και φάρμακα για την ψωρίαση. Κατακεραυνώνετε τη Λόπερ, διατρανώνοντας την πίστη σας στην Ιατρική - πεποίθηση που αποκτά ιδιαίτερη σημασία σε καιρό πανδημίας.«Είχα ολοκληρώσει τη συγγραφή του βιβλίου πριν από την πανδημία. Είναι γεγονός ότι αυτή την πεποίθηση συμμερίζεται η συντριππκή πλειοψηφία των Ισπανών. Δεν είχαμε φαινόμενα αρνητών του εμβολίου κατά του κορωνοϊού, οι Ισπανοί εμπιστεύονται την επιστήμη, τους γιατρούς, το σύστημα υγείας».Γιατί οι άνθρωποι δεν εμπιστεύονται την επιστήμη; Από φόβο;«Επειδή η Ιατρική τα τελευταία εκατό χρόνια έχει προχωρήσει τόσο πολύ, τόσο γρήγορα που δεν μπορούν να συλλάβουν την πρόοδο της. Και επειδή θέλουν να ξέρουν γιατί συμβαίνει αυτό που τους συμβαίνει. Πολλές φορές η Ιατρική δεν έχει την απάντηση στο γιατί, αντιθέτως οι διάφοροι θεραπευτές εναλλακτικών θεραπειών δίνουν εξηγήσεις που έχουν ανάγκη να ακούσουν οι ασθενείς. Οι άνθρωποι έχουν ανάγκη από μια εξήγηση: και η λογοτεχνία είναι ένας τρόπος να εξηγήσεις τα πράγματα. Η λογοτεχνία μπορεί να συμβάλει πολύ στον δημόσιο διάλογο με τα εργαλεία που διαθέτει, δεν χρειάζεται να κάνει προσηλυτισμό. Πάντα ωστόσο υπάρχει στους συγγραφείς μια πολιηκή θεώρηση του κόσμου, ένα πολιτικό όραμα. Αυτό εμπλουτίζει τον δημόσιο διάλογο».

Την Τετάρτη 15 Δεκεμβρίου στις 20:30, οι εκδόσεις Καστανιώτη και οι εκδόσεις Ίκαρος παρουσίασαν στο Public Café Συντάγματος τα αστυνομικά μυθιστορήματα του Δώρου Αντωνιάδη και του Μίνου Ευσταθιάδη, κεχριBARι & Κβάντι.Με τους συγγραφείς συνομίλησαν οι:Γρηγόρης Αζαριάδης, συγγραφέας, κριτικός αστυνομικής λογοτεχνίαςΚέλλη Κρητικού, εκπαιδευτικός, αρθρογράφος, δημιουργός της εφαρμογής BookZoneΗ εκδήλωση μεταδόθηκε και live μέσα από τις σελίδες του Public στο Facebook και στο YouTube.Περισσότερα: https://blog.public.gr/ekdiloseis/o-doros-antoniadis-o-minos-eystathiadis-paroysiazoyn-ta-biblia-kehribari-kbanti

Οι βραχείες λίστες υποψηφιοτήτων του The Athens Prize for Literature του περιοδικού (δε)κατα -που θα απονεμηθεί φέτος για δέκατη πέμπτη χρονιά- ανακοινώθηκαν, και με μεγάλη χαρά είδαμε να συμπεριλαμβάνονται στις υποψηφιότητες οι συγγραφείς μας: Ισμήνη Καπάνταη, Δημήτρης Οικονόμου, Georgi Gospodinov, Sara Mesa και Manuel Vilas.Στην κατηγορία Ελληνικό μυθιστόρημα είναι υποψήφιο το βιβλίο Το βρωμερόν ύδωρ της λήθης της Ισμήνης Καπάνταη και Ο τελευταίος φύλακας του Δημήτρη Οικονόμου, ενώ στην κατηγορία Ξένο μυθιστόρημα συναντάμε τα βιβλία Φυσικό μυθιστόρημα του Georgi Gospodinov (μετάφραση: Αλεξάνδρα Ιωαννίδου), Ένας έρωτας της Sara Mesa (μετάφραση: Μαρία Παλαιολόγου) και Ορδέσα του Manuel Vilas (μετάφραση: Αχιλλέας Κυριακίδης).Η ανακοίνωση των νικητών και ταυτόχρονα η απονομή θα γίνουν την Πέμπτη 16 Δεκεμβρίου 2021 στις 12:00 το μεσημέρι στο Δημαρχιακό Μέγαρο στην Πλατεία Εθνικής Αντιστάσεως (πρώην Πλατεία Κοτζιά), από τον Δήμαρχο Αθηναίων Κώστα Μπακογιάννη.Οι συντονιστές των δύο επιτροπών συγγραφείς Φίλιππος Δρακονταειδής και Κωνσταντίνος Μπούρας θα αναφερθούν, εν συντομία, στις βραχείες λίστες και στα δύο βραβευμένα βιβλία. Την εκδήλωση θα παρουσιάσει ο Μανώλης Πιμπλής.Παρακάτω οι αναλυτικές φετινές υποψηφιότητες ανά κατηγορία:ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑΜαρία Γιαγιάννου, Το μέλος φάντασμα (Μελάνι)Γιώργος Γκόζης, Θραύση κρυστάλλων (Ποταμός)Νίκος Δαββέτας, Άντρες χωρίς άντρες (Πατάκης)Ισμήνη Καπάνταη, Το βρωμερόν ύδωρ της λήθης (Ίκαρος)Μαρία Κουγιουμτζή, Νύχτες πυρετού (Καστανιώτης)Άρης Μαραγκόπουλος, Φλλσστ, Φλλσστ, Φλλσστ (Τόπος)Έλενα Μαρούτσου, Θηριόμορφοι (Πόλις)Δημήτρης Οικονόμου, Ο τελευταίος φύλακας (Ίκαρος)Μαρία Πάουελ, Η ψυχή των πραγμάτων (Κέδρος)Βάσια Τζανακάρη, Αδελφικό (Μεταίχμιο)ΞΕΝΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑΜανουέλ Βίλας, Ορδέσα, μτφ. Αχιλλέας Κυριακίδης (Ίκαρος)Χορχέ Γκαλάν, Τα δικά μας χρόνια, μτφ. Αχιλλέας Κυριακίδης (Ψυχογιός)Γκεόργκι Γκοσποντίνοφ, Φυσικό Μυθιστόρημα, μτφ. Αλεξάνδρα Ιωαννίδου (Ίκαρος)Μπερναντίν Εβαρίστο, Κορίτσι, γυναίκα, άλλο, μτφ. Ρένα Χατχούτ (Gutenberg)Τζούλιαν Μπαρνς, Άνδρας με κόκκινο μανδύα, μτφ. Κατερίνα Σχινά (Μεταίχμιο)Σάρα Μέσα, Ένας έρωτας, μτφ. Μαρία Παλαιολόγου (Ίκαρος)Αντόνιο Μορέσκο, Το τραγούδι των δέντρων, μτφ. Μαρία Φραγκούλη (Καστανιώτης)Γιόκο Ογκάουα, Η αστυνομία της μνήμης, μτφ. Χίλντα Παπαδημητρίου (Πατάκης)Σάσα Στάνισιτς, Καταγωγή, μτφ. Κώστας Κοσμάς (Εστία)Πήτερ Χάντκε, Η κλέφτρα των φρούτων, μτφ. Μαρία Αγγελίδου (Gutenberg)